Page 230 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ซึ่งขอ ๖ กำหนดวา “ในกรณีที่นายจางใหลูกจางในงานขนสงทางบกทำงานลวงเวลาในวันทำงาน

และทำงานลวงเวลาในวันหยุด ใหนายจางจายคาตอบแทนเปนเงินเทากับอัตราคาจางตอชั่วโมง

ในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ เวนแตนายจางตกลงจายคาลวงเวลาหรือคาลวงเวลาในวันหยุด
ใหแกลูกจางดังกลาว” คดีนี้ขอเท็จจริงในชั้นพิจารณาของศาลแรงงานภาค ๑ รับฟงเปนที่ยุติ

แลววา งานที่โจทกทั้งหาสิบเอ็ดตองปฏิบัติใหแกจำเลยคือการขับรถบรรทุกตูคอนเทนเนอรบรรจุ

สินคาไปสงที่หางสรรพสินคาเทสโก โลตัส ตามสาขาตาง ๆ ทั่วประเทศ มีวันทำงานเปนรอบรอบละ

๖ วัน ติดตอกันแลวจึงหยุดพัก ๑ วัน ไดรับคาจางเปน ๒ สวน สวนแรกเปนเงินเดือนและอีกสวน
หนึ่งเปนคาเที่ยว กำหนดจายทุกวันที่ ๒๕ และวันที่ ๑๕ ของเดือนตามลำดับ คาเที่ยวที่จำเลย

กำหนดเปนเงินที่จำเลยจายโดยคำนึงถึงปจจัยตาง ๆ ซึ่งรวมถึงระยะเวลาในการทำงานที่โจทก

แตละคนตองทำงานเกินเวลาทำงานปกติเขาไวดวย ดังนี้ คาเที่ยวจึงเปนเงินที่จำเลยจาย เปนคา

ตอบแทนในการทำงานในวันทำงานใหแกโจทกทั้งหาสิบเอ็ดเมื่อมีการขับรถบรรทุกตูคอนเทนเนอร
ตามคำสั่งของจำเลยทั้งในเวลาทำงานปกติและนอกเวลาทำงานปกติ ยอมถือไดวา คาเที่ยวสำหรับ

โจทกทั้งหาสิบเอ็ดเปนคาจางตามผลงานสำหรับการขับรถทั้งที่เปนจำนวนชั่วโมงทำงานปกติ

(ในเวลาทำงานปกติ) และเปนคาตอบแทนการทำงานเกินเวลาทำงานปกติในวันทำงานตามจำนวน

ชั่วโมงที่ทำปะปนอยูดวยกัน กับคาจางของโจทกทั้งหาสิบเอ็ดแตละคนในคดีนี้จึงไดแกเงินเดือน
ประจำรวมกับคาเที่ยวเฉพาะสวนที่เปนการขับรถที่เปนจำนวนชั่วโมงทำงานปกติ แตโดยที่

คาตอบแทนการทำงานเกินเวลาทำงานปกติในวันทำงานที่โจทกแตละคนมีสิทธิไดรับในชวงเวลา

ตั้งแตวันที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๕๙ ถึงวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๐ จำตองอาศัยฐานขอมูลอัตรา

คาจางตอชั่วโมงในวันทำงานซึ่งตองรวมคำนวณจากคาจางทั้งสวนเงินเดือนประจำและคาจางตาม
ผลงานสำหรับการขับรถที่เปนจำนวนชั่วโมงทำงานปกติของแตละวันทำงาน กับฐานขอมูลจำนวน

ชั่วโมงการทำงานเกินเวลาทำงานปกติในแตละวันทำงานตามความเปนจริงของโจทกแตละคน

ซึ่งฐานขอมูลดังกลาวนี้แตกตางกัน และเมื่อคำนวณเปนคาตอบแทนการทำงานเกินเวลาทำงาน

ปกติในวันทำงานของโจทกแตละคนในชวงเวลาดังกลาวอาจมีจำนวนนอยกวา เทากับ หรือมากกวา
จำนวนเงินคาเที่ยวเหมาจายตามขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ขอ ๕.๑ ก็เปนได ดังนี้ การที่

ขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ขอ ๕.๑ กำหนดใหคาเที่ยว เปนการเหมาจายรวมคาตอบแทน

การทำงานลวงเวลาและการทำงานเกินเวลาทำงานปกติไวดวยกันแลวในทุกกรณีจึงขัดตอกฎกระทรวง

ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ขอ ๖ ยอมไมมีผลใชบังคับ ทั้งนี้ การจะไดฐานขอมูลทั้งสองดังกลาว
จะตองไดขอเท็จจริงวา ในชวงเวลาดังกลาว โจทกแตละคนมีวันทำงานคือวันใดบาง ในแตละวัน

ทำงานนั้นโจทกแตละคนทำงานเกินเวลาทำงานปกติหรือไม กี่ชั่วโมง โดยถาไมมีเวลาทำงานที่

๒๒๐