Page 260 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 260

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๒๘๐๕ - ๒๘๐๗/๒๕๖๓  นายอุทิตย  ภูผาคุณ

                                                                         กับพวก             โจทก

                                                                         สหกรณการเกษตรเพื่อการตลาด
                                                                         ลูกคา ธ.ก.ส. กาฬสินธุ จำกัด

                                                                         กับพวก           จำเลย




              ป.พ.พ. มาตรา ๕๘๒, ๕๘๓
              พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคสาม




                       การพิจารณาวาจำเลยที่ ๑ จะตองชำระสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาใหแก

              โจทกที่ ๑  หรือไมนั้น จะตองพิจารณาตาม ป.พ.พ. มาตรา ๕๘๒ และมาตรา ๕๘๓ ซึ่งบท

              กฎหมายดังกลาวมิไดบัญญัติวา ถานายจางไมไดแจงเหตุผลในการเลิกจางใหลูกจางทราบ
              ในขณะเลิกจางแลว นายจางจะยกเหตุแหงการเลิกจางขึ้นมาอางภายหลังไมได ทั้งไมมี

              บทกฎหมายใดบัญญัติใหนำ พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคสาม

              มาใชบังคับแกกรณีการบอกกลาวลวงหนา ดังนั้น แมหนังสือไลออกโจทกที่ ๑ จะระบุ
              เฉพาะกรณีการซื้อขาวเปลือกเกาผสมขาวเปลือกใหม จำเลยที่ ๑ ก็ยอมยกเหตุผลในการ

              เลิกสัญญาจางขึ้นอางในภายหลังเพื่อเปนขอตอสูในสวนของสินจางแทนการบอกกลาว

              ลวงหนาได เมื่อจำเลยที่ ๑ ใหการตอสูอางเหตุไลออกโจทกที่ ๑ ดวยวา โจทกที่ ๑ จัดซื้อ

              ปุยเคมีและวัสดุอุปกรณการเกษตรหลายรายการเกินความตองการของสมาชิกโดยไม

              สอบถามความตองการของสมาชิกซึ่งไมถูกตองตามระเบียบและไมดำเนินการใหเปนไป
              ตามคำแนะนำของกรมสงเสริมสหกรณ โดยศาลแรงงานภาค ๔ กำหนดเปนประเด็น

              ขอพิพาท ขอ ๒. ไว แตศาลแรงงานภาค ๔ ยังไมไดวินิจฉัยวา มีเหตุตามที่จำเลยที่ ๑ ให

              การตอสูหรือไม และหากมีเหตุดังกลาวเกิดขึ้นจริง โจทกที่ ๑ มีสวนเกี่ยวของอันจะสงผล
              ใหโจทกที่ ๑ มีสิทธิไดรับสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาและเงินบำเหน็จจากจำเลยที่ ๑

              หรือไม เพียงใด มิใชวาเมื่อไมมีการสอบสวนเกี่ยวกับความผิดดังกลาวแลวนายจางจะสิ้น

              สิทธิไมสามารถยกเหตุนั้นขึ้นตอสูเพื่อปฏิเสธไมจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา

              และเงินบำเหน็จอันเปนผลสืบเนื่อง เพราะเปนคนละเรื่องคนละกรณีกัน การที่ศาลแรงงาน

              ภาค ๔ ไมไดวินิจฉัยตามประเด็นขอพิพาทใหครบถวน เปนการไมชอบ จึงยอนสำนวน
              ไปใหศาลแรงงานภาค ๔ ดำเนินกระบวนพิจารณาตามประเด็นขอพิพาท ขอ ๒. เสียให


                                                     ๒๕๐
   255   256   257   258   259   260   261   262   263   264   265