Page 197 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ละเมิดประกอบคาจางอัตราสุดทายที่จำเลยที่ ๑ ไดรับเดือนละ ๓๐,๖๕๐ บาท แลวกำหนด

คาเสียหายใหโจทกเปนเงิน ๔,๒๖๐,๓๕๐ บาท ฝายบัญชีของโจทกละเลยมิไดตรวจสอบการทำงาน

ของจำเลยที่ ๑ มีสวนกอใหเกิดความเสียหาย เห็นสมควรใหจำเลยที่ ๑ ใชคาเสียหายแกโจทก
รอยละ ๓๐ เปนเงิน ๑,๒๗๘,๑๐๕ บาท สวนจำเลยที่ ๒ ทำสัญญาค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ ๑

ขณะจำเลยที่ ๑ ทำงานตำแหนงเจาหนาที่ประจำหนวยไมใชงานสมุหบัญชีหรืองานพนักงาน

เก็บหรือจายเงิน โดยพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๐ หามมิใหนายจาง

เรียกประกันการทำงานจากลูกจาง เวนแตลักษณะของงานที่ทำนั้นลูกจางตองรับผิดชอบเกี่ยวกับ
การเงิน โจทกใหจำเลยที่ ๑ ไปทำงานสมุหบัญชีหรืองานพนักงานเก็บหรือจายเงินเมื่อป ๒๕๔๒

ถึงป ๒๕๕๓ กอนวันที่ ๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๑ (ที่ถูก วันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๑) อันเปนวันที่

พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ใชบังคับ โจทกจึงตองหามเรียกประกันการทำงาน

จากจำเลยที่ ๑ สัญญาค้ำประกันที่จำเลยที่ ๒ ทำกับโจทกจึงขัดตอกฎหมายและเปนกฎหมาย
เกี่ยวกับความสงบเรียบรอยของประชาชน ตกเปนโมฆะ แมตอมาโจทกจะใหจำเลยที่ ๑ ไปทำงาน

สมุหบัญชีหรืองานพนักงานเก็บหรือจายเงินก็ไมทำใหสัญญาที่เปนโมฆะกลับสมบูรณไดอีก จำเลย

ที่ ๒ จึงไมตองรับผิดตอโจทก สำหรับจำเลยที่ ๓ ทำสัญญาค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ ๑

เมื่อวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ ๒๕๕๑ เปนเวลาภายหลังพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
ใชบังคับ และโจทกใหจำเลยที่ ๑ ทำงานสมุหบัญชีหรืองานพนักงานเก็บหรือจายเงินตั้งแตป ๒๕๔๒

จนถึงป ๒๕๕๓ จำเลยที่ ๓ ตองผูกพันตามสัญญาค้ำประกัน แตมาตรา ๑๐ แหงพระราชบัญญัติ

คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ แกไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๕๑ และประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับหลักประกัน
การทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ ขอ ๖ บัญญัติใหใน

กรณีที่นายจางเรียกหลักประกัน จำนวนเงินที่เรียกตองไมเกิน ๖๐ เทาของอัตราคาจางรายวันโดย

เฉลี่ยที่ลูกจางไดรับ จำเลยที่ ๓ จึงตองรับผิดไมเกิน ๖๐ เทาของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ย

ที่จำเลยที่ ๑ ไดรับอัตราสุดทาย ใหจำเลยที่ ๓ รวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ใชคาเสียหายแกโจทก
๖๑,๓๐๐.๒๐ บาท

ที่โจทกอุทธรณวา คดีนี้จำเลยที่ ๑ ขาดนัด พยานหลักฐานของโจทกมีน้ำหนักมั่นคง

สนับสนุนคำฟองใหรับฟงเปนความจริงตามที่นายถวิลผูรับมอบอำนาจโจทก เบิกความสรุปทำนองวา

จำเลยที่ ๑ ยอมรับตอคณะกรรมการตรวจสอบขอเท็จจริงวาไมไดติดตามตรวจสอบยอดเงินที่
เรียกเก็บของสมาชิกกรมราชทัณฑ กรมโยธาธิการและผังเมือง และหนวยงานอื่น ทำใหเก็บเงิน

ไมครบตามจำนวนที่โจทกเรียกเก็บ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๖๐ มียอดคางชำระบัญชีในสวน

๑๘๗