Page 311 - book.sakeao62
P. 311

เอกสารโครงการพัฒนาการจัดการศึกษาจังหวัดสระแก้ว :

                                                             การส่งเสริมสมรรถนะและทักษะสําคัญในศตวรรษที่ 21 หน้า 70


                       กังวานยาวดัง “ฉิ่ง” แต่ถ้าเอาทั้ง 2 ฝานั้นกระทบและประกบกันไว้ จะได้ยินเสียงดังสั้น ๆ ดัง “ฉับ”
                       ดังนั้น การเรียกชื่อเครื่องดนตรีชนิดนี้ว่า ฉิ่ง ก็เพราะเรียกตามเสียงที่เกิดขึ้นนั่นเอง

                              ลักษณะของฉิ่ง
                                     ฉิ่ง เป็นเครื่องดนตรีที่ทําด้วยโลหะมีใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณ ตามประวัติสันนิษฐาน ว่ามี
                       ใน สมัย สุโขทัย ฉิ่งเป็นเครื่องดนตรีที่สําคัญที่สุดในการคุมจังหวะมีรูปร่างลักษณะคล้ายถ้วยชา หรือคล้าย ๆ

                       กับฝาขนม ครกที่ไม่มีที่จับ ฉิ่งคู่หนึ่งจะมี 2 ฝา มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 - 6.5 ซ.ม. เจาะรูตรงกลาง
                       สําหรับ ร้อย เชือกเพื่อถือตีได้สะดวก ที่เรียกว่าฉิ่งคงจะเรียกตามเสียงที่ได้ยิน เมื่อตีให้ขอบกระทบกันหมิ่น

                       ๆ จะมีเสียงดัง “ ฉิ่ง” ถ้าเอา 2 ฝาตีประกบกันจะมีเสียง “ ฉับ”
                              วิธีการตีฉิ่ง

                                         ผู้ตีนั่งขัดสมาธิ หรือพับเพียบ ลําตัวตรง ใช้นิ้วหัวแม่มือขวากับนิ้วชี้จับเชือกผูกฉิ่ง
                       ในลักษณะ เหมือนคีบแล้วคว่ํามือลง ในขณะเดียวกันให้นิ้วนาง กลาง ก้อย กรีดออกคุมฝาฉิ่ง ส่วนมือซ้าย

                       จับเช่นเดียวกับ มือขวา แต่หงายฝาฉิ่งขึ้นรับฝาบน มีวิธีตีที่ทําให้เกิดเสียงอยู่ 2 แบบคือ เสียง “ฉิ่ง” กับ
                       เสียง “ฉับ”

                              การตีฉิ่งในเพลงธรรมดา
                       อัตราจังหวะสามชั้น

                         - - - -   - - - ฉิ่ง   - - - -  - - - ฉับ  ----     - -- ฉิ่ง  - - - -   - - - ฉับ
                       อัตราจังหวะสองชั้น

                       - - - ฉิ่ง  - - - ฉับ   - - - ฉิ่ง  --- ฉับ  --- ฉิ่ง  --- ฉับ  - - - ฉิ่ง  - - - ฉับ
                       อัตราจังหวะชั้นเดียว

                       - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ - ฉิ่ง - ฉับ


                       ประวัติศาสตร์ทางดนตรี
                                 จากการสันนิษฐานของท่านผู้รู้ทางด้าน ดนตรีไทย โดยการพิจารณาหาเหตุผล เกี่ยวกับกําเนิด

                       หรือที่มาของ ดนตรีไทย ก็ได้มีผู้เสนอแนวทัศนะในเรื่องนี้ไว้ 2 ทัศนะที่แตกต่างกันคือ
                                      ทัศนะที่ 1 สันนิษฐานว่า ดนตรีไทย ได้แบบอย่างมาจากอินเดีย เนื่องจากอินเดียเป็น
                       แหล่งอารยธรรมโบราณที่สําคัญแห่งหนึ่งของโลก อารยธรรมต่าง ๆ ของอินเดียได้เข้ามามีอิทธิพลต่อ

                       ประเทศต่าง ๆ ในแถบเอเชียอย่างมากทั้งในด้าน ศาสนา ประเพณีความเชื่อ ตลอดจนศิลปะแขนงต่าง ๆ

                       โดยเฉพาะทางด้านดนตรี ปรากฏรูปร่างลักษณะ เครื่องดนตรี ของประเทศ ต่าง ๆ ในแถบเอเชีย เช่น จีน
                       เขมร พม่า อินโดนิเซีย และ มาเลเซีย มีลักษณะ คล้ายคลึงกันเป็นส่วนมาก ทั้งนี้เนื่องมาจากประเทศ
                       เหล่านั้นต่างก็ยึดแบบฉบับดนตรี ของอินเดีย เป็นบรรทัดฐาน รวมทั้งไทยเราด้วยพบว่าลักษณะของเครื่อง

                       ดนตรีไทย สามารถจําแนกเป็น 4 ประเภท คือ
   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316