Page 945 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 945
4
ู
ิ
กฎหมายแพ่งและพาณชย์ มาตรา 496 กฎหมายก าหนดให้ค่สัญญาท าสัญญาขยายก าหนดระยะเวลาไถ่ได้ แต่
กฎหมายไม่ได้ก าหนดว่าการท าสัญญาขยายระยะเวลาไถ่ทรพย์สนต้องท าหลักฐานเปนหนังสอและจด
ั
็
ิ
ื
ึ
3
ทะเบยนต่อเจ้าพนักงาน จงเปนบทกฎหมายทมความบกพร่อง
็
ี
ี
่
ี
ั
ั
ี
็
แม้ว่าสัญญาขายฝากจะมปญหาท าให้ผู้ขายฝากไม่ได้รบความเปนธรรม แต่กฎหมายขายฝาก
ี
็
่
ื
ึ
ื
ุ
ื
ิ
็
ึ
่
ยังคงมความจ าเปนโดยถอเปนเครองมอในการเข้าถงแหล่งเงนทนของประชาชนโดยเฉพาะเกษตรกรซงม ี
ี
ู
ิ
ี
่
ื
้
อ านาจต่อรองน้อยกว่าและอาจได้รบความเดอดรอนจากการทต้องสญเสยทดนท ากิน รฐจงได้บัญญัต ิ
ั
่
ี
ั
ึ
กฎหมายขายฝากตามพระราชบัญญัตค้มครองประชาชนในการท าสัญญาขายฝากทดนเพื่อเกษตรกรรมหรอ
ื
ิ
ุ
ี่
ิ
ื
ิ
ี
่
่
ี
่
่
ึ
ี
่
ทอยู่อาศัย พ.ศ. 2562 ใช้บังคับกับการขายฝากทดนเพือเกษตรกรรมหรอการขายฝากทอยู่อาศัยซงผู้ขายฝาก
ุ
ี
็
เปนบคคลธรรมดา โดยมสาระส าคัญในเรองแบบและเน้อหาของสัญญาขายฝาก จ านวนสนไถ่ ก าหนดเวลา
ิ
ื
ื
่
ไถ่ ระบบพิจารณาคด สทธและหน้าทของผู้ขายฝากและผู้ซ้อฝาก โดยม่งหวังทจะขจัดความเหลอมล ้าและ
ี
ื
ิ
่
ี
ุ
่
่
ื
ี
ิ
็
สรางเสรมความเปนธรรมในสังคม
้
ิ
ั
็
์
2. ประวัติความเปนมาทางประวัติศาสตรของสญญาขายฝาก
ิ
์
ึ
็
ิ
จากการศกษาประวัตความเปนมาทางประวัตศาสตรของกฎหมายขายฝากของประเทศไทยนั้น ม ี
ี
ึ
ุ
ี
่
ี
็
ใช้บังคับตั้งแต่สมัยกรงศรอยุธยาโดยมลักษณะคล้ายกับสัญญาจ าน า โดยเปนสัญญาประกันหน้อย่างหนง
ี
ิ
ึ
ต่อมาได้มการประกาศใช้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์กฎหมายขายฝากจงน าไปบัญญัตไว้ในหมวด
ิ
ิ
ื
ั
ี
็
การซ้อขาย โดยกฎหมายขายฝากของไทยได้รบแนวคดมาจากกฎหมายต่างประเทศให้มลักษณะเปนการท า
ิ
ิ
ี
็
ี
่
ื
สัญญาซ้อขายอย่างชัดแจ้ง แต่ก็ไม่ได้เปลยนแนวความคดโดยยังคงมลักษณะเปนสัญญาประกันหน้ ีเงนกู้
ั
ึ
ิ
่
ื
่
ั
่
ประเภทหนง ซงท าให้เกิดปญหาในทางปฏบัตหลายเรอง เช่น ปญหาเรองก าหนดจ านวนสนไถ่ ตามมาตรา
ิ
ื
่
ิ
ึ
ิ
ิ
ื่
ั
ิ
่
ึ
499 ปญหาการก าหนดเวลาการใช้สทธไถ่ทรพย์สนซงขายฝาก ตามมาตรา 496 และปญหาเรองการใช้สทธ ิ
ิ
ั
ั
ไถ่ ตามมาตรา 492 เปนต้น แม้ว่าจะได้มการแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ในป พ.ศ.2541 แต่
ิ
ี
ี
็
ั
บทบัญญัตของกฎหมายก็ยังคงขาดความชัดเจนและไม่อาจแก้ไขประเด็นปญหาทส าคัญของกฎหมายขาย
ิ
ี่
ี
ี
่
่
็
ี
์
ฝากซงเปนปญหาทมการวิพากษ์วิจารณกันมาเปนระยะเวลายาวนานได้เสยทั้งหมด
ั
็
ึ
ั
ี
ั
3. ลักษณะของลักษณะสญญาขายฝาก เปรยบเทียบกับสญญาจ านอง จ านา ปญหากฎหมายขาย
ั
้
ั
ฝากในปจจุบน และลักษณะสญญาขายฝากตามพระราชบญญัติคุมครองประชาชนในการท า
ั
ั
ั
่
่
ื
ั
ั
่
ื
่
สญญาขายฝากทีดินเพอเกษตรกรรมหรอทีอยูอาศย พ.ศ.2562
ี
เนองจากสัญญาขายฝากตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์มข้อบกพร่อง ขาดความชัดเจน
ิ
ื่
ี
็
ท าให้ผู้ซ้อฝากอาศัยช่องว่างของกฎหมายเอาเปรยบผู้ขายฝาก นักวิชาการหลายท่านจงมความเหนว่าควร
ี
ื
ึ
ิ
์
ิ
์
ิ
ี่
ุ
ิ
ุ
3 ศนันท์กรณ โสตถพันธ, อ้างแล้วเชงอรรถท 1, น.322-324 ; ไพจตร ปญญพันธ์, บทบัญญัตลักษณะขายฝาก
์
ี่
่
ี
ี่
ี
ตามกฎหมายใหม่ทผิดพลาด, วารสารนตศาสตร, ปท29, ฉบับท 2, มถุนายน 2542, น.306-309
ิ
ิ
ิ
926
