Page 55 - นาวิกศาสตร์ กันยายน ๒๕๖๒
P. 55
�
ี
ข้อขัดข้องเหล่าน้ทาให้เรือของเราไม่ต่างอะไรกับการเป็น ได้แล่นเรือออกไป
ิ
เศษเหล็กลอยน�้าที่ร่วมรับรู้ในการรบเพียงอย่างเดียว” ส่วนผู้บังคับการเรือพิฆาต “ฮาร์ด้ง” นาวาเอก
ส่วนเรือเอก “โอเวน นีลเลอร์” ต้นปืนของเรือพิฆาต “จอร์จ พลาเมอร์” เล่าว่า
ิ
�
�
ื
“แฟรงค์ฟอร์ด” บอกว่า เขาไม่สามารถทาอะไรได้เลย “เรือของเราต้องหยุดยิงเม่อกองทหารราบเร่มทาการ
ึ
�
เพราะมองไมเห็นเปาหมายบนฝงเพื่อแกไขต�าบลกระสุน ยกพลข้นบก หลังจากน้นผมได้นาเรือแล่นขนานโดยรักษา
่
ั
ั
่
้
้
ึ
ตกและแก้มุมยิงของปืนจากการยิงในชุดแรก ระยะ ๒,๐๐๐ หลา จากชายฝั่งแต่ควันไฟท่เกิดข้น
ี
�
�
“ทหารเยอรมันทาการพรางได้เก่งมาก ทาให้เรา บนหัวหาด มีมากเสียจนไม่สามารถมองเห็นเป้าหมายได้
ี
ื
ไม่สามารถมองเห็นได้ว่าใครอยู่ท่ไหน และไม่ทราบตาบล ดังน้นเราจึงต้องหยุดยิง เพ่อความปลอดภัยของทหารราบ
�
ั
ที่เป้าหมายซึ่งจะท�าการยิง” ที่ขึ้นไปบนฝั่งได้แล้ว”
ึ
นาวาตร “เจมส์ ซีเมส” ผู้บังคับการเรือแฟรงค์ฟอร์ด สองช่วโมงแรกหลังจากการยกพลข้นบกผ่านไป
ี
ั
ั
�
ิ
ี
ี
้
�
บันทึกไว้เช่นน้นด้วยเหตุน เขาจึงตัดสินใจนาเรือเข้าใกล้ ผู้บังคับการเรือแต่ละลาเร่มปฏิบัติภารกิจตามท่ได้รับ
ื
ี
ี
ชายฝั่งมากกว่าเดิม เพ่อให้สามารถมองเห็นเหตุการณ์ มอบหมาย นาวาตร “ราฟฟิลด์ เรมม่” ผู้บังคับการ
ต่าง ๆ ได้ดีขึ้น เรือพิฆาต “แมคคุ๊ก” น�าเรือของเขาแล่นเข้าไปทางด้าน
เรือพิฆาตอเมริกันแล่นเข้าไปอย่างช้า ๆ โดยอาศัย ทิศตะวันตกของหาด “โอฮามา”
้
�
เคร่องวัดความลึกของนาและสายตาของยามตรวจการณ์ เรือพิฆาตแมคคุ๊ก เข้าใกล้ชายฝั่งมากจนทุกคน
ื
ั
ี
ท่คอยรายงานตลอดเวลา จนกระท่งซีเมสสามารถนาเรือ บนเรือสามารถมองเห็นว่าทหารราบถูกตรึงอยู่กับท่และ
ี
�
ื
�
ของเขาเข้าไปถึงระยะ ๔๐๐ หลา จากชายฝั่งโดยไม่เกยต้น ไม่สามารถทาลายป้อมปืนของฝ่ายเยอรมันได้ นาวาตร ี
“ถึงแม้จะเข้าไปใกล้มากขนาดน้น แต่การพราง เรมมี่ จึงสั่งให้ท�าการยิงปืนใหญ่ ขนาด ๕ นิ้ว ที่อยู่บนเรือ
ั
ี
ของทหารเยอรมันบนชายฝั่ง ยังคงเป็นอุปสรรคท่ทาให้เรา เข้าใส่รังปืนกลกับป้อมปืนใหญ่ รวมท้งอาคารก่อสร้าง
�
ั
ไม่สามารถมองเห็นเป้าหมายท่จะโจมตีได้ถนัด และ และสนามเพลาะของเยอรมันที่ตั้งมั่นอยู่บนหน้าผาสูง
ี
ไม่ทราบว่ากองทหารของฝ่ายเราได้รุกคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว” ปืนของเรือพิฆาตแมคคุ๊กท่ติดอยู่บนดาดฟ้าหัวและ
ี
�
ื
ในเวลาเดียวกัน นายทหารฝ่ายอานวยการและ ดาดฟ้าท้ายซัลโวไปยังหน้าผาอย่างต่อเน่อง และยิง “ปูพรม”
ี
ี
ึ
ต้นหนของเรือพิฆาต “ฮาร์ดิง” เรือเอก “วิลเลี่ยม เซนทรี” ไปบนชายหาดท่เป็นเป้าหมาย แต่ส่งท่เกิดข้นเป็นเหมือน
ิ
ี
รู้สึกหมดหนทางท่จะช่วยเหลือกองทหารฝ่ายเดียวกัน “ตลกร้าย” เพราะหลังจากการระดมยิงอย่างหนักเป็นเวลา
ั
ึ
ึ
บนชายหาดโอมาฮา เขามองเห็นเรือระบายพลลาหน่ง เกือบหน่งช่วโมง พวกเขามองเห็นพลปืนของเยอรมัน
�
ก�าลังจมลงต่อหน้าต่อตาหลังถูกระเบิดใต้น�้า ส่วนต้นกล เพียง “หนึ่งคน” ตกลงจากหน้าผา แต่เป้าหมายต่าง ๆ
ซึ่งเป็นทหารพรรคกลิน เรือเอก “เคน ชิฟเฟอร์” ซึ่งอยู่ ของข้าศึกก็ถูกท�าลายลงอย่างมาก
ิ
บนเรือพิฆาต “ฮาร์ด้ง” มีส่วนช่วยเหลือในช่วงวิกฤตน้น พลทหาร “เออร์เนส ฮิลเบิร์ก” สังกัดกองพลท ๑ ซ่ง ึ
ี
่
ั
โดยเขาปีนข้นไปบนดาดฟ้าเรือ ขณะท่เรือระบายพล อยบนเรอเลกของเรอพฆาตอกลาหนงเลาวา นายทายเรอ
่
ี
่
ิ
ี
ื
้
ื
ื
่
ู
ึ
่
�
็
ึ
ั
�
ึ
�
�
ลาหน่งแล่นผ่านมาใกล้ ผู้ควบคุมเรือตะโกนถามเขาว่า ของเขาได้รับคาส่งให้ “รออยู่ก่อน” โดยยังไม่ต้องนาเรือเล็ก
ื
�
“ชายหาดไปทางไหน” เข้าสู่ฝั่ง เพ่อให้เรือพิฆาตทาการระดมยิงไปยังชายฝั่ง
ชิฟเฟอร์มองเห็นแล้วเรือระบายพลกาลังจมนาลงไป ได้สะดวก
�
�
้
เร่อย ๆ และรู้ว่า พวกเขาคงไม่สามารถท่จะนาเรือเข้า พลทหารเออร์เนส ฮิลเบิร์ก จ�าได้ว่า
�
ี
ื
ี
่
ิ
ู
่
่
เกยหาดได้แน่นอน แต่เขาก็ช้มือไปทางทิศตะวันออก “ในขณะทพวกเราลอยลาอยทามกลางการยงตอบโต ้
�
ี
�
ี
บอกให้นาไปทางน้นและนายสิบซ่งทาหน้าท่ควบคุมเรือ ของเยอรมัน ผู้นาเรือรู้สึกได้ถึงอันตรายและตัดสินใจท่จะ
ึ
�
ั
�
ี
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๒ เล่มที่ ๙ ประจำ�เดือน กันย�ยน ๒๕๖๒ 53
