Page 949 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 949
8
่
ื
ึ
ุ
ิ
เมอศกษาพระราชบัญญัตค้มครองฯ มาตรา 12 และมาตรา 13 กฎหมายได้ก าหนดให้ผู้ขายฝากม ี
ิ
ี
่
์
ื
สทธใช้ครอบครอง ใช้สอยและถอเอาประโยชนจากทรพย์สนทขายฝากได้ ไม่ว่าผู้ขายฝากจะใช้ สทธเอง
ิ
ิ
ิ
ั
ิ
ื
ั
่
ิ
หรอเอาให้บคคลอนใช้สอยทรพย์สนก็ได้ และค่าตอบแทนทผู้ซ้อฝากได้รบจากการให้บคคลอนใช้
ื
ุ
ื
ั
่
่
ี
ุ
ื
ี
ั
่
ิ
ื
์
์
ั
ื
ิ
ประโยชนในทรพย์สนทขายฝากนั้น กฎหมายก าหนดให้ถอว่าเงน ทรพย์สน ประโยชน หรอค่าตอบแทน
ิ
ิ
็
ี
่
ดังกล่าวเปนส่วนหนงของสนไถ่ทได้ช าระแล้ว(มาตรา 8 วรรคส) ผู้เขยนมความเหนว่า การท าสัญญาขายฝาก
ี่
ึ
ี
็
่
ี
ี
นอกจากผู้ขายฝากจะได้รบเงนจากราคาขายฝากแล้ว ผู้ขายฝากยังคงมสทธใช้สอย ได้ดอกผล หรอได้
ั
ิ
ิ
ื
ิ
ประโยชน์ใด ๆ จากทรพย์สนทขายฝากด้วยและไม่ต้องช าระค่าตอบแทนให้ผู้ซ้อฝาก ท าให้ผู้ขายฝากม ี
ั
ี่
ื
ิ
โอกาสในการทจะรวบรวมเงนมาช าระสนไถ่และน าทรพย์สนกลับไปเปนกรรมสทธ์ ิของตนเองได้สงข้น
ิ
ั
ิ
ิ
ิ
็
ึ
ู
ี่
ื
่
่
ื
่
ี
์
ั
การท าสัญญาขายฝากน้จงไม่ใช่เรองทผู้ซ้อฝากจะได้รบประโยชนแต่ฝายเดยวต่อไปหรอเปนเรองกฎหมาย
ี
ื
่
ื
็
ึ
ี
ื
็
ื
์
็
ี
ขายฝากเอ้อประโยชนกับผู้ซ้อฝากเกินไป แต่เปนกฎหมายทมีความเปนธรรมกับผู้ขายฝากด้วย
่
ปญหาทห้า คอ เหตขัดขวางการใช้สทธไถ่ทรพย์สนทขายฝาก เพราะผู้ซ้อฝากปฏเสธรบการไถ่
ิ
ั
ิ
ิ
่
ี่
ั
ี
ื
ุ
ิ
ื
ั
ั
มักหลบเลยงไม่อยู่รอรบการไถ่ เมอผู้ขายฝากไปขอใช้สทธไถ่ทรพย์ใกล้ครบก าหนดเวลา หรอในวันสดท้าย
ั
ุ
่
ื
ิ
ิ
ี
ื่
ี
ุ
ุ
ั
ิ
ของก าหนดเวลาไถ่ ท าให้ผู้ขายฝากไม่สามารถใช้สทธไถ่ทรพย์ได้ และกรณเกิดเหตสดวิสัยโดยเปน
็
ิ
ึ
่
ิ
ื
เหตการณทไม่คาดคดเกิดข้น เช่น น ้าท่วมฉับพลัน เสนทางช ารดถนนตัดขาด เกิดแผ่นดนไหว หรอผู้ขายฝาก
ิ
้
ุ
์
ี
ุ
ื
ิ
ุ
ุ
อาจจะประสบอบัตเหต หรอเจ็บปวยกะทันหัน โดยเหตทเกิดข้นไม่ได้เปนความผิดของผู้ขายฝาก เนองจาก
ื
่
ี่
ุ
ึ
็
่
ี
ิ
ิ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ไม่ได้มบทบัญญัตให้ขยายระยะเวลาไถ่ออกไป หากผู้ขายฝากต้องประสบ
ุ
ุ
เหตขัดขวางการใช้สทธไถ่ดังกล่าว และมผลท าให้สทธไถ่ของผู้ขายฝากต้องส้นสดลงเพราะเหตว่าผู้ขายฝาก
ิ
ิ
ิ
ี
ุ
ิ
ิ
ี
่
ึ
ุ
ิ
ี
ุ
ิ
ต้องประสบกับเหตขัดขวางการใช้สทธไถ่ดังเหตการณทเกิดข้นเช่นน้และไม่ใช่ความผิดของผู้ขายฝาก ย่อม
์
ื
ุ
ิ
็
ี
่
ี
ิ
ไม่เปนธรรมกับผู้ขายฝาก และการทผู้ซ้อฝากปฏเสธการใช้สทธไถ่ของผู้ขายฝากถอว่าเปนอกสาเหตหนงท ี่
ื
่
ิ
ึ
็
ื
ี
ี
ท าให้ผู้ซ้อฝากอาศัยช่องว่างของกฎหมายน้เอาเปรยบผู้ขายฝากได้
เมอศกษาพระราชบัญญัตค้มครองฯ มาตรา 18 กรณทผู้ขายฝากไม่อาจใช้สทธไถ่กับผู้ซ้อฝากได้
ุ
ื
ิ
ิ
ิ
ื่
ึ
ี
ี
่
ิ
ี
ิ
โดยไม่ใช่ความผิดของผู้ขายฝาก กฎหมายก าหนดให้ผู้ขายฝากมสทธวางทรพย์อันเปนสนไถ่ ต่อส านักงาน
ิ
็
ั
วางทรพย์ หรอส านักงานทดนจังหวัด หรอส านักงานทดนทรบจดทะเบยนการขายฝากได้ภายใน 30 วันนับ
ี่
ิ
ี
ี่
ั
ื
ิ
ื
ี่
ั
ี
่
ี
แต่วันถงก าหนดเวลาไถ่หรอนับแต่วันทเหตทท าให้ไม่อาจใช้สทธไถ่ส้นสดลง โดยให้ถอว่าเปนกรณทผู้ขาย
ี
ื
ื
ึ
็
่
ิ
ิ
่
ี
ุ
ุ
ิ
่
ั
ี
ื
ฝากได้ไถ่ทรพย์สนภายในก าหนดเวลาไถ่แล้ว กฎหมายได้เพิ่มสถานทวางทรพย์นอกเหนอไปจากส านักงาน
ั
ิ
วางทรพย์ คอ ส านักงานทดนจังหวัด หรอส านักงานทดนทรบจดทะเบยนการขายฝาก เพื่อเปนการอ านวย
ิ
ั
ี่
ื
็
ี่
ั
ี
ิ
ื
ี่
ี
ิ
ความสะดวกให้กับผู้ขายฝาก และเพิ่มโอกาสให้ผู้ขายฝากสามารถช าระสนไถ่ได้ทันภายในเวลาทก าหนด
่
ู
ิ
ุ
ี
ี่
ั
กฎหมายมาตราน้ถอว่าช่วยลดปญหาการสญเสยทดนทขายฝากเพราะผู้ขายฝากต้องประสบเหตขัดขวางการ
ื
ี
ี่
ิ
ใช้สทธไถ่
ิ
ึ
ปญหาทหก คอ ค่าฤชาธรรมเนยมในการท าสัญญาขายฝากซงผู้ซ้อได้ออกไป และค่าฤชาธรรม
ื
ั
่
ี่
ี
ื
ี
ี
ิ
ั
เนยมในการไถ่ทรพย์ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ก าหนดให้ผู้ขายฝากต้องช าระค่าฤชาธรรมเนยมทั้ง
้
ั
ี
ี
ุ
ิ
ั
ิ
การขายฝากและการไถ่ทรพย์คน โดยต้องเสยค่าธรรมเนยมรอยละ 2 ของราคาประเมนทนทรพย์ทดน
่
ี
ื
930
