Page 430 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 430
พระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลภำษีอำกรและวิธีพิจำรณำคดีภำษีอำกร พ.ศ. ๒๕๒๘ ศำลภำษีอำกรกลำง
จึงไม่มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ โจทก์ยื่นแบบแสดงรำยกำรภำษีเงินได้นิติบุคคล (ภ.ง.ด. ๕๐)
รอบระยะเวลำบัญชี ตั้งแต่วันที่ ๑ มกรำคม ๒๕๔๖ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวำคม ๒๕๔๖ ต่อมำโจทก์
ยื่นค�ำร้องขอคืนเงินภำษีอำกรที่ช�ำระไว้เกินตำมแบบ ค.๑๐ เจ้ำพนักงำนของจ�ำเลยพิจำรณำคืน
ั
เงินภำษีอำกรตำมค�ำร้องดังกล่ำวและแจ้งกำรคืนเงินภำษีอำกรแก่โจทก์ หลังจำกน้นเจ้ำพนักงำน
ของจ�ำเลยตรวจพบว่ำเงินได้ของโจทก์เป็นเงินได้ตำมมำตรำ ๔๐ (๘) แห่งประมวลรัษฎำกร และ
ั
ี
ี
ภำษีเงินได้ท่โจทก์ถูกหัก ณ ท่จ่ำยต้องหักในอัตรำร้อยละ ๓ ตำมข้อ ๘ (๒) แห่งค�ำส่ง
กรมสรรพกร ที่ ท.ป.๔/๒๕๒๘ ลงวันที่ ๒๖ กันยำยน ๒๕๒๘ ประกอบข้อหำรือกรมสรรพำกร
ื
ี
ท่ กค ๐๘๑๑/๐๗๙๒๖ ลงวันท่ ๘ มิถุนำยน ๒๕๔๑ โจทก์ต้องย่นค�ำร้องขอคืนภำยใน ๓ ปี
ี
ื
นับแต่วันสุดท้ำยแห่งปีท่ถูกหักภำษีเกินไป ตำมมำตรำ ๖๓ แห่งประมวลรัษฎำกร เม่อโจทก์
ี
ย่นค�ำร้องขอคืนเงินภำษีอำกรเกินก�ำหนดระยะเวลำตำมกฎหมำย โจทก์ย่อมไม่มีสิทธิได้รับเงิน
ื
ั
ภำษีอำกรคืน จ�ำเลยมีหนังสือแจ้งกำรส่งคืนเงินภำษีอำกรผิดพลำดและหนังสือแจ้งยกเลิก
หนังสือแจ้งคืนภำษีอำกรแก่โจทก์ ซึ่งถือว่ำเป็นค�ำสั่งทำงปกครอง แต่โจทก์มีหนังสือโต้แย้งและ
่
ิ
ี
ื
ั
ึ
ั
�
ื
ี
ี
ั
ื
ิ
�
ี
คดค้ำนกำรเรยกคนเงนภำษอำกร จำเลยจงมหนงสอยืนยนว่ำกำรทจำเลยขอให้โจทก์ส่งคนเงน
ภำษีอำกรท่คืนผิดพลำดน้นถูกต้องแล้ว เจ้ำพนักงำนของจ�ำเลยทวงถำมเงินภำษีอำกรคืนจำก
ั
ี
โจทก์หลำยครั้ง แต่โจทก์เพิกเฉยไม่ส่งเงินคืน จ�ำเลยจึงสำมำรถใช้มำตรกำรบังคับทำงปกครอง
โดยวิธีกำรยึด อำยัด และขำยทอดตลำดทรัพย์สินเพ่อช�ำระเงินได้ตำมมำตรำ ๕๗ แห่งพระรำชบัญญัต ิ
ื
วิธีปฏิบัติรำชกำรทำงปกครอง พ.ศ.๒๕๓๙ โดยไม่ต้องฟ้องเป็นคดีแพ่ง ท้งชอบท่จะด�ำเนิน
ั
ี
กำรอำยัดสิทธิเรียกร้องในบัญชีเงินฝำกธนำคำรของโจทก์และของหุ้นส่วนผู้จัดกำรของโจทก์ได้
ื
สิทธิเรียกร้องของจ�ำเลยไม่ขำดอำยุควำมเน่องจำกเงินภำษีอำกรท่จ�ำเลยคืนโดยผิดพลำดเป็น
ี
ึ
ื
ู
ิ
�
�
ี
ทรพย์สนของจำเลย จำเลยมสทธตดตำมเอำคนจำกผ้ไม่มีสิทธยดถอไว้ตำมประมวลกฎหมำย
ั
ิ
ิ
ื
ิ
ิ
แพ่งและพำณิชย์ มำตรำ ๑๓๓๖ ค�ำส่งอำยัดทรัพย์สินดังกล่ำวของจ�ำเลยจึงชอบด้วยกฎหมำย
ั
แล้ว ขอให้ยกฟ้อง
ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลภำษีอำกรกลำงเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
ี
พิพำกษำของศำลภำษีอำกรหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนมำให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย
ตำมพระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลภำษีอำกรและวิธีพิจำรณำคดีภำษีอำกร พ.ศ. ๒๕๒๘ มำตรำ ๑๐
วรรคสอง
402
