Page 24 - นาวิกศาสตร์ กันยายน ๒๕๖๓
P. 24
นอกจากนี้ คุณครู พลเรือตรี แชน ปัจจุสานนท์ ยังได้เขียนเอาไว้ว่า
ั
ั
“การเขียนเร่องไทยรบกับฝร่งเศสสมัย ร.ศ.๑๑๒ น้น หากจะไม่กล่าวถึงคุณความดีของพระยอดเมืองขวาง
ื
ข้าหลวงไทยแคว้นค�าม่วนเสียเลย ก็ย่อมจะเป็นการบกพร่องอยู่มากทีเดียว พระยอดเมืองขวางผู้นี้นับว่าเป็นผู้มีความ
รักชาติอย่างยิ่ง ควรแก่การยกย่องบูชา”
คนไทยไม่ว่าจะเป็นคนยุคเก่า (THE PAST) หรือยุคใหม่ (THE NEW) ควรจะได้เทิดทูนบูชาคุณความดีของท่าน
ตลอดไปชั่วกาลนาน
คนไทยได้สร้างอนุสาวรีย์พระยอดเมืองขวางไว้แล้ว ๒ แห่ง คือ
ี
่
่
ี
่
๑. ค่ายพระยอดเมืองขวาง มณฑลทหารบกท ๒๑๐ กองพันทหารราบท ๓ กรมทหารราบที ๓ บ้านพระยอดเมืองขวาง
ต�าบลกุรุคุ อ�าเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม
๒. ค่ายพระยอดเมืองขวาง กองกากับการ ๓ กองบังคับการฝึกพิเศษ กองบัญชาการตารวจตระเวนชายแดน
�
�
บ้านหนองหอย ต�าบลแจระแม อ�าเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
้
ื
ี
ื
ื
ี
เร่องดังกล่าวน เด็กรุ่นใหม่ (THE NEW) ไม่รู้เร่องหรอกครับ ท่านผู้อ่านท่เป็นคนเก่าแก่ (THE PAST) และรู้เร่องด ี
กรุณาเขียนมาเล่าสู่กันฟังบ้าง
ถ้าไม่มีใครเขียน ผมจะเขียนเอง แล้วอย่าหาว่า “ผมอยากได้ค่าเขียน” ก็แล้วกัน
๑๔. จบเสียได้ก็ดี
เพ่อไม่ให้บทความเร่องน้เป็นวิชาการ และไม่ให้เป็นเร่องเครียด ผมจึงขอนาเร่อง เบาเบาท่ไม่ใช่เร่อง เพ้ยนเพ้ยน
ี
�
ี
ื
ื
ื
ี
ื
ื
ี
มาเล่าสู่กันฟังตามที่ผมได้อ่านจากหนังสือที่ครูแชน กับ ครูหวัด (พลเรือตรี แชน ปัจจุสานนท์ กับ นาวาเอก สวัสดิ์
จันทนี) เขียนเอาไว้ ถ้าใครไม่เชื่อก็ไปถามครูแชน กับ ครูหวัด เอาเองก็แล้วกัน
บางท่านอาจจะตั้งค�าถามขึ้นมาว่า “แล้วจะไปถาม ครูแชน กับ ครูหวัดได้ยังไง?”
ผมก็มีค�าแนะน�าให้ท่าน เท่าที่นึกออกก็มีอยู่ ๒ หนทาง คือ
ื
ี
ั
หนทางท่ ๑ รีบข้นสวรรค์ ไปหาท่านซะดีๆ ผมเช่อว่าคุณครูท้ง ๒ ท่าน อยู่บนน้นแน่นอน อย่าไปผิดทางชิงลงนรก
ั
ึ
ไปซะก่อนก็แล้วกัน เป็นอด ไม่ได้พบท่านแน่
ี
หนทางท ๒ จุดธูปบอกกล่าวถามคนท่เรียกกันว่า คนทรงหรือคนท่เป็นร่างทรง ของครูแชนกับครูหวัดก็ได้
ี
่
ี
ซึ่งในปัจจุบันนี้ เรื่อง ทรงเจ้าเข้าผี ยังคงเป็นที่นิยมชมชอบอย่างมากในกลุ่มคนบางกลุ่ม ถึงแม้ว่าจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มี
การศึกษาดีแล้วก็ตาม (well educated)
ครูแชนกับ ครูหวัด ท่านเล่าไว้ว่าดังนี้
ั
ื
�
ี
่
๑. ต้งแต่เกิดการรบท่ปากนาเจ้าพระยา เม่อวันท ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๔๓๖ (ร.ศ.๑๑๒) จนถึง วันท ๖ กรกฎาคม
่
้
ี
ี
ี
ั
พ.ศ.๒๔๕๐ ซ่งเป็นวันท่ฝร่งเศสได้ถอนทหารออกไปจากเมืองตราด นับเป็นเวลานานถึง ๑๔ ปี ท่สยามได้ตกอยู่
ึ
ี
ในฐานะถูกบีบบังคับจากฝ่ายฝรั่งเศสตลอดเรื่อยมา และต้องเสียดินแดนให้แก่ฝรั่งเศสเพิ่มเติมอีก เพื่อรักษาไว้ซึ่งสิทธิ
ในความเป็นเอกราชของเราต่อไป
22
นาวิกศาสตร์
ปีที่ ๑๐๓ เล่มที่ ๙ กันยายน ๒๕๖๓
