Page 258 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 258
ชดใชคาปรับใหแกบริษัทเปนสองเทาของจำนวนเงินที่พนักงานจะตองชดใชคืนอีกสวนหนึ่งดวย
เปนขอสัญญาที่มีผลใหจำเลยที่ ๑ ตองปฏิบัติหนาที่และรับผิดหรือรับภาระเกินกวาที่วิญูชนจะ
คาดหมายไดตามปกติเปนขอตกลงที่ทำใหโจทกไดเปรียบจำเลยที่ ๑ แตเพียงฝายเดียว ทำให
จำเลยที่ ๑ ตองรับผิดหรือรับภาระเกินกวาที่กฎหมายกำหนด และโจทกมีสิทธิเรียกรองไดตลอด
จำเลยที่ ๑ ตองรับภาระเพิ่มขึ้นมากกวาภาระที่เปนอยูในเวลาทำสัญญา เพราะจำเลยที่ ๑ ไป
ปฏิบัติงานตามโครงการที่ประเทศเยอรมนีครั้งแรก ๖ เดือน ครั้งที่สอง ๙๒ วัน แตใหกลับมา
ปฏิบัติงานชดใชที่ประเทศไทยตามสัญญาละ ๒ ป จึงเปนการเอาเปรียบจำเลยที่ ๑ อยางยิ่ง
นอกจากนี้สัญญาดังกลาวใชบังคับตอพนักงานของโจทกที่ไปฝกอบรมเทานั้น แตจำเลยที่ ๑ มิได
ไปฝกอบรมหากแตไปปฏิบัติงานใหแกโจทก จึงไมสามารถนำมาใชบังคับแกโจทก จึงเปนขอสัญญา
ที่ไมเปนธรรม เห็นวา สัญญาใหพนักงานไปปฏิบัติงานในโครงการ Star Alliance Short-term
Secondment เปนความรวมมือระหวางสายการบินนานาชาติของประเทศตาง ๆ ที่สงบุคลากร
ของตนไปปฏิบัติงานที่บริษัท Star Alliance Services GmbH กรุงแฟรงคเฟรต ประเทศเยอรมนี
เพื่อเพิ่มพูนความรูทางดานเทคโนโลยีและดานการจัดการโครงการ สรางประสบการณและพัฒนา
ศักยภาพของพนักงานสูระดับสากล สงเสริมความสัมพันธอันดีระหวางโจทก กับบริษัท Star
Alliance Services GmbH เพื่อความคลองตัวในการปฏิบัติงานในอนาคตอันเปนประโยชนแก
โจทกและจำเลยที่ ๑ ตามที่ปรากฏในหนังสือขออนุมัติใหพนักงานไปปฏิบัติหนาที่ และรายงาน
การปฏิบัติหนาที่ที่บริษัท Star Alliance Services GmbH ประเทศเยอรมนี ภายใตโครงการ
Short-term Secondment ของจำเลยที่ ๑ การสงจำเลยที่ ๑ ไปปฏิบัติหนาที่ตามโครงการดังกลาว
โจทกตองรับผิดชอบคาใชจายตาง ๆ เชนเงินเดือน คาใชจายดานการประกันสุขภาพ และอื่น ๆ
ระหวางที่จำเลยที่ ๑ ไปปฏิบัติหนาที่ดังกลาว การที่สัญญาใหพนักงานไปปฏิบัติงานในโครงการ
Star Alliance Short term Secondment ขอ ๕ และขอ ๖ กำหนดระยะเวลาใหจำเลยที่ ๑ กลับมา
ปฏิบัติงานใหแกโจทกภายหลังจากปฏิบัติหนาที่ตามโครงการแลวเสร็จหากจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญา
จะตองรับผิดชอบคาใชจายที่โจทกตองเสียไปรวมทั้งเบี้ยปรับนั้น เปนสัญญาตางตอบแทนเพื่อ
รักษาสิทธิและประโยชนองคกรของโจทก มิใหสูญเสียบุคลากรที่ลงทุนสงไปเพิ่มพูนความรู
ประสบการณ และพัฒนาศักยภาพในการทำงานยังตางประเทศ จึงมิใชขอกำหนดที่ทำใหจำเลย
ที่ ๑ ตองรับภาระมากกวาที่วิญูชนจะพึงคาดหมายไดตามปกติ และโจทกไดประโยชนฝายเดียว
ดังที่จำเลยที่ ๑ กลาวอางในอุทธรณ ขอสัญญาดังกลาว จึงไมใชขอสัญญาที่ไมเปนธรรม อุทธรณ
ของจำเลยทั้งสองขอนี้ฟงไมขึ้น
๒๔๘

