Page 148 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คาชดเชยใหแกนายจิลลนั้น เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยแลววา การที่

นายจิลลไมสามารถรวมทำงานกับผูจัดการทั่วไปของโจทก มิใชเหตุที่โจทกจะเลิกจางนายจิลลโดยไม

ตองจายคาชดเชยตามกฎหมาย ดังนั้นอุทธรณของโจทกดังกลาวก็เปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจ
ในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิให

อุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔

วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเชนกัน

คดีมีปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกในขอ ๒.๓ วา สัญญาจางระหวางโจทก
กับนายจิลลเปนสัญญาจางที่ไดกำหนดระยะเวลาจางไวแนนอน ดังนั้น เมื่อครบกำหนดในสัญญา

แลว สัญญายอมเลิกกันทันทีหรือไม เห็นวา งานดูแลและจัดการในครัวทั้งหมดที่นายจิลล ไดรับ

มอบหมายจากโจทกโดยเฉพาะการปรุงอาหารของหวานหรือเครื่องดื่มใหมีคุณภาพและความ

พึงพอใจ รวมทั้งสรางผลกำไรจากการขายอาหาร ของหวานและเครื่องดื่มแกโจทก ถือเปนการ
ประกันคุณภาพสินคาหรือบริการอันกอใหเกิดผลกำไรตามขอตกลงตามสัญญา ดังนั้น การที่

โจทกวาจางนายจิลลใหทำหนาที่หัวหนาพอครัวมีหนาที่ดูแลและจัดการการปรุงอาหาร ของหวาน

หรือเครื่องดื่มจึงตองถือวาเปนการปฏิบัติงานตามปกติของธุรกิจหรือการคาของโจทกดวย ฉะนั้น

แมการจางงานระหวางโจทกกับนายจิลลจะมีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนตามพระราชบัญญัติ
คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสาม ก็ตาม แตการจะพิจารณาวาโจทกตองจาย

คาชดเชยเมื่อโจทกเลิกสัญญาจางแรงงานที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนกับนายจิลล

ไดหรือไม จำตองพิจารณาขอยกเวนตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘

วรรคสี่ อีกชั้นหนึ่ง หาใชเมื่อสัญญาจางแรงงานระหวางโจทกและนายจิลลเปนสัญญาจางแรงงาน
ที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนแลว เมื่อโจทกเลิกจางนายจิลล โจทกไมจำตองจาย

คาชดเชยใหแกนายจิลลตามที่โจทกกลาวอางไม อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงไมขึ้น

คดีมีปญหาที่ตองไดวินิจฉัยประการสุดทายตามอุทธรณของโจทกขอ ๒.๕ วา นายจิลล

ใชสิทธิเรียกรองตอจำเลยเปนการใชสิทธิโดยสุจริตตามกฎหมายหรือไม เห็นวา แมการจางงาน
ระหวางโจทกกับนายจิลลจะมีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนและโจทกไดเลิกจางนายจิลล

ตามกำหนดระยะเวลานั้นก็ตาม แตเมื่อการจางงานดังกลาวเปนงานปกติของธุรกิจหรือการคา

ของโจทก จึงตองดวยขอยกเวนที่ใหนายจางตองจายคาชดเชยใหแกลูกจางซึ่งเลิกจางกรณี

การจางมีกำหนดระยะเวลาไวแนนอนและเลิกจางตามกำหนดระยะเวลานั้น ตามที่บัญญัติไวใน
พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสี่ ดังที่ไดวินิจฉัยมาแลวขางตน

เมื่อโจทกเลิกจางนายจิลลโดยไมปรากฏวานายจิลลกระทำผิดหรือกระทำการอันมีลักษณะ

๑๓๘