Page 266 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสามในประการสุดทายวา โจทกที่ ๑ และ

ที่ ๓ มีสิทธิไดรับคาลวงเวลาตามความเปนจริง ๑๗๙,๖๕๘ บาท และ ๓๕๔,๙๐๖ บาท ตามลำดับ

หรือไม เห็นวา โจทกที่ ๑ และที่ ๓ บรรยายฟองวาโจทกที่ ๑ ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ
๑๓,๙๗๕ บาท โจทกที่ ๓ ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๒๖,๑๐๕ บาท และเงินประจำตำแหนง

เดือนละ ๑,๕๐๐ บาท แมจะมีคำขอใหจำเลยที่ ๑ จายคาลวงเวลาสำหรับโจทกที่ ๑ จำนวน

๑๕๗,๒๑๘ บาท และโจทกที่ ๓ จำนวน ๓๑๐,๕๕๔ บาท ก็ตาม แตเมื่อฟงขอเท็จจริงวาโจทกที่ ๑

และที่ ๓ ไดรับคาจางแตละเดือนในอัตราดังกลาวและตางทำงานลวงเวลาคนละ ๑,๘๐๐ ชั่วโมง
ดังนั้น เพื่อความเปนธรรมจึงเห็นสมควรพิพากษาใหจำเลยที่ ๑ จายคาลวงเวลาตามความเปนจริง

๑๗๙,๖๕๘ บาท และ ๓๕๔,๙๐๖ บาท แกโจทกที่ ๑ และที่ ๓ ตามลำดับ เกินคำขอบังคับตาม

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๒ อุทธรณ

ของโจทกที่ ๑ และที่ ๓ ในขอนี้ฟงขึ้น
สวนที่โจทกทั้งสามอุทธรณวา จำเลยที่ ๒ ตองรับผิดรวมกับจำเลยที่ ๑ ก็ดี จำเลยทั้งสอง

มีหนาที่แจงการสิ้นสภาพลูกจางตอสำนักงานประกันสังคมจังหวัดวาเลิกจางโจทกที่ ๑ โดยไมมี

ความผิดก็ดี นั้น เห็นวา โจทกทั้งสามมิไดโตแยงหรือคัดคานวา ศาลแรงงานภาค ๔ พิพากษา

ไมถูกตองอยางไร และที่ถูกตองควรเปนอยางไร จึงเปนอุทธรณที่ไมชัดแจง ไมชอบดวยประมวล
กฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน

และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ

ไมรับวินิจฉัย

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยที่ ๑ วา จำเลยที่ ๑ ตองรับผิดชำระสินจาง
แทนการบอกกลาวลวงหนาและเงินบำเหน็จใหแกโจทกที่ ๑ หรือไม เห็นวา การพิจารณาวาจำเลย

ที่ ๑ จะตองชำระสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาใหแกโจทกที่ ๑ หรือไมนั้น จะตองพิจารณา

ตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๕๘๒ และมาตรา ๕๘๓ ซึ่งบทกฎหมายดังกลาว

มิไดบัญญัติวา ถานายจางไมไดแจงเหตุผลในการเลิกจางใหลูกจางทราบในขณะเลิกจางแลว
นายจางจะยกเหตุแหงการเลิกจางขึ้นมาอางภายหลังไมได ทั้งไมมีบทกฎหมายใดบัญญัติใหนำ

พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคสาม มาใชบังคับแกกรณีการ

บอกกลาวลวงหนา ดังนั้น แมหนังสือไลออกโจทกที่ ๑ จะระบุเฉพาะกรณีการซื้อขาวเปลือกเกา

ผสมขาวเปลือกใหม จำเลยที่ ๑ ก็ยอมยกเหตุผลในการเลิกสัญญาจางขึ้นอางในภายหลังเพื่อเปน
ขอตอสูในสวนของสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาได เมื่อจำเลยที่ ๑ ใหการตอสูอางเหตุ

ไลออกโจทกที่ ๑ ดวยวา โจทกที่ ๑ จัดซื้อปุยเคมีและวัสดุอุปกรณการเกษตรหลายรายการเกิน

๒๕๖