Page 950 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 950

9

                                                     ิ
                                                                ี
                                                                        ุ
                                                                       ี
                                                                ่
                            ี
                        ี
                                    ่
                                                   ี
                                    ื
                                                                                   ่
                                                                                   ึ
                                                                                                   ็
               นอกจากน้ยังมค่าใช้จ่ายอน ๆด้วย เช่น ภาษเงนได้หัก ณ ทจ่าย ภาษธรกิจเฉพาะ ซงถ้าใช้หลักความเปนธรรม
                                                               ั
                                                    ี
               แล้ว ผู้ขายฝากควรจ่ายเฉพาะค่าฤชาธรรมเนยมการไถ่ทรพย์เท่านั้น ปญหาการช าระค่าฤชาธรรมเนยมทั้งการ
                                                                                                 ี
                                                                         ั
                                       ื
                                          ี
                                           ึ
                                   ั
               ขายฝากและการไถ่ทรพย์คนน้ จงไม่เปนธรรมกับผู้ขายฝาก และเมอศกษาพระราชบัญญัตค้มครองฯ แล้ว
                                                                           ึ
                                                                                            ิ
                                                                                              ุ
                                                 ็
                                                                         ื่
                                   ิ
                                                           ็
                                                                             ึ
                                                                                              ิ
                                                    ี
                                    ่
                                    ื
               กฎหมายไม่ได้บัญญัตเรองค่าฤชาธรรมเนยมไว้เปนการเฉพาะ ดังนั้นจงต้องน าบทบัญญัตแห่งประมวล
                                                                                                     ื
                                                                          ่
                                                                                                     ่
                                                     ุ
                                                                                   ี
               กฎหมายแพ่งและพาณชย์มาใช้บังคับโดยอนโลม (มาตรา 6 วรรคหนง) ผู้เขยนมความเหนว่าปญหาเรองค่า
                                                                                          ็
                                   ิ
                                                                                               ั
                                                                               ี
                                                                          ึ
                                             ั
               ฤชาธรรมเนยมน้ผู้ขายฝากยังไม่ได้รบความเปนธรรม
                             ี
                                                     ็
                          ี
                                                                                                  ิ
                           ั
                                                                                                    ่
                                                                                       ิ
                                      ื
                          ปญหาทเจ็ด คอ แบบของสัญญาในการขยายระยะเวลาการไถ่ทรพย์สน บทบัญญัตเกียวกับ
                                 ี่
                                                                                  ั
                                                                     ิ
               วิธการขยายก าหนดเวลาไถ่ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ มาตรา 496 วรรคสอง โดยระยะเวลาใน
                  ี
                              ื
                                  ื
                        ั
                                                                                            ื
                                                                 ่
                           ิ
                                                                 ี
               การไถ่ทรพย์สนคน ถอเปนสาระส าคัญของสัญญาขายฝากทอาจส่งผลกระทบไม่เพียงแต่ผู้ซ้อฝากเท่านั้น แต่
                                     ็
                                      ี
                                                            ั
                                                                                    ่
                                      ่
               รวมถงบคคลใด ๆ ก็ตามทได้รบโอนทรพย์สนหรอรบโอนสทธเหนอทรพย์สนทขายฝาก ดังนั้น การขยาย
                                                     ิ
                                                                                 ิ
                                                                                    ี
                                                 ั
                                                          ื
                                                                         ื
                                                                             ั
                                                                   ิ
                                         ั
                                                                      ิ
                    ึ
                       ุ
                                           ื
                                                        ี
                                    ็
                                                               ึ
               ระยะเวลาไถ่จงต้องท าเปนหนังสอและจดทะเบยนด้วยจงจะถกต้อง หากการขยายระยะเวลาไถ่ไม่น าไปจด
                                                                    ู
                           ึ
                                                                                                  ี
                                                                                                  ่
                          ื
                                                     ี
               ทะเบยนหรอจดแจ้งแก่พนักงานเจ้าหน้าท บคคลภายนอกย่อมไม่สามารถจะทราบถงเวลาทขยายได้
                                                       ุ
                                                     ่
                    ี
                                                                                           ึ
                                                                                 ึ
               บทบัญญัตเกียวกับวิธการขยายก าหนดเวลาไถ่ตามมาตรา 496 วรรคสอง จงเปนการบัญญัตกฎหมายท          ี ่
                                                                                                ิ
                                                                                    ็
                                   ี
                           ่
                         ิ
                                                  ุ
               บกพร่อง และเมอศกษาพระราชบัญญัตค้มครองฯ แล้ว มาตรา 10 วรรคสาม กฎหมายให้ขยายก าหนดเวลา
                             ื่
                                                 ิ
                                ึ
                                    ื
                                    ่
                                                                                             ี
                                                                                                     ี
                                                                                                     ่
                                                                         ็
                                  ิ
                                                                                                      ิ
               ไถ่ได้ แต่ไม่ได้บัญญัตเรองแบบของสัญญาขยายก าหนดเวลาไถ่ไว้เปนการเฉพาะ แม้ว่าระเบยบกรมทดนฯ  4
               จะได้วางหลักเกณฑ์การจดทะเบยนการขยายระยะเวลาไถ่ไว้แล้วก็ตาม แต่ผู้เขยนมความเหนว่า เพือให้ม  ี
                                                                                                    ่
                                                                                       ี
                                            ี
                                                                                   ี
                                                                                              ็
                                                                                ็
                                                                                        ื
               ความชัดเจนของกฎหมาย ควรบัญญัตเรองการขยายระยะเวลาไถ่ต้องท าเปนหนังสอและจดทะเบยนต่อ
                                                                                                    ี
                                                  ื่
                                                ิ
                                   ่
               พนักงานเจ้าหน้าท เพือไม่ให้กฎหมายมความบกพร่องเหมอนกับมาตรา 496 วรรคสองแห่งประมวล
                                                                    ื
                                ่
                                                   ี
                                ี
               กฎหมายแพ่งและพาณชย์
                                  ิ
                          ปญหาทแปด คอ ปญหาการขาดความรความเข้าใจในกฎหมายขายฝาก เนองจากผู้ขายฝากส่วน
                                                          ู
                                                                                        ื
                                                          ้
                                          ั
                                                                                        ่
                                 ี่
                           ั
                                      ื
                                          ็
                        ็
                                      ื
                                                               ู
                                                               ้
                                                                            ่
                                                                            ื
               ใหญ่มักเปนเกษตรกร หรอเปนชาวบ้านทขาดความร ความเข้าใจเรองกฎหมายและกระบวนการทาง
                                                     ี
                                                     ่
                                                                                                ื
                                                                            ิ
                                                                                                       ี
                                                                                 ั
                                                                                     ิ
                                                                         ิ
                                                                                        ่
                                                                                        ี
               กฎหมายขายฝาก โดยอาจไม่รถงผลของกฎหมายทเกิดจากการไม่ใช้สทธไถ่ทรพย์สนทขายฝากคนว่าจะมผล
                                        ้
                                                          ่
                                          ึ
                                                          ี
                                        ู
                                         ่
                                                                                   ้
                                         ี
                                                                                  ู
               รนแรงถงขนาดทต้องสญเสยทดนของตนได้อย่างง่ายดาย ปญหาการขาดความรความเข้าใจในกฎหมายขาย
                              ี
                                       ี
                ุ
                       ึ
                                   ู
                                                                  ั
                                           ิ
                              ่
                                            ั
                                                    ู
               ฝากก็เปนสาเหตหนงทท าให้เกิดปญหาการสญเสยทดนท ากินของเกษตรกร
                                   ่
                                ่
                                                            ิ
                             ุ
                      ็
                                                           ี
                                                        ี
                                ึ
                                                           ่
                                   ี
                                  ุ
                                                     ิ
                                                      ุ
                                                                              ั
                          ประการสดท้าย พระราชบัญญัตค้มครองฯ นอกจากจะแก้ไขปญหาข้อบกพร่องของสัญญาขาย
                                                                           ิ
                                                                        ิ
                                                                   ิ
                                                                    ื
                                                                    ่
               ฝากตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์แล้ว ยังได้บัญญัตเรองสทธหน้าทของผู้ซ้อฝากและผู้ขายฝากไว้
                                                 ิ
                                                                                       ื
                                                                                ่
                                                                                ี
                   ี
               ให้มความชัดเจนด้วย ดังน้  ี

                                                                                                   ่
                                                                                                   ี
                                                                          ิ
                                                                         ิ
                                                                                                    ิ
                                                                   ิ
                               ี
                                                                ิ
                                         ิ
                                       ี่
                                                                                                        ่
                          4  ระเบยบกรมทดน ว่าด้วยการจดทะเบยนสทธและนตกรรมเกียวกับการขายฝากทดนเพือ
                                                                                 ่
                                                            ี
                                                                                                     ิ
                             ื
                                                                                                        ่
                                                                                                   ี
                                ี
                                ่
                                                             ุ
               เกษตรกรรมหรอทอยู่อาศัย ตามกฎหมายว่าด้วยการค้มครองประชาชนในการท าสัญญาขายฝากทดนเพือ
                                                                                                   ่
               เกษตรกรรมหรอทอยู่อาศัย พ.ศ.2562
                               ่
                               ี
                            ื

                                                           931
   945   946   947   948   949   950   951   952   953   954   955