Page 276 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

[353] 276 พจนานุกรมพุทธศาสตร

22. คารโว จ (ความเคารพ, การแสดงออกที่แสดงถึงความเปนผูรูจักคุณคาของบุคคล สิ่งของ
สถานที่ หรือกิจการนั้นๆ และรูจักใหความสํ าคัญและความใสใจเอื้อเฟอโดยเหมาะสม —

Gàrava: reverence; respect; appreciative action)
23. นิวาโต จ (ความสุภาพออนนอม, ถอมตน — Nivàta: humility, courtesy; politeness)

24. สนฺตุฏี จ (ความสันโดษ, ความเอิบอิ่มพึงพอใจในผลสํ าเร็จที่ไดสรางขึ้น หรือในปจจัยลาภ
ที่แสวงหามาได ดวยเรี่ยวแรงความเพียรพยายามของตนเองโดยทางชอบธรรม — Santuññhã:

contentment)

25. กตฺุตา (มีความกตัญู — Kata¤¤utà: gratitude)

26. กาเลน ธมฺมสฺสวนํ (ฟงธรรมตามกาล, หาโอกาสแสวงความรูเกี่ยวกับหลักความจริง
ความดีงาม และเรื่องที่เปนประโยชน — Dhammassavana: the opportune hearing of

the Dhamma; listening to good advice and the teaching of Truth on due
occasions)
คาถาที่ 8

27. ขนฺตี จ (มีความอดทน — Khanti: patience; forbearance; tolerance)
28. โสวจสฺสตา (เปนผูวางายสอนงาย, พูดกันงาย ฟงเหตุผล — Sovacassatà:

amenability to correction; being easy to admonish)
29. สมณานฺจ ทสฺสนํ (พบเห็นสมณะ, เยี่ยมเยือนเขาหาทานผูสงบกิเลส — Samaõa-

dassana: seeing the monks or holy persons)

30. กาเลน ธมฺมสากจฺฉา (สนทนาธรรมตามกาล, หาโอกาสสนทนาแลกเปลี่ยนความรูความคิด
เห็นกัน เกี่ยวกับหลักความจริงความดีงามและเรื่องที่เปนประโยชน — Dhammasàkacchà:

religious discussion at due seasons; regular or opportune discussion of Truth)
คาถาที่ 9

31. ตโป จ (มีความเพียรเผากิเลส, รูจักบังคับควบคุมตน ไมปรนเปรอตามใจอยาก — Tapa:

self-control; simple life)

32. พฺรหฺมจริยฺจ (ประพฤติพรหมจรรย, ดํ าเนินตามอริยมรรค, การรูจักควบคุมตนในทาง
*
เพศ หรือถือเมถุนวิรัติตามควร — Brahmacariya: a holy life)
33. อริยสจฺจาน ทสฺสนํ (เห็นอริยสัจจ, เขาใจความจริงของชีวิต — Ariyasacca-dassana:

discernment of the Noble Truths)
34. นิพฺพานสจฺฉิกิริยา จ (ทํ าพระนิพพานใหแจง, บรรลุนิพพาน — Nibbàna-sacchikiriyà:

realization of Nibbàna)

*
พรหมจรรยในที่นี้ มุงเอาอัฏฐังคิกมรรคเปนหลัก แตจะตีความแคบหมายถึงเมถุนวิรัติก็ได ความหมายอยาง
หยอนสํ าหรับคฤหัสถ คือ ถือพรหมจรรยในบุคคลที่มิใชคูครอง หรือถือเด็ดขาดในวันอุโบสถ เปนตน