Page 948 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 948
7
ื
่
ู
ิ
ั
เจตนา ค่สัญญาย่อมสามารถก าหนดเวลาในการไถ่ทรพย์สนไว้ในสัญญาเท่าใดก็ได้ การตกลงเรองระยะเวลา
ี
ี
ู
ขายฝากของค่สัญญา แม้ว่าพื้นฐานของหลักการน้ค่สัญญาควรมอ านาจต่อรองเท่าเทยมกันก็ตาม แต่ในความ
ี
ู
็
เปนจรงผู้ซ้อฝากเปนผู้มอ านาจต่อรองทางเศรฐกิจทเหนอกว่าผู้ขายฝาก มักเอาเปรยบในการท าสัญญา โดย
ี
่
ื
็
ื
ี
ี
ิ
่
ี
ก าหนดระยะเวลาขายฝากสั้นๆ ท าให้ผู้ขายฝากไม่สามารถหาเงนมาไถ่ถอนทรพย์สนทขายฝากได้ทันภายใน
ั
ิ
ิ
ิ
ี
ี
ั
่
ุ
ี
ก าหนดระยะเวลาอันสั้นและต้องสญเสยทรพย์สนทขายฝากไปในทสด
ู
่
ุ
ิ
่
ื
ึ
เมอศกษาพระราชบัญญัตค้มครองฯ มาตรา 10 วรรคแรก กฎหมายก าหนดว่าสัญญาขายฝากจะ
ี
ี
ี
ิ
่
่
ึ
ิ
ื
่
ี
่
ก าหนดเวลาไถ่ต ากว่าหนงปหรอเกินสบปไม่ได้ กฎหมายฉบับน้ได้ก าหนดระยะเวลาในการไถ่ทดนเพือการ
เกษตรกรรมหรอทอยู่อาศัยไว้ให้มความชัดเจนมากยิ่งข้น โดยก าหนดระยะเวลาขั้นต าในการใช้สทธไถ่
่
ึ
ี
ื
ี
่
ิ
ิ
ั
ั
ี
ื
่
่
่
้
ี
ิ
ี
่
ิ
ิ
ี
ทรพย์สนทขายฝากไว้ท 1 ป เพือปองกันมให้ผู้ซ้อฝากก าหนดระยะเวลาการใช้สทธไถ่ทรพย์สนทขายฝากใน
ิ
ิ
ั
ี
ิ
ุ
ิ
ระยะเวลาสั้นๆ และบบให้ผู้ขายฝากน าเงนมาไถ่ทรพย์สน มาตรา 10 วรรคแรกแห่งพระราชบัญญัตคมครอง
ิ
ิ
ั
ั
ฯ จงเปนการแก้ปญหาการก าหนดระยะเวลาไถ่ทรพย์สนในช่วงระยะเวลาสั้นๆ และช่วยเหลอผู้ขายฝากทไม่
ี
ื
็
ึ
่
ี
มอ านาจต่อรองในการท าสัญญากับผู้ขายฝากได้มากยิ่งข้น
ึ
ี่
ั
ปญหาทสาม คอ การใช้สทธไถ่ทรพย์สนขายฝากก่อนครบก าหนดไถ่ ประมวลกฎหมายแพ่ง
ั
ิ
ิ
ิ
ื
และพาณชย์ไม่ได้ก าหนดว่าในกรณทผู้ขายฝากไถ่ทรพย์สนทขายฝากก่อนครบก าหนดตามสัญญาขายฝาก
ี
่
ั
่
ิ
ี
ี
ิ
่
ื
ี
ื
ผู้ขายฝากต้องช าระสนไถ่ให้ผู้ซ้อฝากเต็มจ านวนตามทก าหนดในสัญญา หรอช าระสนไถ่ลดลงตาม
ิ
ิ
ั
็
่
ี
ิ
่
ี
อัตราส่วนของระยะเวลาไถ่ทลดลง กรณน้เพือให้ผู้ขายฝากได้รบความเปนธรรมแล้ว จ านวนสนไถ่ควรจะ
ี
ิ
ิ
์
ี
ื
ี
ลดลงตามอัตราส่วนของระยะเวลาไถ่ทลดลง ในทางกลับกันผู้ซ้อฝากก็มสทธเรยกค่าขาดประโยชนจากการ
ี
่
่
ิ
ั
่
ู
็
ไถ่ทรพย์สนก่อนครบก าหนดสัญญาได้ด้วยเช่นกัน เพือให้เกิดความเปนธรรมกับค่สัญญาทั้งสองฝาย
ื่
ิ
ิ
เมอศกษาพระราชบัญญัตค้มครองฯ มาตรา 10 วรรคสอง กฎหมายได้บัญญัตให้สทธผู้ขายฝาก
ุ
ิ
ึ
ิ
่
ี
่
ั
ี
ไถ่ทรพย์สนทขายฝากก่อนครบก าหนดเวลาไถ่ได้ โดยมหลักเกณฑ์ ดังน้ 1.) กรณทจ านวนสนไถ่ทก าหนด
ี
ี
ิ
ี
ิ
่
ี
ิ
ู
ี
่
ู
ิ
ตามสัญญาสงกว่าราคาขายฝาก ให้ลดสนไถ่ในส่วนทสงกว่านั้นลงตามอัตราส่วนของระยะเวลาไถ่จรงท ่ ี
ี
ื
้
่
ี
ิ
ิ
ี
ลดลง 2.) ผู้ซ้อฝากมสทธเรยกค่าเสยโอกาสตามทก าหนดไว้ในสัญญาขายฝากได้ แต่ต้องไม่เกินรอยละสอง
ี
่
ี
ต่อปของจ านวนราคาทขายฝากค านวณตามระยะเวลาทเหลออยู่ก่อนครบก าหนดเวลาไถ่เดม การทกฎหมาย
ี่
ิ
่
ื
ี
ี
ี
่
ก าหนดหลักเกณฑ์การค านวณสนไถ่ทผู้ขายฝากใช้สทธไถ่ทรพย์สนทขายฝากก่อนครบก าหนดเวลาไถ่ และ
ิ
ิ
ี
ั
ิ
ิ
่
ก าหนดหลักเกณฑ์การค านวณค่าเสยโอกาสให้กับผู้ซ้อฝากเช่นน้แล้ว บทบัญญัตมาตราน้มความชัดเจนได้
ิ
ี
ื
ี
ี
ี
ิ
ก าหนดถงหลักเกณฑ์การค านวณสนไถ่และค่าเสยโอกาส ซงเปนประโยชนกับทั้งผู้ขายฝากและผู้ซ้อฝาก
ึ
ี
็
ื
่
ึ
์
ื
ิ
ื
ปญหาทส คอ สทธของผู้ซ้อฝาก นอกจากจะได้รบสนไถ่ตามสัญญาขายฝากแล้ว ผู้ซ้อฝากยังม ี
ี่
ิ
ื
ิ
ั
ั
ี่
ิ
ิ
ี่
สทธใช้สอย สทธทจะได้รบประโยชน์จากทรพย์สนทขายฝาก หรอมสทธทจะได้รบดอกผลจากทรพย์สนท ี่
ั
ิ
ื
ิ
ิ
ี่
ั
ิ
ี
ั
ิ
ี่
ิ
ั
ขายฝากได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ มาตรา 1336 ซงกฎหมายขายฝากม ี
ิ
ึ
่
็
์
ลักษณะเปนการเอ้อประโยชนให้กับผู้ซ้อฝากมากเกินสมควร จงเปนการตอกย ้าซ ้าเตมผู้ขายฝากทมักจะเปน
ิ
็
ื
็
ึ
ื
่
ี
ึ
ี
่
ี
ั
ผู้ทอ านาจต่อรองน้อยให้ได้รบความล าบากมากข้นไปอก
929
