Page 346 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 346

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำงสำวกมลวรรณ

                       ที่ วทป ๒๓/๒๕๖๐                          จีรวงศ์สุนทร                   โจทก์

                                                                นำงสำวสุจินันท์
                                                                กำนมเขียว                 จ�ำเลย



                                                           ื
                                                                                    ื
                       โจทก์บรรยำยฟ้องอ้ำงว่ำ จ�ำเลยใช้ช่อทำงกำรค้ำและใช้ป้ำยช่อกิจกำรร้ำน
                                                                         ื
              คล้ำยคลึงกับโจทก์ในกำรประกอบกิจกำรประเภทเดียวกัน เพ่อให้ประชำชนเกิดควำม
                                                                                           ิ
                                                                ี
                                                                   ี
                                                                ่
                                                                          ั
                                      ิ
                                                �
               ั
                                                                       ั
              สบสนว่ำสถำนประกอบกจกำรของจำเลยเป็นสถำนทเดยวกนกบสถำนประกอบกจกำร
                                                               ั
                                                                                           ื
              ของโจทก์ และเรียกค่ำเสียหำยจำกจ�ำเลย พร้อมท้งมีค�ำขอให้จ�ำเลยยุติกำรใช้ช่อและ
                               ี
              ปลดป้ำยกิจกำรท่คล้ำยคลึงและเหมือนกับกิจกำรของโจทก์ คดีจึงมีประเด็นข้อพิพำท
              ว่ำ จ�ำเลยได้เอำชื่อ รูป รอยประดิษฐ์หรือข้อควำมใด ๆ ในกำรประกอบกำรค้ำของโจทก์
              มำใช้เพ่อให้ประชำชนหลงเช่อว่ำเป็นกำรค้ำของจ�ำเลย และจ�ำเลยเลียนป้ำยของโจทก์
                                          ื
                      ื
              จนประชำชนน่ำจะหลงเชื่อว่ำสถำนที่กำรค้ำของจ�ำเลยเป็นสถำนที่กำรค้ำของโจทก์ที่ตั้ง
                                                                           ึ
              อยู่ใกล้เคียงกันจนเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับควำมเสียหำยหรือไม่ ซ่งเป็นประเด็นข้อพิพำท
                                                             ื
                              ี
              ให้ต้องวินิจฉัยเก่ยวกับกำรละเมิดสิทธิในกำรใช้ช่อทำงกำรค้ำและป้ำยทำงกำรค้ำของ
              โจทก์ ตำม ป.อ. มำตรำ ๒๗๒ (๑) (๒) เมื่อคดีมีประเด็นข้อพิพำทให้ต้องวินิจฉัยเกี่ยวกับ
                                                                     ั
                                                          ิ
                                                       ิ
                                                                                        �
                                                                                 ี
              กำรกระทำของจ�ำเลย อนเป็นกำรโต้แย้งสทธของโจทก์ดงกล่ำวเช่นนย่อมทำให้คดน             ้ ี
                                                                                               ี
                                                                                 ้
                                     ั
                       �
              เป็นคดีแพ่งอันเนื่องมำจำกกำรกระท�ำควำมผิดตำม ป.อ. มำตรำ ๒๗๒ ถึงมำตรำ ๒๗๕
                                                   ื
                                ี
              และเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับข้อพิพำทในช่อทำงกำรค้ำ ตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๔) (๙)
                             ั
              แห่ง พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด      ี
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙

                                                                            สุธรรม สุธัมนำถพงษ์ - ย่อ
                                                                                นิภำ ชัยเจริญ - ตรวจ



                                                   ื
              (รายละเอียดอยู่ในหัวข้อ ๓. คดีแพ่งอันเน่องมาจากการกระทําความผิดตามประมวลกฎหมาย
              อาญา มาตรา ๒๗๑ ถึง มาตรา ๒๗๕)






                                                     318
   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351