Page 450 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 450

๓,๙๙๓,๓๕๙.๗๓ บำท ขอให้จ�ำเลยคืนสินค้ำตำมใบขนสินค้ำ เลขที่ A ๐๒๙-๐๕๙๑๒-๐๔๘๕๖

                                  ่
                                  ี
                                                                                           ั
                                                                                    ี
              และใบขนสินค้ำ เลขท A ๐๒๙-๐๕๙๑๒-๐๔๘๓๒ แก่โจทก์ พร้อมชดใช้ค่ำเสยหำยอนเป็น
                                                                                        ี
              ค่ำเช่ำโกดังเก็บสินค้ำและค่ำตู้คอนเทนเนอร์รวมเป็นเงิน ๙๕๘,๐๗๔ บำท พร้อมดอกเบ้ยในอัตรำ
              ร้อยละ ๗.๕ ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จ หำกคืนไม่ได้ให้จ�ำเลยชดใช้
                                        ั
                                                          ู
                                                                                            ิ
                                              ิ
                                                                                  ี
                                           ็
                         ั
              ค่ำเสยหำยอนเป็นค่ำเช่ำโกดงเกบสนค้ำและค่ำต้คอนเทนเนอร์ พร้อมค่ำเสยหำยของสนค้ำ
                   ี
              รวมเป็นเงิน ๓,๙๙๓,๓๕๙.๗๓ บำท พร้อมดอกเบ้ยในอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี นับแต่วันฟ้อง
                                                           ี
              เป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์ กับให้จ�ำเลยช�ำระค่ำเช่ำโกดังเก็บสินค้ำนับถัดจำก
              วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จ
                       จ�ำเลยให้กำรว่ำ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม จ�ำเลยไม่อำจเข้ำใจได้ว่ำโจทก์จะฟ้องเรียกร้อง
                                  ี
                                                  ี
                                                                          ื
              ให้จ�ำเลยปล่อยสินค้ำท่พนักงำนเจ้ำหน้ำท่ของจ�ำเลยจับกุมโจทก์อันเน่องมำจำกกำรแสดงแหล่ง
              ก�ำเนิดอันเป็นเท็จ หรือโจทก์จะฟ้องเรียกร้องให้จ�ำเลยไม่ด�ำเนินกำรจัดเก็บภำษีหรือยกเว้นภำษี
                                             ี
              ภำยใต้ข้อตกลง (FORM-E) กำรท่โจทก์น�ำเข้ำสินค้ำมำจำกสำธำรณรัฐประชำชนจีนแต่กลับ
              ท�ำให้ปรำกฏค�ำว่ำ “JAPAN” ซ่งหมำยถึงประเทศญ่ปุ่นในสินค้ำหรือของ จึงเป็นสินค้ำหรือของ
                                                           ี
                                          ึ
                                                �
                                                                                ั
                                                                 ั
                                     ็
                ่
                ี
                                                                                     ิ
              ทมกำรแสดงกำเนดเป็นเทจ ต้องห้ำมนำเข้ำในรำชอำณำจกรตำมพระรำชบญญตห้ำมนำของท           ี ่
                                                                                          �
                                                                                   ั
                              ิ
                           �
                 ี
              มีกำรแสดงก�ำเนิดเป็นเท็จเข้ำมำ พ.ศ. ๒๔๘๑ มำตรำ ๕ สินค้ำหรือของดังกล่ำวจึงเป็นของที่ผิด
              กฎหมำย ต้องยึดไว้ ไม่สำมำรถปล่อยสินค้ำออกไปได้เพรำะเป็นกำรลวงผู้บริโภคให้เข้ำใจผิดใน
              ถิ่นก�ำเนิดคิดว่ำเป็นสินค้ำที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่น ทั้งที่มีแหล่งก�ำเนิดในสำธำรณรัฐประชำชนจีน
              ไม่เก่ยวกับข้อตกลงเขตกำรค้ำเสรีอำเซียน-จีน ซ่งเป็นเร่องกำรได้รับยกเว้นภำษีอำกร โจทก์
                                                          ึ
                                                                ื
                   ี
              ไม่สำมำรถวำงเงินประกันได้เพรำะสินค้ำดังกล่ำวเป็นสินค้ำต้องห้ำมต้องก�ำกัด ตำมมำตรำ ๒๗
              แห่งพระรำชบัญญัติศุลกำกร พ.ศ. ๒๔๖๙ และโจทก์มิอำจกล่ำวอ้ำงให้จ�ำเลยต้องด�ำเนินกำรตำม
              ข้อก�ำหนดในข้อ ๑๘ (A) (๒) ไม่มีกฎหมำยบัญญัติให้จ�ำเลยต้องคืนทรัพย์สินอันได้น�ำเข้ำมำโดย
                                                                                        ี
                                                                              ั
                            ิ
                                          �
              ฝ่ำฝืนหรอละเมดต่อกฎหมำย จำเลยไม่จำต้องชดใช้ค่ำสนค้ำ ค่ำเช่ำโกดง และค่ำเสยหำยแก่
                      ื
                                                  �
                                                                ิ
              โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง
                       วันนัดสืบพยำนโจทก์ ศำลแพ่งกรุงเทพใต้เห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
                                                                                     ี
              พิจำรณำพิพำกษำของศำลภำษีอำกรหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนมำให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญ
                                               ั
              พิเศษวินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลภำษีอำกรและวิธีพิจำรณำคดีภำษีอำกร พ.ศ. ๒๕๒๘
              มำตรำ ๑๐ วรรคสอง





                                                     422
   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454   455