Page 213 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๔๕๕๑ - ๔๕๕๓/๒๕๖๒ นายปยะ ธนกาญจน

กับพวก โจทก

บริษัทโรช ไทยแลนด
จำกัด จำเลย

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๕

แมจำเลยจายเงินเบี้ยเลี้ยง ซึ่งประกอบดวยคาพาหนะ คาที่จอดรถ คาอาหารและ

ที่พัก และคาใชจายอื่น ๆ ใหแกโจทกที่ ๑ จำนวนเทากันทุกเดือน โดยโจทกที่ ๑ ไมตองนำ

ใบเสร็จหรือหลักฐานมาแสดงแกจำเลย แตเมื่อคูมือพนักงานจำเลยนิยามคำวา “คาจาง”

หมายถึง เงินที่บริษัทจายเปนคาตอบแทนในการทำงานในระยะการทำงานปกติที่พนักงาน

มีสิทธิไดรับตามสัญญาจาง ไดแก เงินเดือน สำหรับพนักงานรายเดือน แสดงวาจำเลย
มีเจตนาตั้งแตแรกที่จะกำหนดใหเฉพาะเงินเดือนเทานั้นที่ถือเปนคาจาง และใบการจายเงิน

เดือนของโจทกที่ ๑ ยังระบุเงินเดือนแยกไวตางหากจากคาพาหนะ คาที่จอดรถ คาอาหาร

และที่พัก และคาใชจายอื่น ๆ ซึ่งศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงมาวาจำเลยจายเงินดังกลาว
เนื่องจากโจทกที่ ๑ ไปปฏิบัติงานประจำอยูในเขตพื้นที่ภาคเหนือ การจายเงินเบี้ยเลี้ยง

แกโจทกที่ ๑ จึงมีลักษณะเปนเงินชวยเหลือการปฏิบัติงานและเปนสวัสดิการแกลูกจาง

ไมใชจายเปนคาตอบแทนในการทำงานปกติตามสัญญาจาง จึงไมเปนคาจางที่ตองนำมา

คำนวณจายเปนคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำปแกโจทกที่ ๑

โจทกทั้งสามฟองและแกไขคำฟอง ขอใหบังคับจำเลยจายคาเสียหายจากการเลิกจางที่

ไมเปนธรรมใหแกโจทกที่ ๑ เปนเงิน ๑,๖๑๗,๔๐๐ บาท โจทกที่ ๒ เปนเงิน ๘๖๑,๑๕๐ บาท และ
โจทกที่ ๓ เปนเงิน ๘๕๙,๓๕๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินแตละจำนวน

ดังกลาว นับแตวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จ กับจายคาทำงานในวันหยุด ๑๘,๗๘๕ บาท

และคาจางคงคางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำป ๑๕,๒๖๒ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕

ตอป ของตนเงินแตละจำนวนดังกลาว นับแตวันที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๖๐ เปนตนไปจนกวาจะชำระ
เสร็จแกโจทกที่ ๑ และออกใบสำคัญแสดงการทำงานแกโจทกที่ ๑

๒๐๓