Page 57 - นาวิกศาสตร์ กันยายน ๒๕๖๒
P. 57
ให้เห็นถึงภารกิจท่ดีเพียงภารกิจเดียวของกองเรือรบ
ี
อเมริกันท่สามารถทาได้ในการให้การสนับสนุนปฏิบัติการ
ี
�
ในวันดี-เดย์ มีตัวอย่างตัวเลขของการยิงที่หาด “โอมาฮา”
ั
ี
้
ในเช้าวนนน ขณะท่การยกพลเกดขน เรอ “ซฟบรค”
ั
ื
ั
ิ
ิ
้
ึ
ท�าการยิงปืนไปทั้งหมด ๔๔๐ นัด เรือ “แมคคุ๊ก” ๙๗๕ นัด
เรือ “คาร์มิค” ๑,๑๒๗ นัด เรือ “เชทเทอร์ลี” ๖๓๐ นัด
�
และเรือพิฆาตลาอ่น ๆ ทาการยิงปืนไปประมาณ ๕๐๐
ื
�
ถึง ๑,๐๐๐ นัด ซ่งตัวเลขท่กล่าวมาเป็นการยิงด้วย
ี
ึ
ปืนใหญ่ ขนาด ๕ นิ้ว ทั้งสิ้น
�
มีข้อน่าสังเกตว่าเรือพิฆาตแต่ละลาจะต้องเหลือ
ึ
่
่
จานวนลูกปืนไว้ “ครงหนง” เพอใช้สาหรบป้องกนการ
�
ึ
ั
ั
�
ื
่
ึ
ี
โจมตีจากเรือรบของฝ่ายเยอรมันท่อาจจะเกิดข้นได้
�
รวมท้งต้องเหลือไว้สาหรับการปฏิบัติการปราบเรือดานา ซึ่ง
ั
�
้
�
ึ
อาจโผล่ข้นมาโดยไม่คาดฝันในระหว่างเดินทางกลับ แต่ก ็
เรือแอลซีวีพี ขณะเก็บทหารบาดเจ็บขึ้นจากน�้า
ี
มีเรือพิฆาตบางลาท่ถูกสถานการณ์บังคับให้ยิงจนกระสุน
�
ี
ั
ึ
ั
ั
้
้
้
�
ี
ิ
เดยวกบผวนา ดงนนเสยงของระเบดจงดงกกกองภายใน หมดและต้องเส่ยงแล่นกลับไปยังฐานทัพในอังกฤษโดย
ั
ิ
ึ
ี
ห้องวิทยุอย่างน่ากลัว ไม่มีลูกปืนเหลืออยู่เลย เรือพิฆาต “แฟรงค์ฟอร์ด” ทาการ
�
และเน่องจากเรือทาด้วยเหล็กกล้า เสียงสะท้อน ระดมยิงฝั่งจากบริเวณน�้าตื้น ซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งเพียง
ื
�
จึงดังมากจนแก้วหูสะท้าน ผมรู้สึกตกใจสุดขีด และ ๘๐๐ เมตร ต้นปืนซึ่งท�าหน้าที่ควบคุมการยิงรายงานว่า
รีบคว้าเส้อชูชีพมาสวมโดยผูกเชือกแน่นกับตัวเพ่อ “รถถังคันหน่งท่ยังชะงักอยู่ในนาทะเลด้านหัวหาด
ื
ื
้
ึ
ี
�
ี
�
ี
ความปลอดภัย จากน้นส่งท่ผมทาคือการสวดมนต์อ้อนวอน ได้ทาการยิงไปยังอะไรบางอย่างท่อยู่บนเนินเขา เราจึง
�
ั
ิ
้
�
�
้
ื
ซาไปซามา เพ่อขอพรจากพระแม่มารีให้ปกป้องให้พวกเรา ท�าการยิงตามไปทันทีด้วยปืนใหญ่ขนาด ๕ นิ้ว
ปลอดภย” เรอพฆาต “ซฟบรค” แล่นเข้าใกล้ฝ่งและทาการ การยิงของเราได้ผล เพราะครู่ต่อมา พลปืนของรถถัง
ั
ื
ิ
ั
ิ
�
ั
ระดมยิงไปยังชายฝั่งอย่างต่อเน่อง เอ็ดเวิร์ค ดัฟฟี่สามารถ ได้เปิดฝาครอบด้านบนและโผล่ขึ้นมา เขามองกลับมายัง
ื
รู้ถึงการสู้รบโดยผ่านทางหูโทรศัพท์ของเขา เรือและโบกมือให้เรา จากน้นจึงกลับไปในรถถังเหมือนเดิม
ั
“ทหารชุดเฝ้าตรวจตาบลท่ของกระสุนตกได้รายงาน ก่อนจะท�าการยิงไปยังเป้าหมายอื่น
�
ี
ึ
ี
ี
ึ
ทุกเหตุการณ์ท่เกิดข้น ท่จุดหน่งบนหัวหาดพวกเขารายงาน รถถังคันนั้นได้ท�าหน้าที่เป็น “คนชี้เป้า” ให้เรารู้ว่า
ึ
ว่าพบนายทหารเยอรมันอยู่บนชายฝั่ง ซ่งคาดว่าคงเป็น ปืนเรือควรจะโจมตีจุดใดและเราก็ทาการยิงไปยังจุดท ่ ี
�
ผู้คอยรายงานต�าบลที่กระสุนตกให้กับปืนใหญ่ ทหารชุด เห็นกระสุนปืนของรถถังพุ่งเข้าใส่” ในเวลาต่อมาเรือพิฆาต
เฝ้าตรวจของเราจึงฆ่านายทหารเยอรมันคนนั้น” “แมดคุ๊ก” ก็ได้รับประสบการณ์พิเศษ น่นคือการยอมแพ้
ั
ั
หลงจากปืนเรอและนายทหารผู้ควบคุมการยิงของ ของกองทหารเยอรมัน เมื่อหน่วยคอมมานโดและพลร่ม
ื
ึ
ี
ฝ่ายเราทาการยิงอย่างหนักไปยังเป้าหมายในพ้นท่ซ่งเรือ อเมริกันได้ทาการโจมตีไปยังหน้าผาซ่งเป็นท่ม่นข้าศึก
ื
�
ึ
ั
ี
�
ของตนรับผิดชอบ การสู้รบและเหตุการณ์ท่วิกฤตต่อ อย่างหนัก จนกระท่งฝ่ายเยอรมันหยุดตอบโต้และโบกธง
ี
ั
ี
ฝ่ายอเมริกันจึงเร่มบรรเทาลง การท่เรือพิฆาตหลายลา สีขาวพร้อมกับพยายามส่งสัญญาณมายังเรือด้วยสัญญาณธง
ิ
�
สามารถท่จะระดมยิงไปยังเป้าหมายได้เป็นการแสดง และไฟกระพรบ เป็นเวลาเกอบชวโมงทพลสญญาณของ
ี
ี
ื
ั
ิ
่
ั
่
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๒ เล่มที่ ๙ ประจำ�เดือน กันย�ยน ๒๕๖๒ 55
