Page 1071 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 1071

11




                                                                    ุ
                                                 ี
                                                               ็
                                                                               ึ
                                                                      ็
                                                        ี
                    ิ
                                             ิ
                                                                                                    ุ
                                   ึ
               การคดเข้าใจได้อย่างลกซ้ ึง ส่งเสรมผู้เรยนให้มความเปนเหตเปนผลมากข้น และมณฑนา บรรพสทธ์    ิ (2553)
               กล่าวว่า ผู้เรยนทกคนพัฒนาได้แต่เรวช้าแตกต่างกันตามความพรอมและพัฒนาการผู้เรยนจะพัฒนาความคดได้
                                                                                                         ิ
                                                                      ้
                              ุ
                         ี
                                              ็
                                                                                        ี
                                                     ี
                                                                                                          ้
                                                                                 ี
                                                                                                      ี
                                                                                                         ู
                                                                 ี
                                                                  ้
               ต้องอาศัยบรรยากาศในการจัดกิจกรรมการเรยนการสอนทเราความสนใจทั้งน้ลักษณะส าคัญของการเรยนรโดย
                                                                 ่
                         ็
                                                                                                 ี่
                                                                     ิ
               ใช้ปญหาเปนฐาน สอดคล้องกับงานวิจัยของ และพลกฤต โกฏกุล (2555) ได้ศกษาผลการสอนทใช้ปญหาเปน
                                                                                                           ็
                                                                                                     ั
                                                                                  ึ
                   ั
               ฐาน กล่มสาระการเรยนรวิทยาศาสตร เรองแรงและการเคลอนท เพือพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร       ์
                                                                 ่
                                                 ื
                                                                        ่
                                    ู
                                     ้
                                                                     ี
                                               ์
                                                 ่
                      ุ
                                 ี
                                                                     ่
                                                                 ื
                                                                                  ึ
                                                                                        ่
                                                                                        ี
                                                                                               ี
               และความสามารถในการแก้ปญหาทางวิทยาศาสตร ของนักเรยนชั้นประถมศกษาปท 5 โรงเรยนเทศบาลบ้าน
                                                                    ี
                                                           ์
                                         ั
                                                                                      ี
                                                                                                        ี
                                                                             ์
                                     ุ
                                                                                                   ึ
                                                                                                         ่
                 ู
                                                                                     ี
               คหาสวรรค์ จังหวัดพัทลง พบว่า 1) ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตรของนักเรยนชั้นประถมศกษาปท 5 ท      ี่
                                                                                                         ี
                                                                                      ิ
                                         ็
                                                ู
                                                                    ั
                                                                                            ี
                                                            ี
                   ั
                                                                                                          ิ
                                                                                                           ิ
               ได้รบการสอนโดยใช้ปญหาเปนฐานสงกว่าของนักเรยนทได้รบ การสอนแบบปกตอย่างมนัยส าคัญทางสถตท          ่ ี
                                   ั
                                                                 ี
                                                                 ่
                                                                                                 ี่
                                                                         ี
                                                                                      ึ
                                               ั
                                                                 ์
               ระดับ .05 2) ความสามารถในการแก้ปญหาทางวิทยาศาสตรของนักเรยนชั้นประถมศกษาปท 5 ทได้รบการสอน
                                                                                                    ั
                                                                                           ี
                                                                                             ี่
                             ็
                                                ี
                                                                                                ่
                                                     ่
                                                     ี
                                    ู
                                                                                               ิ
                       ั
               โดยใช้ปญหาเปนฐานสงกว่าของนักเรยนทได้รบการสอนแบบปกตอย่างมนัยส าคัญทางสถตทระดับ .05 และ
                                                                               ี
                                                                          ิ
                                                                                              ิ
                                                                                                ี
                                                        ั
                                                     ี
                                                                                                         ั
                                                                     ิ
                                                         ี
                 ุ
                               ิ
               สฑามาศ นยมพานช (2556) ได้ศกษาการเปรยบเทยบผลสัมฤทธ์ทางการเรยนและความสามารถในการแก้ปญหา
                         ิ
                                                                             ี
                                           ึ
               ของนักเรยนระดับชั้นมัธยมศกษาปท 4 ทได้รบการจัดการเรยนรโดยใช้ปญหาเปนฐาน พบว่า 1) ผลสัมฤทธ์      ิ
                                         ึ
                                                                        ้
                                                   ี่
                                                                       ู
                                                                    ี
                                                                                     ็
                                                ่
                                                ี
                                                                               ั
                                              ี
                        ี
                                                       ั
                                                                  ี
                                                              ี
                                                                                    ี
                                                  ี
                        ี
               ทางการเรยนของนักเรยนระหว่างก่อนเรยนและหลังเรยนมความแตกต่างอย่างมนัยส าคัญ (p < 0.05) โดยหลัง
                                   ี
                                       ุ
                                ี
                                                                                 ั
                                                                                             ี
               เรยนสงกว่าก่อนเรยนในทกหัวข้อเน้อหา และ 2)ความสามารถในการแก้ปญหาของนักเรยนระหว่างหัวข้อ
                 ี
                                                ื
                     ู
                      ี
                                                   ี
               เน้อหามความแตกต่างกัน (p < 0.05) โดยมแนวโน้มเพิ่มข้น
                                                               ึ
                 ื
                               ี
                                                     ี
                               ่
                                                                              ็
                                                                        ั
                                                    ่
                                                    ี
                                                                 ้
                                                             ี
                         ตอนท3 ระดับความพึงพอใจทมต่อการเรยนรโดยใช้ปญหาเปนฐาน(Problem based learning) กับ
                                                                 ู
                                                           ี
               การท างานเปนทมของนักเรยนชั้นมัธยมศกษาปท 3พบว่า ความพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( X =4.24,
                                        ี
                           ็
                                                          ี
                              ี
                                                           ่
                                                     ึ
                                                                          ื
               S.D.=0.66) เมอพิจารณาเปนรายด้านเรยงล าดับจากมากไปหาน้อย คอ ด้านผู้สอน ( X =4.40, S.D.=0.66) ด้าน
                                      ็
                           ื่
                                                ี
                                                                                ็
                                                 ี
               ผู้เรยน (X =4.20, S.D.=0.69) ด้านการเรยนการสอน (X =4.13, S.D.=0.62 เปนไปตามสมมตฐานทตั้งไว้จะเหน
                                                                                                   ่
                                                                                            ุ
                                                                                                           ็
                  ี
                                                                                              ิ
                                                                                                   ี
                                                                                  ี
                                                                                                          ิ
               ได้ว่าความพึงพอใจในแต่ละด้านบางประเดนอยู่ในระดับมากทสดคอผู้เรยนได้แก้ปญหาทด้วยวิธคดท          ่ ี
                                                                                                  ี
                                                                                                  ่
                                                                           ุ
                                                       ็
                                                                         ่
                                                                                                        ี
                                                                              ื
                                                                                            ั
                                                                         ี
                                                                          ื
                                                                          ่
                                                         ื
                                 ี
                                                                       ็
               หลากหลายและนักเรยนสามารถท างานร่วมกับผู้อนได้ ส่วนประเดนอน ๆ อยู่ในระดับมาก
                                                         ่
                                                                                            ื
                                                                       ี
                                                                          ุ
                                                                ิ
                                                     ี
                                              ิ
                         ด้านผู้สอน ได้แก่ ส่งเสรมให้ผู้เรยนสามารถคดอย่างมเหตผล ครผู้สอนช่วยเหลอให้ค าปรกษาอย่าง
                                                                                ู
                                                                                                     ึ
                                                                                              ี
                                                                ิ
                              ิ
                                        ้
                                                ั
                                                           ิ
                  ่
                                                              ิ
                                     ี
                                                                                          ี
               สม าเสมอ ส่งเสรมการเรยนรการแก้ปญหาและปฏบัตจรง การวัดและประเมนผลการเรยนมความชัดเจนและ
                                        ู
                                                                                 ิ
               ยุตธรรม
                  ิ
                                ี
                         ด้านผู้เรยน ได้แก่ สามารถท างานร่วมกับผู้อนได้ มความรบผิดชอบในงานทได้รบมอบหมาย ได้
                                                                                               ั
                                                                            ั
                                                                                           ี่
                                                                      ี
                                                               ่
                                                               ื
                                ิ
                           ิ
               พัฒนาความคดในส่งทเรยนรมากข้น สามารถน ากระบวนการแก้ปญหาไปใช้ได้จรง รจักการวางแผนในการ
                                   ี
                                                                         ั
                                                                                          ้
                                                                                          ู
                                                                                       ิ
                                              ึ
                                   ่
                                     ี
                                         ้
                                        ู
               ท างาน
                                                            1052
   1066   1067   1068   1069   1070   1071   1072   1073   1074   1075   1076