Page 152 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ไปยังคูสัญญาอีกฝายหนึ่งโดยไมจำตองไดรับความยินยอมตามที่บัญญัติไวในประมวลกฎหมาย

แพงและพาณิชย มาตรา ๓๘๖ วรรคหนึ่ง และ ๕๘๒ วรรคหนึ่ง โดยลูกจางอาจบอกเลิกสัญญาจาง

ดวยการแสดงเจตนาลาออก สวนนายจางอาจบอกเลิกสัญญาจางดวยการแสดงเจตนาเลิกจาง
เมื่อใบลาออกซึ่งโจทกยอมรับวาเปนผูลงลายมือชื่อ ซึ่งขณะลงลายมือชื่อนั้นมีขอความแสดงเจตนา

จะลาออกจากการเปนพนักงานของจำเลย โดยใหมีผลในวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ ๒๕๕๘ แลว

จึงเปนการบอกเลิกสัญญาจางแรงงานอันมีผลทำใหนิติสัมพันธระหวางโจทกกับจำเลยในฐานะ

นายจางกับลูกจางสิ้นสุดลงตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกลาว การที่ใบลาออกระบุเหตุผลของ
การลาออกวา “เลิกจางเพราะกระทำความผิด” ก็ไมมีผลทำใหใบลาออกของโจทกกลับกลายเปน

หนังสือเลิกจางของจำเลยดังที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย เพราะใบลาออกมิใชหนังสือของจำเลย

ที่มีถึงโจทกเพื่อแสดงเจตนาที่จะเลิกจางเพราะเหตุที่โจทกกระทำผิด ประกอบกับโจทกเปน

ผูบริหารระดับสูงของจำเลย ทำงานใหแกจำเลยมาหลายปหากโจทกมิไดกระทำผิดดังที่ระบุเหตุผล
ไวในใบลาออก ก็ไมมีเหตุผลที่โจทกจะยอมลงชื่อในใบลาออก ใบลาออกของโจทกจึงมีผลสมบูรณ

และผูกพันโจทก ทำใหสัญญาจางแรงงานระหวางโจทกกับจำเลยสิ้นสุดลง แมภายหลังจำเลยจะมี

หนังสือถึงสำนักงานประกันสังคม แจงเรื่องการสิ้นสุดความเปนผูประกันตนของโจทก โดยระบุ

เหตุผลวา “ไลออก/ปลดออก/ใหออก เนื่องจากกระทำความผิด” ซึ่งไมตรงกับความเปนจริงที่โจทก
ไดลาออก และอาจทำใหโจทกไดรับความเสียหายก็ตาม ก็เปนเรื่องที่ตองไปวากลาวกันภายหลัง

หามีผลทำใหสัญญาจางแรงงานระหวางโจทกกับจำเลย ซึ่งสิ้นสุดลงแลวกลับมีผลผูกพันอันจะถือไดวา

จำเลยเลิกจางโจทกไม จำเลยจึงมิไดเลิกจางโจทกและไมตองรับผิดจายคาชดเชย สินจางแทน

การบอกกลาวลวงหนาและคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมตามฟอง คำพิพากษาของ
ศาลแรงงานกลางที่ใหจำเลยจายเงินดังกลาวแกโจทก ไมตองดวยความเห็นของศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษ อุทธรณของจำเลยฟงขึ้น

พิพากษากลับใหยกฟอง.

(ดำรงค ทรัพยผล - อนันต คงบริรักษ - วัฒนา สุขประดิษฐ)

สุเจตน สถาพรนานนท - ยอ

สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ

๑๔๒