Page 200 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ ขอ ๔ สัญญาค้ำประกันระหวางโจทกกับจำเลยที่ ๒ จึงมีผลผูกพัน

จำเลยที่ ๒ และไมตกเปนโมฆะดังที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย สำหรับปญหาที่วาจำเลยที่ ๒ และ

ที่ ๓ ตองรวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ เพียงใดนั้น เห็นวา ประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ
และวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจาก

ลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ ขอ ๓ กำหนดวาใหยกเลิกประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง

หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับเงินประกันการทำงานหรือเงินประกันความเสียหายในการทำงาน

จากลูกจาง ลงวันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๑ ซึ่งไมไดจำกัดวงเงินค้ำประกันที่นายจางจะเรียกใหผูค้ำ
ประกันรับผิดไว ขอ ๑๐ กำหนดวา ในกรณีที่นายจางเรียกหรือรับหลักประกันโดยการค้ำประกัน

ดวยบุคคล วงเงินค้ำประกันที่นายจางเรียกใหผูค้ำประกันรับผิดตองไมเกิน ๖๐ เทาของอัตรา

คาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจางไดรับ และขอ ๑๒ กำหนดใหนายจางที่เรียกหรือรับหลักประกัน

การทำงานเกินจากที่กำหนดไวกอนวันที่ประกาศมีผลใชบังคับ ดำเนินการใหมีหลักประกันไมเกิน
จำนวนมูลคาของหลักประกันตามที่กำหนดไวในประกาศดวย เมื่อประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง

หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการ

ทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ มีผลใชบังคับตั้งแตวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ความรับผิดของ

ผูค้ำประกันจะตองพิจารณาวาความเสียหายอันกอใหเกิดหนี้ที่ผูค้ำประกันตองรวมรับผิดตอ
นายจางเกิดขึ้นในวันใด หากหนี้ที่ผูค้ำประกันตองรวมรับผิดเกิดขึ้นกอนวันที่ประกาศมีผลบังคับใช

ผูค้ำประกันตองรับผิดเต็มจำนวนคาเสียหายที่เกิดขึ้น แตหากหนี้ที่ผูค้ำประกันตองรวมรับผิด

เกิดขึ้นตั้งแตหรือหลังจากวันดังกลาว ความรับผิดของผูค้ำประกันจะถูกจำกัดไวไมเกิน ๖๐ เทา

ของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจางไดรับ และหากขอเท็จจริงไมชัดแจงวาหนี้ที่ผูค้ำประกัน
ตองรวมรับผิดเกิดขึ้นในชวงเวลาใดเปนการแนนอน กรณีจำตองตีความไปในทางที่เปนคุณแก

ผูค้ำประกันซึ่งเปนผูไดรับความคุมครองจากกฎหมายพิเศษนี้ โดยใหผูค้ำประกันรับผิดไมเกิน ๖๐ เทา

ของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจางไดรับเทานั้น เมื่อปรากฏวาจำเลยที่ ๑ กอใหเกิดความ

เสียหายขึ้นในขณะทำงานตำแหนงเจาหนาที่บัญชีระหวางป ๒๕๔๒ ถึงประมาณเดือนสิงหาคม
๒๕๕๓ โดยไมสามารถกำหนดแนนอนไดวาคาเสียหายกอนหรือตั้งแตขณะประกาศกระทรวง

แรงงานมีผลใชบังคับวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ชวงใด มีจำนวนเทาใด อันเปนผลใหไมทราบวา

หนี้ที่จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ซึ่งเปนผูค้ำประกันตองรวมรับผิดเต็มจำนวนคาเสียหายมีเพียงใด

จำตองตีความการใชกฎหมายไปในทางที่เปนคุณแกผูค้ำประกัน จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ จึงไมตอง
รับผิดเต็มจำนวนคาเสียหายที่เกิดขึ้น โดยตองรวมรับผิดตอโจทกไมเกิน ๖๐ เทาของอัตราคาจาง

รายวันโดยเฉลี่ยที่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเปนลูกจางไดรับ ไมใชวาเมื่อโจทกมิไดดำเนินการตามประกาศ

๑๙๐