Page 269 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๔๑/๒๕๖๔ นายภุชงค จุณณทัศน โจทก

บริษัทแอดวานซ เอเซีย

ไฟเบอร จำกัด จำเลย

ป.พ.พ. มาตรา ๑๙๓/๓ วรรคสอง, ๑๙๕/๕ วรรคสอง

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง, ๑๗ วรรคสอง, ๑๑๘ (๒)

โจทกเขาทํางานเปนลูกจางจําเลยเมื่อวันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๑ และจําเลย

เลิกจางโจทกวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ โดยจําเลยทํางานในวันดังกลาวเปนวันสุดทาย ดังนั้น

เดือนธันวาคม ๒๕๖๒ โจทกทํางานใหแกจําเลยตั้งแตวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๖๒ ถึงวันที่ ๑๖

ธันวาคม ๒๕๖๒ เทากับโจทกทํางานรวม ๑๖ วัน หาใชทํางานใหโจทกเพียงครึ่งเดือนไม
จําเลยจึงตองจายคาจางใหแกโจทกรวม ๑๖ วันเปนเงิน ๑๓๓,๓๓๓.๒๘ บาท และจําเลยจาย

คาจางใหโจทกทุกวันสิ้นเดือน เมื่อจําเลยบอกเลิกจางโจทกในวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒

จึงมีผลเปนการเลิกสัญญาจางเมื่อถึงกําหนดจายคาจางคราวถัดไปขางหนาคือ วันที่ ๓๑

มกราคม ๒๕๖๓ ตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๗ วรรคสอง และ
ขอเท็จจริงปรากฏวาโจทกทํางานวันสุดทายในวันที่จําเลยบอกเลิกจางดวย จําเลยจึงตอง

จายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาใหแกโจทกเทากับคาจางที่โจทกควรจะไดรับ

นับแตวันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๒ ถึงวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๓ รวม ๔๖ วัน หาใชหนึ่งเดือนครึ่ง

ดังที่จําเลยอุทธรณไม
สวนคาชดเชยที่จําเลยอุทธรณวา โจทกทํางานไมครบหนึ่งปจึงมีสิทธิไดรับ

คาชดเชยเทากับคาจางเพียงสามสิบวันนั้น พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มิไดบัญญัติ

เกี่ยวกับวิธีการนับระยะเวลาไวโดยเฉพาะ การนับระยะเวลาการทํางานตามที่กําหนดไวใน

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงตองบังคับตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย
เมื่อโจทกทํางานกับจําเลยตั้งแตวันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๑ ซึ่งตามปกติประเพณีลูกจาง

ตองเริ่มทําการงานใหนายจางตั้งแตวันแรกที่เขาทํางาน จึงตองนับระยะเวลาทํางานของ

โจทกตั้งแตวันเริ่มทํางานวันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๑ เปนหนึ่งวันตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๙๓/๓

วรรคสอง เมื่อนับถึงวันทํางานวันสุดทายวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ ซึ่งเปนวันกอนหนา
จะถึงวันแหงปสุดทายอันเปนวันตรงกับวันเริ่มระยะเวลานั้น ระยะเวลาทํางานของโจทก

จึงครบหนึ่งปตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๙๓/๕ วรรคสอง โจทกทํางานติดตอกันครบหนึ่งป

๒๕๙