Page 116 - 4 p abhyas 1_Neat
P. 116
माहीत आहे का तुम्हांला
े
ं
ं
बाबा आमट यानी समाजसेवेत संपूणर् आयष्य घालवल. कgरोगी, दृU$हीन, अपग लोकांना
े
ु
ु
ं
े
े
े
ं
े
े
स्वतःच्या पायावर उभ करण, ह त्याच्या आयुष्याचे ध्यय होत. या कायात त्याच्या पत्नी
ं
र्
ं
ं
साधनाताई यानी त्याना मोलाची साथ िदली. त्याची मुले आिण सना यानी त्यांचे काय पुढे चालू
ु
र्
ं
ं
े
र्
ठेवले. आता त्याची ितसरी िपढीदखील या कायात आपले
ं
योगदान देत आहे.
ु
आई-वडील, आजी-आजोबा यांचे अनकरण करत
े
ू
समाजसेवेचे काय पुढे चाल ठेवण्याचे ह उदाहरण िकती
र्
Oेरणादायी आहे ना !
बाबा आमटे
ू
Oत्यक गो$ आपण िशकवल्यावरच िशकतो अस नाही. अवतीभवती बघनही आपण अनेक
े
े
े
े
े
ै
गो$ी िशकत असतो. आपल्या िम मि णी कशा बोलतात ? कोणत कपड घालतात ? कोणत खेळ
े
े
खेळतात ? अभ्यास कसा करतात ? ह अनेकदा आपण नकळतपण िशकतो. बरेचदा त्यांच्यासारखे
वागायलाही लागतो.
शाळेतील पालक-िशक्षक सभेला पालक आले आहेत. ते एकमेकांशी काय बोलत आहेत पाहा !
रेणुकाची आई, ‘आधी झोयाची अम्मी,
जेवताना रेणुका उसळी खात ‘झोया, िशल्पा आिण Oथमेशचे बाबा, ‘सलमान,
नव्हती. शाळेत जायला गेल यांची मै ी झाल्यापासून बोमन आिण Oथमेशची मै ी
लागल्यापासून ती सवर् जेवण ितघीजणी रोज संध्याकाळी झाल्यापासून Oथमेश न
व्यवUस्थत जेवते.’ सायकल चालवतात. त्यामुळे कंटाळता गिणताचा अभ्यास
ितघींचाही छान व्यायाम करायला लागला आहे.’
होतो.’
(107)
