Page 256 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เขาดวย เพราะขณะนั้นจำเลยที่ ๑ ยังเปนลูกจางโจทก ซึ่งหากนำระยะเวลาดังกลาวมารวมคำนวณ

ดวยแลว จำเลยที่ ๑ ไดกลับมาปฏิบัติงานใหแกโจทก รวมเปนเวลา ๓ ป ๑๐ วัน ซึ่งเปนเวลานานพอ

และชดเชยกับคาใชจายอันเปนคาเสียหายและคาปรับแลว จำเลยทั้งสองจึงไมตองรับผิดตอ
โจทกอีก จำเลยทั้งสองมิไดตอสูวาโจทกนับระยะเวลาการกลับมาชดใชปฏิบัติงานของจำเลยที่ ๑

ไมถูกตองและไมเปนไปตามลำดับสัญญาทำใหจำเลยที่ ๑ เสียเปรียบ จึงไมมีประเด็นพิพาทขอนี้

ในการพิจารณาของศาลแรงงานกลาง อุทธรณของจำเลยทั้งสองดังกลาวจึงเปนขอที่มิไดยกขึ้นวา

กลาวกันมาแลวโดยชอบในศาลแรงงานกลาง สวนที่จำเลยทั้งสองอุทธรณวา การคำนวณระยะ
เวลาที่จำเลย ๑ กลับมาปฏิบัติงานใหแกโจทกไมถูกตอง เพราะมิไดนำระยะเวลา ๙๒ วัน ที่จำเลย

ที่ ๑ ปฏิบัติงานที่ประเทศเยอรมนีตามสัญญาใหพนักงานไปปฏิบัติงานในโครงการ Star Alliance

Short-term Secondment ฉบับวันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๔ มารวมเขาดวย เนื่องจากขณะนั้น

จำเลยที่ ๑ ยังเปนลูกจางโจทก ซึ่งหากนำระยะเวลาดังกลาวมารวมคำนวณดวยแลว จำเลยที่ ๑
ไดกลับมาปฏิบัติงานใหแกโจทกรวมเปนเวลา ๓ ป ๑๐ วัน นั้น เห็นวา แมจะนำระยะเวลา ๙๒ วัน

ที่จำเลยที่ ๑ ปฏิบัติงานที่ประเทศเยอรมนีตามสัญญาใหพนักงานไปปฏิบัติงานในโครงการ Star

Alliance Short-term Secondment ฉบับวันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๔ มารวมเขาดวยก็ตาม

จำเลยที่ ๑ ก็ยังกลับมาปฏิบัติงานใหแกโจทกไมครบถวนตามที่กำหนดไวทั้งสองสัญญาตามที่
ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย จำเลยที่ ๑ จึงยังคงตองรับตามผิดตามสัญญาใหพนักงานไปปฏิบัติงาน

ในโครงการ Star Alliance Short-term Secondment อุทธรณของจำเลยทั้งสองในสวนนี้จึงไมเปน

สาระแกคดีอันควรไดรับการวินิจฉัย อุทธรณของจำเลยทั้งสอง ขอ ๒.๓ นี้จึงตองหามตามประมวล

กฎหมายวิธีพิจารณาความแพงมาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน
และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ

ไมรับวินิจฉัย

สวนที่จำเลยทั้งสองอุทธรณขอ ๒.๖ วา การสงคำบอกกลาวทวงถามใหจำเลยที่ ๒ ชำระหนี้

ไมชอบดวยกฎหมาย เพราะตามใบตอบรับของไปรษณีย ในสวนที่ลงชื่อผูรับหรือผูรับแทนนั้น
ระบุชื่อวา สุภาพร เกี่ยวพันกับผูรับโดยเปนบุตรนั้น จำเลยที่ ๒ ไมเคยมีบุตรหรือญาติที่ชื่อสุภาพร

และไมมีชื่อบุคคลดังกลาวในบานที่สงหมาย คงมีเพียงบิดามารดาของจำเลยที่ ๒ พักอาศัยที่บาน

ดังกลาวนั้น เห็นวา อุทธรณของจำเลยทั้งสองดังกลาวเปนอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟง

พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

๒๔๖