Page 147 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

พึงพอใจ รวมทั้งสรางผลกำไรจากการขายอาหาร ของหวานและเครื่องดื่มใหแกโจทก กำหนด

ระยะเวลาการจาง ๑ ป ตั้งแตวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ ถึงวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๖ เมื่อครบ

กำหนดเวลา มีการทำสัญญาจางปตอปติดตอกันมาตลอด สัญญาจางฉบับสุดทายเริ่มวันที่ ๑
พฤศจิกายน ๒๕๕๙ ถึงวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๐ แลววินิจฉัยวา งานดูแลและจัดการในครัวทั้งหมด

ที่นายจิลลไดรับมอบหมายโดยเฉพาะการปรุงอาหาร ของหวาน และเครื่องดื่มใหมีคุณภาพและ

ความพึงพอใจ รวมทั้งสรางผลกำไรจากการขายอาหารของหวานหรือเครื่องดื่มใหแกโจทก ซึ่งถือ

เปนการประกันคุณภาพสินคาและบริการ หรือใหบริการและผลิตภัณฑที่มีคุณภาพถูกสุขอนามัย
และรักษาประสิทธิภาพการดำเนินงานอันกอใหเกิดผลกำไรตามขอตกลงตามสัญญา ธุรกิจ

รานอาหารฝรั่งเศสในโรงแรมของโจทกไมไดเปนงานในโครงการเฉพาะของโจทก งานของนายจิลล

จึงเปนงานตามปกติของธุรกิจหรือการคาของโจทก แมการจางงานระหวางโจทกกับนายจิลลจะมี

กำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนและโจทกไดเลิกจางนายจิลลตามกำหนดเวลานั้นก็ตาม นายจิลล
ก็มิใชลูกจางที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

มาตรา ๑๑๘ วรรคสามและวรรคสี่ และการที่ผูจัดการทั่วไปของโจทกมีปญหาและไมสามารถ

รวมงานกับนายจิลลได ทำใหเกิดขัดของจนตองเลิกจางนายจิลล ก็ไมใชเหตุเลิกจางโดยไมตอง

จายคาชดเชยตามกฎหมาย การที่นายจิลลใชสิทธิเรียกรองตอจำเลยจึงเปนการใชสิทธิโดยสุจริต
ที่โจทกอุทธรณในขอ ๒.๒ วา แมธุรกิจประกอบรานอาหารจะเปนกิจการของโจทกตาม

ปกติก็ตาม แตวัตถุประสงคของการจางนายจิลลก็เพื่อเปนหัวหนาพอครัว มีหนาที่ในการดูแลและ

จัดการในครัวทั้งหมดโดยเฉพาะการปรุงอาหารฝรั่งเศส ซึ่งไมไดเปนอาหารตามปกติทั่วไป แตเปน

กิจการเฉพาะโครงการรานอาหารของจำเลยเทานั้น ดังนั้นเมื่อนายจิลลไมสามารถปฏิบัติตามวัตถุ
ประสงคในการวาจางไดแลว โจทกจึงมีสิทธิที่จะเลิกสัญญาจางกับนายจิลลได เห็นวา ศาลแรงงานกลาง

ฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยแลววา ธุรกิจรานอาหารฝรั่งเศสซึ่งเปนธุรกิจตามปกติของโจทกไมได

เปนงานในโครงการเฉพาะของโจทก งานของนายจิลลจึงเปนงานตามปกติของธุรกิจหรือการคา

ของโจทก ดังนั้นอุทธรณของโจทกในขอนี้ จึงเปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟง
พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

ที่โจทกอุทธรณในขอ ๒.๔ วานายจิลลไมสามารถจะปฏิบัติงานรวมกับผูอำนวยการฝาย
อาหารและเครื่องดื่มหรือผูจัดการทั่วไปของโจทกได การทำงานของนายจิลลจึงไมไดเปนการ

ทำงานใหสำเร็จตามวัตถุประสงคของงานที่วาจางได โจทกจึงบอกเลิกสัญญาจางโดยไมตองจาย

๑๓๗