Page 274 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 274

[353]                                       274                       พจนานุกรมพุทธศาสตร





                       ธรรมชุดนี้  เมื่อตรัสระบุชื่อทั้งชุดในพระสูตร  ทรงเรียกวาเปน  อภิญญาเทสิตธรรม  เชน
                  ที.ม.10/107/141; ที.ปา.11/108/140; ม.อุ. 14/54/51) คือเปนอภิญญาเทสิตธรรม 37 และในพระอภิธรรม
                  ทานแสดงไววาธรรม 37 ประการนี้เปน สัทธรรม

                       นอกจากนี้  ธรรม 37  ประการชุดนี้ยังไดชื่อวาเปน  สันติบท  คือ  ธรรมที่เปนไปเพื่อการ

                  บรรลุสันติ (รวมทั้งเปน  อมตบท  และ  นิพพานบท  เปนตน—ขุ.ม.29/701/414;  ขุ.จู.30/391/188)
                  และเปน เสรีธรรม หรือ ธรรมเสรี (ขุ.จู.30/681/340; 684/342)
                       ในพระวินัยปฎก ทานแสดงธรรม 37 ประการนี้ไวเปนคํ าจํ ากัดความของคํ าวา มรรคภาวนา


                  (ดู วินย.1/236/175; 2/308/212)
                       ตอมา ในคัมภีรชั้นอรรถกถา รวมถึงวิสุทธิมัคค จึงระบุและแจกแจงไวชัดเจนวา โพธิปกขิยธรรม

                  37 ประการ ไดแกธรรมเหลานี้ (ดู องฺ.อ.1/77; อิติ.อ.287; ปฏิสํ.อ.2/95, 196, 261; วิสุทฺธิ.3/328)

                  Vism.681.                                                                      วิสุทฺธิ.3/328.
               [353] มงคล 38 (สิ่งที่ทํ าใหมีโชคดี, ธรรมอันนํ ามาซึ่งความสุขความเจริญ — Maïgala:


                  blessings; เรียกเต็มวา อุดมมงคล คือมงคลอันสูงสุด — highest blessing)
                  คาถาที่ 1


                  1. อเสวนา จ พาลานํ (ไมคบคนพาล — Bàla-asevanà: not to associate with fools; to

                     dissociate from the wicked)
                  2. ปณฺฑิตานฺจ เสวนา (คบบัณฑิต — Paõóitasevanà: to associate with the wise)

                  3. ปูชา จ ปูชนียานํ (บูชาคนที่ควรบูชา — Påjaneyyapåjà: to honour those who are

                     worthy of honour)
                  คาถาที่ 2

                  4. ปฏิรูปเทสวาโส  จ  (อยูในปฏิรูปเทศ,  อยูในถิ่นมีสิ่งแวดลอมดี —  Pañiråpadesavàsa:


                     living in a suitable region; good environment)
                  5. ปุพฺเพ จ กตปุฺตา (ไดทํ าความดีใหพรอมไวกอน, ทํ าความดีเตรียมพรอมไวแตตน —

                     Pubbekatapu¤¤atà: having formerly done meritorious deeds)
                  6. อตฺตสมฺมาปณิธิ  จ  (ตั้งตนไวชอบ —  Attasammàpaõidhi:  setting oneself in the

                     right course; right direction in self-guidance; perfect self-adjustment)
                  คาถาที่ 3

                  7. พาหุสจฺจฺจ (เลาเรียนศึกษามาก, ทรงความรูกวางขวาง, ใสใจสดับตรับฟงคนควาหาความ

                      รูอยูเสมอ — Bàhusacca: great learning; extensive learning)

                  8. สิปฺปฺจ (มีศิลปวิทยา, ชํ านาญในวิชาชีพของตน — Sippa: skill; knowledge of the
                      arts and sciences)

                  9. วินโย  จ  สุสิกฺขิโต (มีวินัยที่ไดศึกษาดีแลว,  มีระเบียบวินัยดี,  ไดฝกอบรมตนไวดี —
   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279