Page 264 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

แตไดความวาโจทกที่ ๑ รับซื้อขาวเปลือกที่จุดรับซื้อกมลาในขณะที่จำเลยที่ ๑ ปดจุดรับซื้อและจำเลย

ทั้งสองอางวาขาวเปลือกที่รับซื้อเปนขาวเกา การเลิกจางจึงมีสาเหตุเกิดจากความไมไววางใจใน

การทำงานของโจทกที่ ๑ สวนการเลิกจางโจทกที่ ๒ และที่ ๓ มีสาเหตุจากการประมาทเลินเลอ
ไมปฏิบัติหนาที่ใหถูกตองตามระเบียบขอบังคับของจำเลยที่ ๑ เปนเหตุใหจำเลยที่ ๑ ไดรับความ

เสียหายอยางรายแรง และจำเลยที่ ๑ ไมตองจายคาชดเชย การเลิกจางโจทกทั้งสามมีเหตุสมควร

เพียงพอ มิใชการเลิกจางโดยไมเปนธรรม จำเลยที่ ๑ ไมตองชดใชคาเสียหายจากการเลิกจางโดย

ไมเปนธรรมแกโจทกทั้งสาม และจำเลยที่ ๑ ไมมีหนาที่แจงการสิ้นสภาพลูกจางตอสำนักงาน
ประกันสังคมจังหวัด จำเลยที่ ๑ ดำเนินกิจการในรูปแบบคณะกรรมการโดยมีจำเลยที่ ๒

เปนประธานคณะกรรมการดำเนินการ ถือวาคณะกรรมการดำเนินการเปนผูทำการแทนจำเลยที่ ๑

ซึ่งเปนนิติบุคคล จำเลยที่ ๒ จึงไมตองรวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ฟองแยงของจำเลยที่ ๑ ไมเคลือบคลุม

โจทกทั้งสามมิไดมีสวนเกี่ยวของกับการขาดหายไปของน้ำหนักขาวเปลือกจึงไมตองรับผิดใน
คาเสียหายตามฟองแยงของจำเลยที่ ๑ กรณีไมจำตองวินิจฉัยวาฟองแยงของจำเลยที่ ๑ ขาดอายุความ

หรือไม

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสามเสียกอนเปนประการแรกวา

การปฏิบัติงานของโจทกที่ ๒ และที่ ๓ เปนการกระทำโดยประมาทเลินเลอเปนเหตุใหจำเลยที่ ๑ ไดรับ
ความเสียหายอยางรายแรงหรือไม เห็นวา โจทกที่ ๒ และที่ ๓ มีหนาที่ตองปฏิบัติงานใหเปนไป

ตามที่คณะกรรมการดำเนินการมอบหมายหรือตามที่ควรกระทำเพื่อใหกิจการในหนาที่ของตน

ลุลวงไปดวยดี และยังไดรับแตงตั้งจากจำเลยที่ ๑ เปนคณะอนุกรรมการตรวจคุณภาพขาวสาร

และขาวเปลือกที่อยูในสต็อกซึ่งมีหนาที่รับผิดชอบในการตรวจสอบคุณภาพขาวที่รับซื้อโดยตรง
เมื่อขอเท็จจริงปรากฏวาโจทกที่ ๒ มิไดตรวจสอบการรับซื้อขาวของผูใตบังคับบัญชา และโจทกที่ ๓

มิไดตรวจสอบคุณภาพขาวที่รับซื้อ จึงเปนการละเลยและปฏิบัติหนาที่โดยปราศจากความระมัด

ระวังตามวิสัยของปกติชนหรือตามวิสัยของลูกจางซึ่งมีหนาที่ตองทำงานใหเปนไปตามที่

คณะกรรมการดำเนินการหรือจำเลยที่ ๑ มอบหมายและแตงตั้งสำเร็จลุลวงไปดวยดี ถือไดวาโจทกที่ ๒
และที่ ๓ ปฏิบัติงานประมาทเลินเลอ และเมื่อจำเลยที่ ๑ นำขาวเปลือกผสมระหวางขาวเกาและใหม

ไปขายใหแกผูซื้อไมเปนไปตามชนิดหรือคุณภาพที่ตกลงกันในสัญญาซื้อขายจนผูซื้อบอกเลิก

สัญญายอมเกิดความเสียหายแกจำเลยที่ ๑ แมจำเลยที่ ๑ จะนำขาวเปลือกผสมดังกลาวไปขาย

ใหแกคนอื่นไดและเพียงแตขาดทุนกำไรหรือขายไดกำไรนอย แตก็ต่ำกวาราคาที่ควรจะไดอยูมากถึง
ประมาณ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ไมเปนไปตามวัตถุประสงคเพื่อผลประโยชนทางเศรษฐกิจและธุรกิจ

หลักการขายขาวของจำเลยที่ ๑ การกระทำของโจทกที่ ๒ และที่ ๓ จึงเปนการประมาทเลินเลอ

๒๕๔