Page 263 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

แตขาวเปลือกที่ซื้อมาเก็บไวที่โกดังเก็บขาวกมลาเปนขาวเปลือกเกาผสมขาวเปลือกใหม โดยไมอาจ

แยกไดวาลูกจางหรือเจาหนาที่ของจำเลยที่ ๑ คนใดเปนผูซื้อและรับซื้อมาจากจุดใดระหวาง

จุดรับซื้อที่โกดังกมลา โกดังสี และโกดังฆอง จึงฟงไมไดวาโจทกที่ ๑ และที่ ๓ รับซื้อขาวเปลือกเกา
ผสมขาวเปลือกใหมในปการผลิต ๒๕๖๐/๒๕๖๑ แตการที่โจทกที่ ๒ มิไดตรวจสอบการรับซื้อขาว

ของผูใตบังคับบัญชา และโจทกที่ ๓ มิไดตรวจสอบคุณภาพขาวที่รับซื้อตามหนาที่ที่ตองปฏิบัติ

ใหเปนไปตามที่คณะกรรมการดำเนินการมอบหมายหรือตามที่ควรกระทำใหกิจการในหนาที่ของ

ตนลุลวงไปดวยดี ทั้งยังไดรับแตงตั้งจากจำเลยที่ ๑ ใหเปนคณะอนุกรรมการตรวจคุณภาพขาวสาร
และขาวเปลือกที่อยูในสต็อกซึ่งมีหนาที่รับผิดชอบในการตรวจสอบคุณภาพขาวที่รับซื้อโดยตรง

จึงเปนการไมปฏิบัติหนาที่ใหถูกตองตามระเบียบขอบังคับของจำเลยที่ ๑ เปนการประมาทเลินเลอ

เปนเหตุใหจำเลยที่ ๑ ไดรับความเสียหายอยางรายแรง จำเลยที่ ๑ ไมตองจายคาชดเชยและ

สินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาแกโจทกที่ ๒ และที่ ๓ ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ (๓) สวนการเลิกจางโจทกที่ ๑ ไมเขากรณีหนึ่งกรณีใดตามมาตรา ๑๑๙

แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ จำเลยที่ ๑ ตองจายคาชดเชยตามกฎหมาย

และจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาพรอมดอกเบี้ยในระหวางเวลาผิดนัดอัตรารอยละ ๗.๕

ตอป แกโจทกที่ ๑ นับแตทวงถาม เมื่อไมปรากฏวาทวงถามเมื่อใดจึงใหนับแตวันฟองเปนตนไป
โจทกทั้งสามมีวันหยุดพักผอนประจำปสะสมคนละ ๒๐ วัน จำเลยที่ ๑ ตองจายคาจางสำหรับ

วันหยุดพักผอนประจำปสะสมใหแกโจทกทั้งสามตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

มาตรา ๖๗ วรรคสอง โจทกที่ ๑ และที่ ๓ ยังทำงานในวันหยุดประจำสัปดาหคนละ ๒๐๔ วัน

ในวันหยุดตามประเพณีคนละ ๒๕ วัน การที่จำเลยที่ ๑ จายคาทำงานในวันหยุดดังกลาวเพียง
วันละ ๑๐๐ บาท ไมเปนไปตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๖๒ (๑)

จำเลยที่ ๑ ตองจายคาทำงานในวันหยุดประจำสัปดาหและคาทำงานในวันหยุดตามประเพณีให

แกโจทกที่ ๑ และที่ ๓ เพิ่มอีก โจทกที่ ๑ และที่ ๓ ทำงานลวงเวลาคนละ ๑,๘๐๐ ชั่วโมง จำเลยที่ ๑

ตองจายคาลวงเวลาแกโจทกที่ ๑ เปนเงิน ๑๗๙,๖๕๘ บาท และแกโจทกที่ ๓ เปนเงิน ๓๕๔,๙๐๖
บาท แตโจทกที่ ๑ และที่ ๓ ขอมา ๑๕๗,๒๑๘ บาท และ ๓๑๐,๕๕๔ บาท ตามลำดับ จึงใหตามขอ

นอกจากนี้จำเลยที่ ๑ ตองจายเงินบำเหน็จเมื่อออกจากงานแกโจทกที่ ๑ ซึ่งทำงานดวยความ

เรียบรอยติดตอกันไมนอยกวา ๖ ปขึ้นไป พรอมดอกเบี้ยในระหวางเวลาผิดนัดอัตรารอยละ ๗.๕

ตอป นับแตทวงถาม เมื่อไมปรากฏวาทวงถามเมื่อใดจึงใหนับแตวันฟองเปนตนไป สวนโจทกที่ ๒
และที่ ๓ ทำงานบกพรองตอหนาที่มิไดปฏิบัติหนาที่ดวยความเรียบรอย ไมมีสิทธิไดรับเงินบำเหน็จ

การเลิกจางโจทกที่ ๑ แมฟงไมไดวาโจทกที่ ๑ รับซื้อขาวเปลือกเกามาผสมขาวเปลือกใหม

๒๕๓