Page 72 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 72

๕๙



                                                               ี
                                                            ั
                                         (๑) ความเปนอนหนงอนเดยวกนของสรรพสิงน    ี ้
                                                                   ั
                                                   ็
                                                      ั
                                                          ึ
                                                          ่
                                                                              ่
                                             ่
                                                                             ี
                                                                          ิ
                                                          ็
                                               ี
                                         มิใชเพยงความคิดเหนทางปรัชญาของอนเดย
                                                              ิ
                                                             ี
                                              ็
                                                           ่
                                            ่
                                         แตเปนความใฝ่ฝันแหงชวตเรา
                                                                 ิ
                                         ทีจะหยงรูความกลมกลืนอนยงใหญ่น  ี ้
                                           ่
                                                               ั
                                                                 ่
                                                ่
                                                  ้
                                                ั
                                           ้
                                         ทังในจิตและในการกระทำ
                                         โดยวปสสนาและโดยการงาน
                                              ิ
                                               ั
                                                           ี
                                                            ิ
                                                 ั
                                                       ี
                                         ดวยการจดระเบยบชวต
                                           ้
                                              ี
                                         อนเดยไดอบรมจตของมนษย    ์
                                           ิ
                                                 ้
                                                       ิ
                                                              ุ
                                         จนเห็นทุกสิงทุกอยางมีความหมายทางวิญญาณ
                                                   ่
                                                         ่
                                              ้
                                           ิ
                                         ดน นำ และแสงสวาง ผลไม้ และดอกไม้
                                                         ่
                                               ี
                                                                   ั
                                                            ์
                                             ่
                                         มิใชเพยงปรากฏการณทางสารวตถุ
                                                 ่
                                                                                  ้
                                                         ้
                                                 ื
                                         อนเกดเพอใหเราใชประโยชนแล้วทิงขว้างไปเท่านัน
                                                                      ้
                                              ิ
                                                                 ์
                                           ั
                                                    ้
                                                                             ่
                                            ่
                                               ็
                                                  ่
                                         แตกเปนสิงจำเปนในการบรรลุถึงอดมคตแหงสมบรณภาพ
                                                                           ิ
                                                                                  ู
                                                       ็
                                             ็
                                                                      ุ
                                                  ั
                                           ่
                                                     ้
                                         เชนเดยวกบโนตทุกตวของดนตรี
                                              ี
                                                           ั
                                                                                ๕๖
                                                                   ู
                                         จำเปนในการทำใหดริยางค์สมบรณ์และไพเราะ
                                              ็
                                                         ้
                                                          ุ

                                               ุ
                                         (๒) มนษยทำลาย และหักล้าง
                                                  ์
                                         แสวงหาและสร้างสม ประดษฐ์และค้นพบ
                                                                ิ
                                                         ู
                                                         ่
                                                  ่
                                                                        ้
                                            ่
                                                          ่
                                         แตความยงใหญ่อยทีความเข้าใจแจ้งดวยวญญาณของตน
                                                  ิ
                                                                            ิ
                                                         ่
                                         เปนความพนาศแนแท้
                                                   ิ
                                           ็
                                                                                     ๕๗
                                         หากครอบคลุมวญญาณไวในเปลือกหมของนสัยทีเลว
                                                       ิ
                                                                                  ่
                                                                        ุ
                                                               ้
                                                                              ิ
                                                                        ้

                                                        ื
                                                        ่
                                                                 ์
                                         (๓) การกระทำเพอประโยชนเฉพาะตน
                                           ั
                                                               ุ
                                                       ่
                                         ตณหาอนเห็นแกตวของมนษย    ์
                                                ั
                                                        ั
                                               ั
                                           ้
                                                              ้
                                         ไดบดบงความกระจ่างแจงเสีย
                                                        ิ
                                             ้
                                                     ็
                                         มิใหเขามองเหนวญญาณของตนเอง
                                                        ่
                                                ่
                                         เพราะมุงแสดงแตความคับแคบ
                                                    ้
                                                   ้
                                                       ้
                                           ่
                                         เมือใดเราไดรูแจงถึงวญญาณ
                                                           ิ
                                                                       ่
                                                                         ั
                                               ้
                                         เราก็ไดเหนภาวะข้างในอนล่วงเสียซึงอตทิฏฐิ
                                                              ั
                                                 ็
                                                       ั
                                                         ์
                                                          ั
                                                                       ๕๘
                                                                  ้
                                         และมีความสัมพนธกบภาวะทังหมด

                                                                 ี
                                                                    ิ
                                     ิ
                                 ๕๖  รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, แปลโดย ระว ภาวไล, หน้า ๓๕.
                                 ๕๗  เรองเดียวกัน, หน้า ๔๒.
                                    ่
                                    ื
                                     ิ
                                 ๕๘  รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, หน้า ๕๓.
   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77