Page 139 - เคมีสำหรับครู 2

เคมีสำหรับครู 2 (Chem. for teachers 2) 115

ตัวอย่างที่ 4.2 | การสังเกตปฏิกิริยารีดอกซ์

(b) เมื่อหาเลขออกซิเดชันของแต่ละอะตอมแล้วพบว่า

จะเห็นว่าเลขออกซิเดชันของทุกอะตอมในปฏิกิริยานี้ไม่มการเปลี่ยนเลขออกซิเดชัน
ี
แสดงว่าปฏิกิริยานี้ ไมเป็นปฏิกิริยารีดอกซ์
่

(c) เมื่อหาเลขออกซิเดชันของแต่ละอะตอมแล้วพบว่า

จะเห็นว่าเลขออกซิเดชันของ Al เปลี่ยจาก 0 ไปเป็น +3 และเลขออกซิเดชันของ H
อะตอม เปลี่ยนจาก +1 ไปเป็น 0 แสดงว่าปฏิกิริยานี้ เป็นปฏิกิริยารีดอกซ์

เมื่อทราบวิธิพิจารณาปฏิกิริยารีดอกซ์ไปแล้ว ในตัวอย่างถัดมาจะแสดงรายละเอียดการระบุ
ตัวออกซิไดส์ ตัวรีดิวซ์ โดยใช้เลขออกซิเดชัน ดังแสดงในตัวอย่างที่ 4.3

ตัวอย่างที่ 4.3 | การระบุตัวออกซิไดส์และตัวรีดิวซ์
ิ
โจทย ์ จงใช้เลขออกซิเดชันในการระบุหาออกซไดส์และตัวรีดิวซ์จากปฏิกิริยารีดอกซ์ต่อไปนี้
(a) 2Al(s) + 3H2SO4(aq) → Al2(SO4)3(aq) + 3H2(g)
(b) PbO(s) + CO(g) → Pb(s) + CO2(g)
(c) 2H2(g) + O2(g) → 2H2O(g)

วิธีคิด ในทุกข้อให้หาเลขออกซิเดชันของอะตอมแต่ละตัวก่อน หากอะตอมใดเลขออกซิเดชัน
เพิ่มขึ้น สารนั้นจะเป็นตัวรีดิวซ์ (reducing agent) หากเลขออกซิเดชันลดลง สารนั้น

จะเป็นตัวออกซิไดส์ (oxidizing agent)