Page 58 - นาวิกศาสตร์ กันยายน ๒๕๖๒
P. 58
ึ
ื
ื
ี
�
อเมริกันได้พยายามติดต่อส่อสารกับทหารเยอรมัน เน่องจาก แต่กองทหารท่ทาการยกพลข้นบกไม่สามารถรับรู้
ทหารเยอรมันพยายามแสดงว่าไม่ค่อยรู้ภาษาอังกฤษ ผลงานดังกล่าว เพราะพวกเขาสัมผัสได้ด้วยตนเองถึง
ี
ื
ิ
ี
�
แต่เม่อฝ่ายอเมริกันส่งสัญญาณไปว่าจะเร่มทาการระดมยิง ความกล้าหาญและการปฏิบัติการท่เส่ยงภัยของเรือพิฆาต
ึ
อีกคร้ง ทหารเยอรมันก็ส่งสัญญาณตอบกลับมาโดยทันทีว่า ซ่งแล่นเข้าไปใกล้มากชนิดแทบจะเห็นหน้าคนท่อยู่บนเรือ
ี
ั
“อย่ายิง” ผบ.หน่วยพลร่มกับทหารของเขาจึงส่งสัญญาณ จ่าโท “โรเบร์ท มลเลอร” ซงอยในเหตุการณยกพลท่ ี
์
่
่
์
ู
ึ
ิ
ิ
ี
ี
ึ
ิ
ไปยังทหารเยอรมันให้ลงมาจากป้อมและยอมแพ้ด้วย “โอมาฮา” เล่าถึงส่งท่เกิดข้น ก่อนท่เขาจะได้รับบาดเจ็บ
ตนเอง ซ่งทหารเยอรมันก็เข้าใจและปฏิบัติตามโดยลงมา บริเวณสันหลังในขณะที่เขาอยู่บนเรือแอลซีที ล�าหนึ่ง
ึ
จากท่ม่นและเดินชูมือไปยังทหารอเมริกันที่อยู่บนชายหาด “ผมสามารถมองเห็นเรือพิฆาตลาท่อยู่ข้างหน้า
�
ี
ี
ั
ั
นายทหารช้นนายพลเรือหลายคน กล่าวเป็นเสียงเดียวกัน เกิดควันไฟอย่างมากบนดาดฟ้าเรือ ซ่งแสดงว่าเรือ
ึ
็
ิ
วาเหตการณทชายฝงบรเวณหาด “โอมาฮา” เปนการตอส ้ ู ถูกยิงเข้าแล้ว
ุ
์
่
่
ี
ั
่
่
ื
ั
่
ระหว่างเรือพิฆาตของอเมริกันกับกองร้อยปนใหญเยอรมน ครู่ต่อมา หัวเรือก็หันไปทางขวาของชายหาด
่
ี
�
ี
ิ
ท่อยู่บนฝั่ง และมันเป็นการให้การสนับสนุนทได้ผล ผมคิดอย่ในใจว่า ถ้าเป็นแบบน้นพวกเขากาลังจะว่ง
ั
ู
�
่
ี
�
ี
ี
ั
่
้
ึ
เพยงอยางเดยวทเรอมใหกบกองทหารททาการยกพลขนบก ไปเกยชายหาดและจะถูกทาลายจากปืนใหญ่ของฝ่าย
ื
้
ี
่
ี
ั
ิ
ในวันดี-เดย์” สาหรับเรือลาดตระเวณและเรือประจัญบาน เยอรมนอยางแนนอน เรอพฆาตพยายามอยางยงทจะหน
ิ
ื
�
่
่
ี
่
ั
่
่
ซ่งมีขนาดใหญ่กว่าเรือพิฆาตมาก จึงไม่สามารถเข้าไป กลับไปทางซ้ายเพ่อแล่นขนานกับชายหาดและพวกเขา
ื
ึ
ใกล้ฝั่งได้ เรือเหล่าน้นจึงทาได้เพียงระดมยิงไปยังฐาน ก็ทาได้ หลังจากน้นเรือพิฆาตก็ระดมยิงด้วยปืนทุกกระบอก
�
ั
�
ั
ปืนใหญ่ท่ต้งอยู่บนหน้าผาทางด้านทิศตะวันออกและ ท่มีอยู่บนเรือไปยังเป้าหมาย กลุ่มควันและฝุ่นดิน
ี
ั
ี
�
ั
ทิศตะวันตกของหาดโอมาฮา ปลิวว่อนไปท่วบริเวณเนินเขาท่เรือพิฆาตลาน้นแล่นผ่าน”
ั
ี
ส่วนพลทหาร “จอห์น คริเก้อร” ซึ่งอยู่บนชายหาด
เล่าว่า
ี
ื
“เม่อเรือพิฆาตแล่นเข้ามาใกล้ชายฝั่งเท่าท่จะสามารถ
ั
�
ั
ทาไดปนบนเรอพฆาตไดระดมยงไปยงปอมปนกลเยอรมน
ื
้
้
ิ
ื
้
ิ
ื
ี
ท่อยู่เหนือศีรษะของผม มันเป็นความรู้สึกยินดีมากท ี ่
ได้ยินเสียงลูกปืนฝ่ายเดียวกันว่งผ่านศีรษะไปยังท่ม่น
ี
ิ
ั
ข้าศึก” พลทหาร “บิลล์ โอนีล” ก็อยู่บนชายหาดโอมาฮา
ในเช้าวันนั้นเช่นกันเขากล่าวว่า
ิ
“เรือพิฆาตได้ระดมยิงปืนใหญ่ขนาด ๕ น้ว ไปยัง
ิ
ป้อมปืนกล ผมสามารถมองเห็นกระสุนปืนใหญ่ว่งผ่าน
ศีรษะของผมไปกระทบกับผนังหนาของป้อมท่เป็นคอนกรีต
ี
เรือพิฆาตยิงถูกด้านข้างของป้อมปืนกล และมีกระสุน
บางนัดตกลงในป้อมปืนกล ทาให้การยิงของฝ่ายเยอรมัน
�
หยุดลงทันที” เรือเอก “โจ สมิธ” เป็นทหารเรือของ
ชุดควบคุมหาด เขาจ�าได้ว่า
ทหารอีกคนหนึ่งที่ได้รับการช่วยเหลือโดยทหารเรือ “เรือพิฆาตหันไปจากเราและมุ่งตรงไปยังชายหาด
�
ก่อนจะทาการระดมยิงไปยังหน้าผาอย่างหนักและต่อเน่อง
ื
56 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๒ เล่มที่ ๙ ประจำ�เดือน กันย�ยน ๒๕๖๒
