Page 314 - book.sakeao62
P. 314

เอกสารโครงการพัฒนาการจัดการศึกษาจังหวัดสระแก้ว :

                                                             การส่งเสริมสมรรถนะและทักษะสําคัญในศตวรรษที่ 21 หน้า 73


                                     รัชกาลที่ 4 เกิดวงปี่พาทย์เครื่องใหญ่พร้อมการประดิษฐ์ระนาดเอกเหล็ก และระนาดทุ้ม
                       เหล็ก

                                        รัชกาลที่ 5 สมเด็จฯ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ทรงคิดค้นวงปี่พาทย์ดึกดําบรรพ์
                       ประกอบการแสดงละครดึกดําบรรพ์
                                        รัชกาลที่ 6 นําวงดนตรีของมอญเข้าผสมเรียกวงปี่พาทย์มอญโดยหลวงประดิษฐไพเราะ

                       (ศร ศิลปบรรเลง) มีการนําอังกะลุงเข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรก และนําเครื่องดนตรีต่างชาติ เช่น ขิม
                       ออร์แกนของฝรั่งมาผสมเป็นวงเครื่องสายผสมแล้วจึงเป็นดนตรีไทยที่เราได้เห็นจนถึงปัจจุบันนี้

                       ทั้งความแตกต่างระหว่างวงต่าง ๆ ผู้ประพันธ์ท่านต่าง ๆ
                                     รัชกาลที่ 7 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระปรีชาสามารถในการเล่น

                       ดนตรีไทย จัดตั้งวงเครื่องสายส่วนพระองค์ ทรงพระราชนิพนธ์บทเพลงไทย ได้แก่ เพลงโหมโรงคลื่น
                       กระทบฝั่ง เพลงราตรีประดับดาว เถา และเพลงเขมรลออองค์ เถา

                                     รัชกาลที่ 8 เนื่องจากมีระยะการปกครองที่สั้นที่จึงทําให้เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงทางด้าน
                       ดนตรีน้อย ประกอบกับประเทศไทยต้องเผชิญกับปัญหาสงครามโลก

                                     รัชกาลที่ 9 เป็นยุคสมัยของการบํารุงรักษาดนตรีไทยและพัฒนาการทางดนตรีเพิ่มขึ้น
                       จากเดิมการขยายความรู้เพื่อการสืบค้นและการศึกษาค้นคว้า

                                     รัชกาลที่ 10 เป็นยุคสมัยของการบํารุงรักษาดนตรีไทยและพัฒนาการทางดนตรีเพิ่มขึ้น
                       จากเดิมการขยายความรู้เพื่อการสืบค้นและการศึกษาค้นคว้า และอนุรักษ์วัฒนธรรมทางดนตรี มีการจัด
                       ประกวดแข่งขันทางดนตรีไทยอย่างต่อเนื่อง

                       ลักษณะทางสังคมในแต่ละยุคสมัย
                              ยุคสมัยสุโขทัย

                                     อาณาจักรก่อนและสมัยสุโขทัย ประเทศไทยตั้งอยู่ในคาบสมุทรอินโดจีนและมหาสมุทร
                       อินเดียซึ่งอยู่ระหว่างเส้นทางของแหล่งอารยธรรมของโลก คือ อารยธรรมอินเดียศูนย์กลางของศาสนา

                       และจีนซึ่งมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ผลิตสินค้าอุตสาหกรรมและติดต่อค้าขายถึงยุโรป จนได้ชื่อ
                       เส้นทางการค้าว่า " เส้นทางสายไหม " ดังกล่าวแล้วว่า วัฒนธรรมของจีนและอินเดียมีอิทธิพลต่อชุมชน

                       ไทยและชวา มลายู มอญ และพม่า หลักฐานโบราณคดีแสดงให้เห็นว่ามีชุมชนตั้งแต่สมัยหิน ชุมชนเหล่านี้
                       พัฒนาความเป็นอยู่และเจริญอย่างต่อเนื่อง ประกอบอาชีพเกษตรกรรมจึงตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่ง

                       จากตํานานมูลศาสนา ตํานานสิงหนวัติกุมาร จามเทวีวงศ์ ฯลฯ ตํานานเหล่านี้เล่าเรื่องการสร้างบ้านเมือง
                       ของชุมชนยุคโบราณ ต่อมามีการรวมเป็นกลุ่มเมืองโดยผู้มีอํานาจเป็นหัวหน้า กลุ่มเมืองกระจายอยู่ทั่วไป

                       แถบลุ่มน้ําเจ้าพระยา ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และชายฝั่งทะเลภาคใต้ มีการติดต่อกันทาง
                       วัฒนธรรมและการค้าขายระหว่างกันอย่างต่อเนื่องตลอดมา
   309   310   311   312   313   314   315   316   317   318   319