Page 60 - ทร 31001
P. 60
50
็
ุ
ี
“ขอบคณมากนะครบ ส าหรบวันน้ ผมเหนจะกลับเสยท” ฉันว่า แม้จะไม่แน่ใจว่าฉันจะกลับไปไหน
ี
ี
ั
ั
อย่างไร
ิ
“เชญครบ...ขอให้คณโชคด จงใช้เวลาของคณให้มค่า จงเหนความส าคัญของทกวินาททผ่านไป ผม
ุ
ี
ั
ี
ุ
็
ี
ุ
ี
่
็
่
ุ
หวังว่า...คงจะไม่ได้เหนคณมาทนเพือซ้อเวลา” เขากล่าวในทสด
ื
่
่
ี
ี
ุ
ี
่
ุ
ึ
ุ
ุ
ื
“ขอบคณมากครบ ผมจะไม่ลมคณ...และทน” ฉันลกข้นยืน ทันใดไฟก็ดับวูบ
่
ี
ี
ั
่
ฉันตนข้นมาด้วยความรสกทแปลกใหม่ เอ้อมมอไปรดผ้าม่านหน้าต่างสครม พบว่าท้องฟายังไม่
ู
้
ึ
ู
ื
้
ื่
ี
ื
ี
่
ึ
ี
ุ
่
ื
่
ึ
ึ
ี
ี
สว่างด และไก่ก็ยังไม่ขัน ฉันลกข้นมาเก็บทนอนและกระโดดเข้าห้องน ้าอย่างสดชนแล้วถงกลับเข้ามานั่งท ี ่
ิ
ิ
ี
ี
ื
ิ
โต๊ะเขยนหนังสอตัวเดมทฉันไม่เคยจรงจังด้วยมานานแล้ว คดอยากจะฮัมเพลงไปด้วยซ ้าถ้าไม่ตดว่าจะ
ิ
่
ื
ท าลายสมาธในการอ่านหนังสอ
ิ
่
ิ
่
ี
ี
ึ
ื
ี
่
วูบหนง...ฉันรสกดใจทฉันยังมเวลาเหลออยู่ ยังไม่สายเกินไปทจะเร่มลงมอท าอะไร ๆ อย่างม ี
ี
ื
ู
ึ
้
ี
ื
ความหวัง ไม่เหมอนกับผู้คนเหล่านั้น...ทฉันพบท...อาคารขายเวลา
่
ี
่
ื
มหาวิทยาลัย คอดนแดนทใครใครต่างใฝฝน
ี
ั
่
่
ิ
ึ
ื
ิ
ี
แม้เหนอยยาก..จะก้าวไปให้ถงมัน ด้วยถอเปนส่งส าคัญในชวิต
ื
็
่
ุ
ิ
ิ
ในสนามของการแข่งขัน ต่างม่งมั่นชงชัยให้ได้สทธ์ ิ
ู
ใช้ศรทธาอันคมเข้มเปนเข็มทศ ถกหรอผิดยังคงต้องลองท าด ู
ั
็
ื
ิ
ี
ื
ุ
ี
้
หวังเบ้องหน้ามรงทองงามผ่องใส ช่อดอกไม้ไมตรคงมอยู่
ี
ุ
ิ
ู
ิ
ี
ื่
ื่
มความรก ความเรงรนให้ชนช ู ทกส่งสวยเลศหรดังวาดไว้
ั
ิ
่
ุ
ึ
ื
้
่
ื
แล้วเมอการแข่งขันถงจดจบ ย่อมได้พบคนยิ้มชน คนรองไห้
ต่างมความม่งหวังความตั้งใจ หากไม่ได้ดังหมายมาดอาจท้อแท้
ี
ุ
ี
ี
ี
่
ี
แต่จะมใครบ้างไหมทได้ร ู ้ ความหมายของชวิตอยู่ทใดแน่
่
เท่าน้หรอเรยกได้ว่าชนะ-แพ้ อันเกิดแต่มายาค่านยม
ิ
ี
ี
ื
ี
ิ
ึ
ื
ต่อเมอถงพร่งน้ของชวิต อาจได้คดเหนจรงทกส่งสม
ี
ิ
่
ิ
ุ
็
ุ
ั
ิ
การแข่งขันคร้งใหม่ในสังคม ได้ชมผู้ชนะอย่างแท้จรง
