Page 195 - ทร 31001
P. 195
185
กิจกรรมที่ 5
่
ี
ี
ี
ี
็
่
ุ
่
ื
ู
็
ครและผู้เรยนนั่งสบาย ๆ อยู่กันเปนกล่ม ครแจกใบงานท 5 ทเปนกรณตัวอย่าง เรอง
ู
ู
้
้
ู
่
ี
ู
ิ
ื
่
ี
ี
“สไหม” ครเปดเทปทอัดเสยง กรณตัวอย่างเรอง “สไหม” ให้ผู้เรยนฟงพรอม ๆ กัน ถ้าไม่มเทปครต้องอ่าน
ี
้
ั
ี
ู
ื่
ื
้
่
ู
ให้ฟงแบบละครวิทยุ เพื่อสรางบรรยากาศให้ตนเต้นตามเน้อหาในกรณตัวอย่าง เมอครอ่านจบแล้วก็จะ
ื
ั
ี
ี
่
ิ
ี
ื
่
ี
์
ู
ื
ึ
ุ
้
ุ
พูดคยกับผู้เรยนในเชงทบทวนถงเน้อหาและเหตการณในกรณตัวอย่างเรอง “สไหม” เพือให้แน่ใจว่าผู้เรยน
ื
่
ุ
์
ื
ู
ึ
็
ี
ทกคนเข้าใจถงเหตการณในเน้อเรองของกรณตัวอย่างตรงกัน ไม่ตกหล่น จากนั้นครจงเสนอประเดนก ากับ
ุ
ึ
ิ
่
ุ
กรณตัวอย่างให้ผู้เรยนน าไปอภปรายถกแถลง เพือหาค าตอบในกล่มย่อย
ี
ี
ใบงานที่ 5
ื่
่
กรณีตัวอยางเรอง “สูไหม”
้
“สูไหม”
้
ึ
ึ
ื
ื
ผมตกใจสะด้งตนข้นเมอเกิดเสยงเอะอะ พอลมตาข้นมา เหนทกคนยืนกันเกือบหมดรถ “ทกคน
ี
่
่
ื
ุ
ุ
็
ุ
ี
นั่งลงอยู่น่ง ๆ อย่าเคลอนไหวไม่งั้นยิงตายหมด” เสยงตวาดลั่นออกมาจากปากของเจ้าชายหน้าเห้ยม คอสั้น
่
ิ
ื
ี
ี
่
ื
ี
่
ทยืนอยู่หน้ารถ ก าลังใช้ปนจ่ออยู่ทคอของคนขับ
ผมรทันทว่ารถทัวรทผมโดยสารคันน้ ีถกเล่นงานโดยเจ้าพวกวายรายแน่ หันไปดด้านหลัง
ู
ู
้
้
ู
่
ี
์
ี
ื
๋
ื
เหนไอ้วายรายอกคนหนงถอปนจังก้าอยู่ ผมใช้มออันสั่นเทาล้วงลงไปในกระเปากางเกง คล า .38 เห่าไฟ
ึ
ื
็
่
ี
้
ู
่
ี
ของผมซงซ้อออกมาจากรานเมอบ่ายน้เอง นกในใจว่า “โธ่เพิ่งซ้อเอามายังไม่ทันยิงเลย เพียงใส่ลกเต็ม
ื
ื
่
้
ึ
ื
ึ
ู
เท่านั้นเองก็จะถกคนอนเอาไปเสยแล้ว”
ื่
ี
ึ
๋
เสยงเจ้าตาพองหน้ารถตะโกนขู่บอกคนขับรถ “หยุดรถเดยวน้ มงอยากตายโหงหรอไง” ผมนก
ี
ึ
ื
ี
ี
ี
ในใจว่า เดยวพอรถหยุดมันคงต้องให้เราลงจากรถแล้วกวาดกันเกล้ยงตัว แต่ผมต้องแปลกใจแทนทรถ
๋
ี
่
ี
ี
ี
จะหยุดมันกลับยิ่งเรวข้นทกท ทกท ยิ่งไปกว่านั้นรถกลับส่ายไปมาเสยด้วย ไอ้พวกมหาโจรเซไปเซมา
ึ
ุ
ี
็
ุ
ี
แต่เจ้าตาพองยังไม่ลดละ แม้จะเซออกไปมันก็กลับวิ่งไปยืนประชดคนขับอก พรอมตะโกนอยู่ตลอดเวลา
้
ิ
ี
ี
ี่
“หยุดโว้ย หยุด ไอ้น กูลงไปได้ละมง จะเหยียบให้คาส้นทเดยว”
ึ
ี
รถคงตะบงไปต่อ คนขับบ้าเลอดเสยแล้ว ผมไม่แน่ใจว่าเขาคดอย่างไร ขณะนั้นผมกวาดสายตา
ื
ึ
ิ
่
้
ี
็
ี
็
เหนผู้ชายทนั่งถัดไปทางม้านั่งด้านซ้าย เปนต ารวจยศจ่าก าลังจ้องเขม็งไปทไอ้วายรายและถัดไปอก
่
ี
ื
็
ี
เปนชายผมสั้นเกรยนอก 2 คน ใส่กางเกงสกากี และสข้ม้า ผมเข้าใจว่าคงจะเปนต ารวจหรอทหารแน่ ก าลัง
ี
ี
็
ี
ี
ื
๋
เอามอล้วงกระเปากางเกงอยู่ทั้งสองคน
ี
บรรยากาศตอนนั้นช่างเครยดจรง ๆ ไหนจะกลัวปล้น ถกยิง ไหนจะกลัวรถคว า ทกคนเกรงไปหมด
ุ
ิ
ู
่
็
ุ
ุ
ึ
ุ
ิ
ทกส่งทกอย่างถงจดวิกฤตแล้ว
