Page 944 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

3

B.E.2562(2019) by providing the case of the sale with right of redemption of all kinds and purposes of

movable property in order to improve justice particularly for the seller. Moreover, it is essential to prescribe
the term and condition of redemption cost that the costs of redemption shall borne by both parties and also

the juristic act on the period or the extension term of the redemption that, for the validity of the contract,

shall be made in writing and registered by the competent official in order to maintain justice and provide
the efficient redemption law as well.

1. บทนา
ั
็
ุ
ั
ี
ปจจบันปญหาความไม่เปนธรรมในกฎหมายขายฝากยังคงมอยู่ โดยเฉพาะการท าสัญญาขายฝาก
่
ั
่
ี
ื
ุ
ึ
็
ของเกษตรกรถอว่าเปนปญหาทสะสมมานาน เนองจากการไม่สามารถเข้าถงแหล่งเงนทนในระบบด้วย
ื
ิ
ิ
ี่
ิ
ื่
เพราะตดเรองเงอนไขเอกสาร หรอระยะเวลาการท าสัญญา จงท าให้เกษตรกรทมความจ าเปนต้องใช้เงนหัน
ื่
็
ึ
ี
ื
ไปกู้ยืมเงนจากนายทนแทนการกู้ยืมจากสถาบันการเงนเพราะสะดวก รวดเรว การท าสัญญาขายฝากจงเปนท ่ ี
ิ
็
ิ
ุ
ึ
็
ิ
ี
นยมใช้ เพราะสัญญาขายฝากเปนการโอนกรรมสทธ์ ิในทรพย์สนไปยังผู้ซ้อฝากทันทนับตั้งแต่วันท าสัญญา
ั
ิ
็
ิ
ื
่
ี
ึ
ื่
ุ
ื
็
ิ
ี่
ี
ึ
่
ิ
สัญญาขายฝากจงกลายเปนเครองมอทางกฎหมายทส าคัญในการเข้าถงแหล่งเงนทน ส่งผลให้ทดนทขายฝาก
ุ
็
็
่
เปลยนมอจากเกษตรกรไปเปนของนายทน ซงเปนสาเหตท าให้เกษตรกรสญเสยทดนท ามาหากิน ปญหาของ
่
ุ
ิ
ี
ั
ื
ู
ึ
ี่
ี
ี
ี่
ื
ื
ิ
่
ั
็
กฎหมายขายฝากทไม่เปนธรรมต่อผู้ขายฝาก มประเดนพิจารณา คอ ประการแรก ปญหาเรองการก าหนดสน
็
่
ี
ื
ไถ่ ซงผู้ซ้อฝากมักก าหนดสนไถ่ในจ านวนค่อนข้างสงเพราะย่อมหวังก าไรทจะได้จากการซ้อฝาก โดย
ู
ิ
ื
่
ึ
ี
ี
ุ
็
่
ู
ี
ิ
ิ
ิ
ในทางปฏบัตราคาขายฝากทแท้จรงจะไม่ถกระบไว้ในสัญญา เปนแต่เพียงราคาตามทจดทะเบยนไว้เท่านั้น
่
ึ
ื
่
ั
ุ
ิ
่
โดยผู้ขายฝากจะได้รบเงนไปน้อยกว่าทระบไว้ในสัญญา เมอถงก าหนดไถ่ ผู้ขายฝากต้องไถ่ตามราคาทขาย
ี
่
ี
ึ
่
ึ
ี
ึ
ั
ื
็
่
ี
็
ี
ฝาก ซงก็คอราคาทจดทะเบยนขายฝากไว้ กรณทเกิดข้นน้จงเปนการการเอารดเอาเปรยบ และไม่เปนธรรม
่
ี
ี
ี
กับผู้ขายฝากอย่างยิ่ง ประการต่อมา ตามบทบัญญัตมาตรา 499 วรรคสอง มความไม่ชัดเจนของกฎหมาย ค า
ี
ิ
่
ี่
ี
ั
ั
ิ
ว่า “ราคาขายฝากทแท้จรง” ท าให้เกิดปญหาในการตความกฎหมาย ปญหาทสาม คอ สทธของผู้ซ้อฝากท ี่
ื
1
ิ
ี
ื
ิ
ื
ิ
ิ
์
กฎหมายขายฝากได้ให้สทธประโยชนกับผู้ซ้อฝากมากเกินสมควร นอกจากผู้ซ้อฝากจะได้รบประโยชน์ตอบ
ื
ั
ิ
่
ิ
ี
ื
ิ
ี
ิ
ิ
ั
ิ
แทนจากการก าหนดสนไถ่ไว้ล่วงหน้าแล้ว ผู้ซ้อฝากยังมสทธใช้สอยและจ าหน่ายทรพย์สนกับสทธทจะได้
ิ
ดอกผลจากทรพย์สนขายฝาก เมอผู้ซ้อฝากหาประโยชนจากทดนได้แล้ว ก็ไม่ควรคดประโยชนจากตอบแทน
ี
่
ิ
์
ื
์
ิ
ื
ั
่
ี่
ั
ื
ั
่
(ดอกเบ้ย)กับผู้ขายฝากอก ปญหาทส คอ ปญหาเรองค่าฤชาธรรมเนยมทขายฝาก ประมวลกฎหมายแพ่งและ
ี
ื
่
ี
ี
ี่
ี
็
ิ
ี
พาณชย์ มาตรา 500 ก าหนดให้ผู้ขายฝากเปนผู้ช าระค่าฤชาธรรมเนยมการท าสัญญาขายฝากและการไถ่ทรพย์
ั
ั
ี
ี่
ื
ทขายฝาก ซงไม่เปนธรรม กับผู้ขายฝาก ปญหาทห้า คอ ปญหาเรองการขยายก าหนดเวลาไถ่ ประมวล
ึ
่
็
่
2
ื
่
ั

1 ศนันท์กรณ โสตถพันธ, ค าอธบายกฎหมายลักษณะซ้อขาย แลกเปลยน ให้, พมพ์คร้งท 8 (กรงเทพมหานคร:
ี
ิ
์
ิ
ั
ี
่
ื
ิ
ุ
ุ
์
่
วิญญูชน 2560), น.324-326
2 ศนันท์กรณ โสตถพันธ, อ้างแล้วเชงอรรถท 1, น.331-332
ี่
ุ
ิ
์
ิ
์

925