Page 178 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ของจำเลยเพื่อคืนกุญแจรถ หากจำเลยมีงานใหโจทกทำ โจทกก็ตองออกไปขับรถอีก การทำงาน

ของโจทกจึงเปนการทำงานตอเนื่องกันไมนอยกวา ๒๔ ชั่วโมง เมื่อโจทกทำงานเกินกวาวันละ
๘ ชั่วโมง เปนการทำงานเกินกำหนดเวลาทำงานปกติ และเปนการทำงานลวงเวลาวันละ ๑๖

ชั่วโมง ในแตละวันที่ทำงานเกินกวาวันละ ๘ ชั่วโมง โจทกไดรับคาจางตอชั่วโมงทำงานเฉลี่ย

ชั่วโมงละ ๓๘.๑๒๕ บาท ตามประกาศคณะกรรมการคาจาง เรื่อง อัตราคาจางขั้นต่ำ ฉบับที่ ๗

และที่ ๘ และตามคำฟองโจทกระบุวาโจทกทำงานลวงเวลา ๒,๓๒๑.๕๕ ชั่วโมง จำเลยจึงตองจาย

คาตอบแทนการทำงานลวงเวลาใหแกโจทก ๘๘,๕๐๙ บาท
ที่จำเลยอุทธรณวา จำเลยจายคาตอบแทนการทำงานลวงเวลาใหแกโจทกระหวางเดือน

กรกฎาคม ๒๕๕๙ ถึงเดือนพฤษภาคม ๒๕๖๐ ครบแลวทุกเที่ยว การที่ศาลแรงงานกลางพิพากษา

ใหจำเลยจายคาตอบแทนการทำงานลวงเวลาแกโจทกอีกจึงขัดตอกฎหมายเพราะทำใหจำเลย
ตองจายคาตอบแทนการทำงานลวงเวลาซ้ำซอนนั้น เห็นวา อุทธรณของจำเลยดังกลาวเปนการ

อุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง

ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

ที่โจทกอุทธรณวา แมขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยประกาศใชในวันที่ ๑
ธันวาคม ๒๕๖๐ ซึ่งเปนวันภายหลังที่โจทกพนสภาพการเปนลูกจางของจำเลยแลว แตขอบังคับ

เกี่ยวกับการทำงานของจำเลยดังกลาวมีผลใชบังคับตั้งแตบริษัทจำเลยกอตั้งแลว โจทกจึงมีสิทธิ

ไดรับคาตอบแทนการทำงานลวงเวลาในอัตราหนึ่งเทาครึ่งของอัตราคาจางตอชั่วโมงในวันทำงาน
ตามจำนวนชั่วโมงที่ทำตามที่กำหนดไวในขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยนั้น เห็นวา ศาล

แรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยแลววา งานที่โจทกทำเปนงานขนสงทางบกตามกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และจำเลย

ไมไดตกลงจายคาลวงเวลาใหแกโจทก โจทกมีสิทธิไดรับคาตอบแทนเปนเงินเทากับอัตราคาจาง

ตอชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ อุทธรณของโจทกดังกลาวจึงเปนการอุทธรณโตแยง
ดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหาม

มิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔

วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเชนกัน
มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกประการตอไปวา ที่ศาลแรงงานกลางกำหนด

ใหจำเลยจายคาตอบแทนการทำงานลวงเวลาแกโจทกโดยพิจารณาจากอัตราคาจางขั้นต่ำตาม

กฎหมายชอบหรือไม เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยแลววา งานที่โจทกทำ

๑๖๘