Page 449 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 449
ี
ใบขนสินค้ำ เลขท่ A ๐๒๙-๐๕๙๑๒-๐๔๘๓๒ รวม ๑๐ รำยกำร ส�ำแดงพิกัดอัตรำศุลกำกร
๘๗๐๘.๗๐.๓๙ อัตรำอำกรร้อยละ ๐ โดยใช้สิทธิยกเว้นอำกรและลดอัตรำอำกรศุลกำกร ภำยใต้
ื
ข้อตกลงเขตกำรค้ำเสรีอำเซียน-จีน และตำมประกำศกระทรวงกำรคลัง เร่อง กำรยกเว้น
ิ
ี
อำกรศุลกำกรส�ำหรับของท่มีถ่นก�ำเนิดจำกสำธำรณรัฐประชำชนจีน ภำยใต้ควำมตกลงกำรค้ำเสร ี
อำเซียน - จีน โดยมีหนังสือรับรองถิ่นก�ำเนิดสินค้ำ (FORM-E) ที่ออกโดยรัฐบำลแห่งสำธำรณรัฐ
ั
ี
ประชำชนจีน พนักงำนเจ้ำหน้ำท่ของจ�ำเลยตรวจสินค้ำของโจทก์ตำมใบขนสินค้ำท้งสองฉบับ
ดังกล่ำวแล้วอ้ำงว่ำสินค้ำตำมใบขนสินค้ำ เลขที่ A ๐๒๙-๐๕๙๑๒-๐๔๘๕๖ รำยกำรที่ ๑ ถึง ๑๐
และตำมใบขนสินค้ำเลขท่ A ๐๒๙-๐๕๙๑๒-๐๔๘๓๒ รำยกำรท่ ๑ ถึง ๘ มีค�ำว่ำ “JAPAN”
ี
ี
ี
พิมพ์ลำยนูนท่บริเวณขอบของล้ออัลลอย จึงกล่ำวหำว่ำโจทก์มีควำมผิดตำมพระรำชบัญญัติห้ำม
ี
ื
น�ำของท่มีกำรแสดงก�ำเนิดเป็นเท็จเข้ำมำ พ.ศ. ๒๔๘๑ และเป็นควำมผิดฐำนส�ำแดงเท็จเพ่อ
หลีกเล่ยงข้อห้ำมข้อก�ำกัดตำมมำตรำ ๙๙, ๒๗ แห่งพระรำชบัญญัติศุลกำกร พ.ศ. ๒๔๖๙
ี
ประกอบมำตรำ ๑๖ และ ๑๗ แห่งพระรำชบัญญัติศุลกำกร (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๔๘๒ ซึ่งได้สั่ง
ั
ให้มีกำรระงับคดีในช้นศุลกำกรโดยยกของกลำงให้เป็นของแผ่นดินโดยมิให้โจทก์ด�ำเนินกำร
ตำมพิธีกำรวำงประกันสินค้ำดังกล่ำวออกมำจำกท่ำเรือกรุงเทพมหำนคร ท�ำให้โจทก์เสียหำย
ั
ในทำงธุรกิจ โจทก์แสดงก�ำเนิดสินค้ำให้เห็นโดยประจักษ์แจ้งท้งด้ำนเอกสำรและพิธีกำรน�ำเข้ำว่ำ
สินค้ำดังกล่ำวมำจำกสำธำรณรัฐประชำชนจีน มีกำรผลิตและใช้วัตถุดิบจำกสำธำรณรัฐประชำชนจีน
ิ
รวมท้งมีหลักฐำนกำรรับรองถ่นก�ำเนิดจำกรัฐบำลจีน แม้สินค้ำจะมีค�ำว่ำ “JAPAN” พิมพ์
ั
่
่
็
ลำยนนทบรเวณขอบของลออลลอยกไมกอใหรฐบำลไทยเสยหำยในเรองกำรเกบภำษเพรำะโจทก ์
ั
ื
่
็
ี
้
ั
ี
้
ิ
ี
่
ู
ด�ำเนินกำรตำมพิธีกำรตำมข้อผูกพันตำมควำมตกลงระหว่ำงรัฐบำลแห่งรำชอำณำจักรไทยและ
ี
รัฐบำลแห่งสำธำรณรัฐประชำชนจีน จ�ำเลยไม่ได้ปฏิบัติตำมระเบียบปฏิบัติเก่ยวกับหนังสือรับรอง
ถิ่นก�ำเนิดสินค้ำส�ำหรับกฎว่ำด้วยถิ่นก�ำเนิดสินค้ำตำมข้อผูกพันดังกล่ำว ข้อ ๑๘ (A) (๑) ด้วย
�
ั
ิ
ึ
ิ
ิ
ื
ั
กำรร้องขอให้มกำรตรวจสอบหนังสอรบรองถ่นกำเนดสินค้ำ จ�ำเลยจงไม่มีสทธจะกกและบงคับ
ี
ิ
ั
ั
ให้โจทก์ยกสนค้ำดังกล่ำวให้ตกเป็นของแผ่นดิน โจทก์มีหนังสือขอให้จ�ำเลยทบทวนค�ำส่ง แต่
ิ
จ�ำเลยเพิกเฉย กำรกระท�ำของจ�ำเลยเป็นกำรละเมิดต่อโจทก์ให้ได้รับควำมเสียหำยไม่สำมำรถ
ิ
ั
ิ
�
ั
�
ื
นำสนค้ำดงกล่ำวออกมำประกอบกำรค้ำขำย จำเลยต้องคนสนค้ำตำมใบขนสนค้ำดงกล่ำว
ิ
ให้แก่โจทก์และช�ำระค่ำเสียหำยอันเป็นค่ำเช่ำโกดังเก็บสินค้ำ ๖๗๒,๓๖๐ บำท กับค่ำตู้คอนเทนเนอร์
๒๘๕,๗๑๔ บำท หำกคืนสินค้ำดังกล่ำวไม่ได้ให้จ�ำเลยชดใช้ค่ำเสียหำยของสินค้ำ ๓,๐๓๕,๒๘๕.๗๓ บำท
ี
ี
พร้อมดอกเบ้ยในอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี รวมเป็นเงินท่จ�ำเลยต้องช�ำระแก่โจทก์คิดถึงวันฟ้อง
421
