Page 22 - นาวิกศาสตร์ กันยายน ๒๕๖๓
P. 22

่
                                                                                 ี
                ๔. วิกฤตการณ์ ร.ศ.๑๑๒ ทาให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลท ๕ พระเจ้าแผ่นดินสยาม
                                       �
                                                                                         ี
                                      ิ
                                                       ้
                                                       �
            ต้องเสียพระราชหฤทัยเป็นอย่างย่ง มากกว่าความชอกชาของชาวสยามหลายร้อยหลายพันเท่า ท่านท่สนใจเหตุการณ์
            ตอนนี้ โปรดอ่านจาก เรื่อง “เจ็บนานนึกหน่ายนิตย์” โดย พลเรือตรี กรีฑา พรรธนะแพทย์ ในนิตยสารนาวิกศาสตร์
            ฉบับเดือนกรกฎาคม สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๘
                                                                            �
                ๕. วันท่ระลึกวิกฤตการณ์ ร.ศ.๑๑๒ ได้รับความสนใจน้อยเกินไป ให้ความสาคัญของวันน้น้อยเกินไป แม้แต่
                                                                                       ี
                       ี
            ทหารเรือเองจานวนมากก็ยังไม่รู้จัก ในคากล่าวสดุดีวีรชนทหารเรือ วันท ๑๗ มกราคม ของทุกปี บางปี หลายปี
                                                                     ่
                       �
                                            �
                                                                     ี
                                     ี
                                                                                                    ึ
                                          �
            ยังไม่กล่าวสดุดีวีรชนในการรบท่ปากนาเจ้าพระยา วิกฤตการณ์ ร.ศ.๑๑๒ ผมเคยได้ยินนายทหารเรือผู้ใหญ่คนหน่ง
                                          ้
            กล่าวว่า ที่ไม่น�ามากล่าวถึงนั้น ก็เพราะผู้ที่เสียชีวิตในการรบนั้นไม่ใช่คนไทย ผมฟังแล้วบอกได้ค�าเดียวว่า “เศร้า”
                การรบมีทั้ง แพ้ และ ชนะ วันที่ระลึกนั้นไม่จ�าเป็นต้องเป็นการชนะเสมอไป วันที่รบแพ้ก็เป็นวันส�าคัญวันหนึ่งได้
            ซึ่งอาจเรียกได้ว่า “วันเจ็บแล้วต้องจ�า” ทหารเรือเรามี “วันเจ็บแล้วต้องจ�า” อยู่หลายวัน
                ผมอยากให้คนไทยเห็นความส�าคัญของ “วันที่ระลึกวิกฤตการณ์ ร.ศ.๑๑๒” มากกว่านี้
                ๖. ประการสุดท้าย เป็นประการส�าคัญ ผมเขียนบทความเรื่องนี้เพราะ “อยากได้ค่าเขียน” หน้าละตั้ง ๓๐๐ บาท
            อย่าไปเชื่อพลเรือตรี กรีฑา นะครับ
                                                                                    ั
                “กรีฑา” คลุกคลีกับนาวิกศาสตร์มาต้งแต่ปี ๒๕๐๑ จนถึงปี ๒๕๖๓ กว่า ๖๐ ปี เรียกว่าต้งแต่หนุ่มจนแก่ ปัจจุบัน
                                             ั
                                                                                            ิ
                                                                                                 ิ
                                                                                               �
                    ี
            อยู่ในวัยท่เรียกว่า “วัยสมควรตาย” หรือ “วัยใกล้เมรุ” กรีฑา “ไม่เคยรวยเพราะนาวิกศาสตร์ มีแต่ ย่งทาย่งจน”
            ๑๓. แถมท้ายเรื่อง
                รัฐบาลฝรั่งเศสชื่นชม และเทิดทูน ม.ปาวี อย่างล้นเหลือ ที่มีผลงาน สามารถ ยึดลาว ยึดเขมร และเฉือนดินแดน
                                                                                             ั
            สยามไปผนวกกับอินโดจีนของฝร่งเศสได้ ถึงกับสร้างอนุสาวรีย์ ม.ปาว ไว้ท่เวียงจันทน์ มีชาวลาวชายหญิงน่งยกมือไหว้
                                                                     ี
                                     ั
                                                                 ี
            ม.ปาวี อยู่ที่ฐานอนุสาวรีย์ แต่เมื่อลาวได้รับเอกราช คนลาวก็รื้ออนุสาวรีย์ ม.ปาวี โยนลงแม่น�้าโขง แต่ต่อมาฝรั่งเศส
            ก็งมเอารูป ม.ปาวี กลับไปตั้งไว้ในสถานทูตฝรั่งเศสที่เวียงจันทน์อีก
                - ท�าไม คนไทยจึงเกลียด ม.ปาวี เข้าไส้

                - ท�าไม คนไทยจึงเกลียดชัง ม.ปาวี อย่างฝังใจ


                - ท�าไม คนไทยจึงเรียก ม.ปาวี ว่า “ฝรั่งเศสสุดแสบ”



                - ท�าไม คนไทยจึงเรียก ม.ปาวี ว่าเป็น “คนเนรคุณ”


                - ท�าไม คนไทยจึงเรียก ม.ปาวี ว่า “ผีกระสือแห่งลุ่มน�้าโขง”


                - ท�าไม คนไทยจึงเรียก ม.ปาวี ว่า “ม.ปาวี ตัวกาลีห้าร้อยชาติ”






                              20
                 นาวิกศาสตร์
                 ปีที่ ๑๐๓  เล่มที่ ๙  กันยายน ๒๕๖๓
   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27