Page 222 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โมฆะไม เพียงแตจะถูกจํากัดไวไมเกิน ๖๐ เทาของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจาง

ไดรับเทานั้น

จําเลยที่ ๒ และที่ ๓ ตางแสดงเจตนาเขาเปนผูค้ำประกันการทํางานหรือประกัน

ความเสียหาย ในการทํางานของจําเลยที่ ๑ ถือเปนการค้ำประกันในหนี้รายเดียวกัน จําเลยที่ ๒
และที่ ๓ จึงมีความรับผิดอยางลูกหนี้รวมกัน ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๖๘๒ วรรคสอง อันเปน

ปญหาขอกฎหมายที่เกี่ยวดวยความสงบเรียบรอยของประชาชน แมคูความไมไดอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษมีอํานาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยไดตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๒ (๕)
ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสามรวมกันใชคาเสียหาย ๓,๔๐๔,๔๘๖.๔๐ บาท พรอม
ดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระ

เสร็จแกโจทก

จำเลยที่ ๑ ขาดนัด

จำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ใหการ ขอใหยกฟอง
ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหจำเลยที่ ๑ ชำระเงิน ๓,๔๐๔,๔๘๖.๔๐ บาทพรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก โดยใหจำเลยที่ ๒

รวมรับผิดในวงเงิน ๒,๘๘๘,๑๒๓.๔๐ บาท และจำเลยที่ ๓ รวมรับผิดในวงเงิน ๑๘,๒๐๐ บาท

คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก
จำเลยทั้งสามอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณ

ของจำเลยที่ ๑ วา ฟองโจทกเปนฟองซอนกับคดีหมายเลขดำที่ ๓๙๖๓/๒๕๖๐ ของศาลแรงงาน

กลางหรือไม เห็นวา เมื่อคดีหมายเลขดำที่ ๓๙๖๓/๒๕๖๐ ของศาลแรงงานกลางเปนการฟองให
รับผิดในหนี้คนละสวนกับหนี้ในคดีนี้ มูลเหตุแหงคดีจึงเปนคนละเรื่อง แมจะเปนคูความเดียวกัน

ก็ไมเปนฟองซอน ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย

อุทธรณของจำเลยที่ ๑ ฟงไมขึ้น

ปญหาที่ตองวินิจฉัยตอไปตามอุทธรณของจำเลยที่ ๑ มีวา จำเลยที่ ๑ กระทำละเมิด
โดยทุจริตเบียดบังเงินของโจทกไปหรือไม ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวา โจทกวาจางผูสอบ

บัญชีเอกชนและผูสอบกิจการมาตรวจสอบงานบัญชีและการเงินของโจทกตลอดมาเพื่อเสนองบดุล

๒๑๒