Page 37 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 37

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  บริษัทพรีเมียร์ โซลูชั่น

                       ที่ วท ๑๓/๒๕๕๙                           จ�ำกัด                            โจทก์

                                                                นำงสำวพิมตะวัน
                                                                ปัญญำธรรม                  จ�ำเลย




                                                                                  ี
                       โจทก์บรรยำยฟ้องว่ำ รำยงำนกำรตรวจประเมินทำงกฎหมำยท่โจทก์ว่ำจ้ำงให้
                              ึ
                                                                                    ึ
                      ื
              บุคคลอ่นจัดท�ำข้นน้นเป็นงำนวรรณกรรมอันมีลิขสิทธ์ของโจทก์ จ�ำเลยซ่งเป็นลูกจ้ำง
                                  ั
                                                                   ิ
                                                         ิ
                                                                                               �
              ของโจทก์กระท�ำกำรอันเป็นกำรละเมิดลิขสิทธ์ในงำนวรรณกรรมของโจทก์โดยกำรท�ำซ้ำ
              ด้วยกำรคัดลอก ดัดแปลงบำงส่วนบำงตอนในส่วนอันเป็นสำระสำคัญของรำยงำน
                                                                               �
              กำรตรวจประเมินดังกล่ำวและน�ำออกเผยแพร่โดยกำรน�ำออกจ�ำหน่ำยหรือขำยหำก�ำไร
              ในทำงกำรค้ำ โดยไม่ได้รับอนุญำตจำกโจทก์ อันเป็นกำรฟ้องให้จ�ำเลยรับผิดจำกกำร
                                                ี
              กระท�ำละเมดต่อโจทก โดยข้ออ้ำงทอำศัยเป็นหลกแห่งข้อหำของโจทก์เก่ยวพันโดยตรง
                         ิ
                                                            ั
                                                                                   ี
                                                ่
                                   ์
                      ี
                                                              ิ
                                                              ์
              กับงำนท่โจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำโจทก์เป็นเจ้ำของลิขสิทธ ท้งจ�ำเลยก็ให้กำรว่ำงำนตำมค�ำฟ้อง
                                                                ั
              ของโจทก์ไม่ใช่งำนอันมีลิขสิทธ ตำมค�ำฟ้องและค�ำให้กำรจึงมีประเด็นต้องวินิจฉัยว่ำ
                                             ์
                                             ิ
              งำนตำมฟ้องโจทก์เป็นงำนอันมีลิขสิทธ์หรือไม่ และกำรกระท�ำของจ�ำเลยเป็นกำรละเมิด
                                                   ิ
                                                                         ื
                                                                  ี
                                                                                   ์
                                                                                   ิ
                                                                                          ี
                     ิ
              ลิขสิทธ์ของโจทก์หรือไม่ เพียงใด อันเป็นกำรพิพำทเก่ยวกับเร่องลิขสิทธ ส่วนท่จ�ำเลย
                                             ี
                                                                ื
              ให้กำรต่อสู้ว่ำ ข้อพิพำทในคดีน้เป็นข้อพิพำทอันเน่องมำจำกกำรท�ำงำนของจ�ำเลยท       ่ ี
                                 ี
              ปฏิบัติไปตำมหน้ำท่ในสัญญำจ้ำงแรงงำน โจทก์จึงไม่มีอ�ำนำจฟ้องจ�ำเลยต่อศำลทรัพย์สิน
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศนั้น เห็นว่ำ โจทก์บรรยำยฟ้องเพียงว่ำ จ�ำเลยเป็น
                                                                    �
                                                                           ็
                                                                                      �
                                                                                           ั
                                                                                        ิ
                                                              �
                                      ้
                  ้
                             ์
                                   ่
                                 ่
               ู
                                                   ่
              ลกจำงของโจทก แตไมไดบรรยำยฟองวำ กำรกระทำของจำเลยเปนกำรกระทำผดสญญำ
                                               ้
              จ้ำงแรงงำนหรือไม่ อย่ำงไร ตำมค�ำฟ้องของโจทก์จึงไม่มีประเด็นข้อพิพำทเกี่ยวเนื่องกับ
              สัญญำจ้ำงแรงงำน ฉะน้น คดีน้จึงเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับลิขสิทธ์ท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
                                                            ี
                                            ี
                                                                          ิ
                                                                           ี
                                     ั
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมบทบัญญัต                  ิ
              มำตรำ ๗ (๓) แห่ง พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
                                             ั
              และวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                      _____________________________
                                                      9
   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42