Page 174 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา โจทกตองจายคาชดเชยใหแกพันตำรวจโท

สมบัติ และมีเหตุเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุมครองแรงงาน

จังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่ ๓๐/๒๕๖๑ หรือไม เห็นวา การเลิกจางที่จะมีเหตุยกเวนใหนายจาง
ไมตองจายคาชดเชยตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสามและ

วรรคสี่หรือไม ตองพิจารณาเสียกอนวาเปนการเลิกจางตามสัญญาจางที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไว

แนนอนหรือไม หากเปนกรณีที่การจางมีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอนและเลิกจางตาม

กำหนดนั้น ก็ตองพิจารณาตอไปวาเปนการจางงานในโครงการเฉพาะที่มิใชงานปกติของธุรกิจ
หรือการคาของนายจางและงานนั้นจะตองแลวเสร็จภายในเวลาไมเกินสองปหรือไม เมื่อพิเคราะห

ตามหนังสือสัญญาจางเจาหนาที่ (ตำแหนงผูจัดการ) ขอ ๕.๒ กำหนดใหโจทกและพันตำรวจโท

สมบัติสามารถบอกเลิกสัญญานี้ไดดวยการบอกกลาวลวงหนาเพื่อใหมีผลเปนการเลิกสัญญากัน

เมื่อสิ้นเดือนถัดไป แสดงวาแมสัญญาจางจะกำหนดระยะเวลาการจางไว แตก็ยังใหสิทธิแกคูสัญญา
ในการเลิกสัญญากอนครบกำหนดได ระยะเวลาการจางจึงไมแนนอน สัญญาจางดังกลาวจึงไมมี

ลักษณะเปนสัญญาจางที่มีกำหนดระยะเวลาการจางไวแนนอน จึงไมจำตองพิจารณาตอไปวาเปน

การจางงานในโครงการเฉพาะที่มิใชงานปกติของธุรกิจหรือการคาของนายจางอีกหรือไม กรณีไมเขา

ขอยกเวนที่จะเลิกจางโดยไมจายคาชดเชยตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘
วรรคสามและวรรคสี่ แมโจทกจะอางขอยกเวนในการไมจายคาชดเชยตามระเบียบสหกรณ

ออมทรัพยของโจทกวาดวยขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔ หมวดที่ ๙ คาชดเชย

คาชดเชยพิเศษ ขอ ๓๒ วรรคทาย ที่กำหนดวาสหกรณไมจายคาชดเชยใหแกเจาหนาที่ที่จางโดย

มีกำหนดระยะเวลาการจางแนนอนตามสัญญาจาง และถูกเลิกจางตามกำหนดระยะเวลาของสัญญาจาง
นั้นก็ตาม แตก็เปนการกำหนดที่ขัดตอบทบัญญัติของกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบรอยของ

ประชาชนซึ่งโจทกจะยกมาเปนเหตุในการไมจายคาชดเชยไมได ทั้งปรากฏวาขณะที่โจทกบอกเลิก

จางพันตำรวจโทสมบัติ โจทกแจงเหตุที่เลิกจางเพียงวาไมเหมาะสมกับตำแหนง โดยไมไดระบุ

ขอเท็จจริงอันเปนเหตุที่เลิกจางวาการไมเหมาะสมกับตำแหนงนั้นมีรายละเอียดอยางไร จึงไม
เหมาะสมถึงขนาดที่จะเลิกจางโดยไมจายคาชดเชย ดังนั้น โจทกจะยกเหตุอื่นขึ้นมาอางภายหลัง

เปนขอตอสูเพื่อไมตองจายคาชดเชยไมได ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙

วรรคสาม โจทกจึงตองจายคาชดเชยใหแกพันตำรวจโทสมบัติ เมื่อศาลแรงงานภาค ๑ ฟงขอเท็จจริงวา

พันตำรวจโทสมบัติไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๔๑,๗๒๐ บาท พันตำรวจโทสมบัติ
ทำงานครบ ๑ ป จึงมีสิทธิไดรับคาชดเชยไมนอยกวาคาจางอัตราสุดทายเกาสิบวัน เปนเงิน

๑๒๕,๑๖๐ บาท ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ (๒) กรณีไมมีเหตุ

๑๖๔