Page 47 - นาวิกศาสตร์ เดือน พฤษภาคม ปี ๒๕๕๙
P. 47
นอกจากนี้ศาลยังได้กล่าวถึงหนังสือชี้แจงจุดยืน (Position การไต่สวนคดี ระหว่าง ๗ – ๑๓ กรกฎาคม
Paper) ของทางการจีนที่ระบุถึงมุมมองของจีนเกี่ยวกับ ค.ศ.๒๐๑๕
ขอบเขตอำนาจศาลอนุญาโตตุลาการในการพิจารณา ศาลอนุญาโตตุลาการ (Arbitral Tribunal)
คดีข้อพิพาทในทะเลจีนใต้ ซึ่งจีนเห็นว่าศาลไม่มีอำนาจ ในอนุญาโตตุลาการระหว่างฟิลิปปินส์กับจีน ภายใต้
พิจารณาคดีนี้ และยืนยันไม่เข้าร่วมในกระบวนการนี้ ภาคผนวก ๗ ของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วย
และการตอบโต้ทางเอกสารไม่ได้แสดงว่าจีนยอมรับ กฎหมายทะเล ค.ศ.๑๙๘๒ ณ Peace Palace กรุงเฮก
กระบวนการอนุญาโตตุลาการ เมื่อวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ค.ศ.๒๐๑๕ โดยฟิลิปปินส์ได้มี
การนี้อนุญาโตตุลาการได้ชี้แจงว่าภายใต้ข้อ ๙ คำแถลงรอบแรก เมื่อวันที่ ๗ – ๘ กรกฎาคม ค.ศ.๒๐๑๕
ภาคผนวก ๗ ของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วย เกี่ยวประเด็นคำถามซึ่งศาลอนุญาโตตุลาการได้ส่งให้
กฎหมายทะเล ค.ศ.๑๙๘๒ ได้เปิดช่องให้การดำเนินคดี เป็นแนวทาง เมื่อ ๒๓ มิถุนายน ค.ศ.๒๐๑๕ จากนั้น
ฝ่ายเดียวนั้นสามารถกระทำได้ ศาลได้มีคำถามเพิ่มเติม และให้ฟิลิปปินส์มีคำแถลง
ข้อ ๙ การไม่มาปรากฏตัว ถ้าฝ่ายหนึ่งในข้อพิพาท รอบที่สองเกี่ยวกับประเด็นคำถามเพิ่มเติมดังกล่าว
ไม่มาปรากฏตัวต่อศาลอนุญาโตตุลาการหรือไม่ต่อสู้คดี ในวันที่ ๑๓ กรกฎาคม ค.ศ.๒๐๑๕ ๒
ของตน อีกฝ่ายอาจร้องขอต่อศาลให้ดำเนินกระบวนการ
พิจารณาต่อไปและมีคำชี้ขาด การที่ฝ่ายหนึ่งไม่มา ๔.๒.๑ คำแถลงที่สำคัญของฟิลิปปินส์
ปรากฏตัวหรือการไม่ต่อสู้คดีจะไม่เป็นอุปสรรคต่อ (๑) จีนไม่มีสิทธิทางประวัติศาสตร์เหนือน่านน้ำ
กระบวนการพิจารณา ก่อนที่จะมีคำชี้ขาด ศาลอนุญา พื้นดินท้องทะเล และดินใต้ผิวดินเหนือไปจากขอบเขต
โตตุลาการไม่เพียงแต่จะต้องแน่ใจว่าตนมีเขตอำนาจ ตามสิทธิภายใต้อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วย
เหนือข้อพิพาทเท่านั้น แต่จะต้องแน่ใจด้วยว่าข้อเรียกร้อง กฎหมายทะเล ค.ศ.๑๙๘๒ ซึ่งล้ำเข้าไปในพื้นที่ทาง
นั้นมีมูลความจริงและพื้นฐานทางกฎหมายเพียงพอ ทะเลซึ่งรัฐชายฝั่งอื่น ๆ ในบริเวณนั้นรวมทั้งฟิลิปปินส์
เมื่อ ๒๒ เมษายน ค.ศ.๒๐๑๕ ศาลอนุญา หรือเวียดนามพึงมีตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วย
โตตุลาการถาวรออกคำสั่งการดำเนินคดีฉบับที่ ๔ กฎหมายทะเล ค.ศ.๑๙๘๒
(The Fourth Procedural Order) ระบุว่าที่ผ่านมา (๒) แผนที่ “Nine-dashed Line” เป็นแผนที่
มีการติดต่อสื่อสารให้จีนเข้าร่วมกระบวนการอนุญา ที่ไม่มีพื้นฐานทางกฎหมายระหว่างประเทศรองรับ และ
โตตุลาการแต่จีนยืนยันปฏิเสธที่จะเข้าร่วม และโต้แย้งว่า เป็นเพียงการกำหนดขอบเขตของการอ้างสิทธิ์ทาง
คำแถลง (Submission) ต่าง ๆ ของฟิลิปปินส์ ประวัติศาสตร์ของจีนเท่านั้น
อยู่นอกเหนือขอบเขตอำนาจของศาลอนุญาโตตุลาการ (๓) ลักษณะทางทะเลที่จีนใช้เป็นพื้นฐานในการ
ที่ตั้งขึ้นตามภาคผนวก ๗ จึงเป็นที่มาของการนั่งพิจารณา อ้างสิทธิ์ในทะเลจีนใต้นั้นเป็นการตีความที่เป็นเท็จ และ
เบื้องต้น (Preliminary Hearings) เกี่ยวกับขอบเขต ไม่สามารถนำมาซึ่งสิทธิในพื้นที่ทางทะเล ดังนี้
อำนาจศาลและการรับคำขอของฟิลิปปินส์ไว้พิจารณา เกาะที่อ้างไม่เป็นเกาะซึ่งก่อให้เกิดสิทธิที่จะมี
เขตเศรษฐกิจจำเพาะหรือไหล่ทวีป
บางแห่งเป็นโขดหินตามนัยข้อ ๑๒๑ วรรคสาม
บางแห่งเป็นพื้นที่เหนือน้ำขณะน้ำลด (Low-Tide
Elevations) และแห่งอื่น ๆ เป็นพื้นที่จมอยู่ใต้น้ำ
๒ จันตรี สินศุภฤกษ์. “กรณีพิพาทหมู่เกาะสแปรตลี : ทัศนะทางกฎหมายและการเมือง”, จุลสารความมั่นคงศึกษา.ฉบับที่ ๑๒๗ - ๑๒๘,
กรกฎาคม ๒๕๕๖
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๙ 43
