Page 271 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 271

โจทกและจำเลยอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

              วา จำเลยเปนนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด มีวัตถุประสงคประกอบกิจการผลิต ผลิตภัณฑจาก
              ไมทุกชนิด เมื่อวันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๑ โจทกเขาทำงานเปนลูกจางจำเลยในตำแหนงประธาน

              เจาหนาที่บริหาร (CEO) มีหนาที่บริหารโรงงานผลิตฮารดบอรด (ไมอัด) ของจำเลยซึ่งตั้งอยูที่

              ตำบลโชคชัย อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๒๕๐,๐๐๐ บาท

              กำหนดจายคาจางทุกวันสิ้นเดือน และจำเลยตกลงจายเงินคาตอบแทนการทำงานอื่นใหกับโจทก
              เพิ่มเติมคือเงิน MBO (Management by Objective) จำนวนสูงสุดไมเกินเดือนละ ๒๕,๐๐๐ บาท

              โจทกอาจไดรับต่ำกวาจำนวนนี้ไดขึ้นอยูกับหลักเกณฑการประเมินของ MBO ตามที่ทั้งสองฝาย

              กำหนดรวมกัน โจทกจะไดรับในงวดการจายเงินถัดไปหลังจากผานการทดลองงานหรืออาจไดรับ

              กอนหากจำเลยพิจารณาแลวเห็นวาโจทกสามารถทำงานไดตามหลักเกณฑการวัดผลของ MBO
              และตกลงจายเงิน MIB (Monthly Incentive Bonus) ใหแกโจทกจำนวนสูงสุดไมเกินเดือนละ

              ๓๗,๕๐๐ บาท โจทกอาจไดรับต่ำกวาจำนวนดังกลาวไดขึ้นอยูกับหลักเกณฑการประเมินของ MIB

              ตามที่ทั้งสองฝายกำหนดรวมกัน ตอมาวันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๒ จำเลยเลิกจางโจทกเปนหนังสือ

              ดวยเหตุผลทางเศรษฐกิจและใหมีผลเลิกจางทันทีในวันดังกลาว และวินิจฉัยวา จำเลยจัดทำเอกสาร
              การเบิกจายคาเดินทาง คาทางดวนใหแกโจทกตลอดมาทุกเดือนจนถึงเดือนธันวาคม ๒๕๖๒ โดย

              โอนเงินครั้งสุดทายเมื่อวันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๖๓ จึงฟงไมไดวาจำเลยคางจายคาเดินทาง คาทางดวน

              แกโจทก สวนเงินเบี้ยเลี้ยง ไมปราฏวามีขอสัญญาหรือขอตกลงใด ๆ ที่จำเลยจะตองจายเงิน

              ดังกลาวแกโจทก ทั้งเอกสารการขอเบิกเงินเบี้ยเลี้ยงในการปฏิบัติงานนอกสถานที่ก็เปนเอกสาร
              ที่โจทกจัดทำขึ้นแตเพียงฝายเดียวโดยไมปรากฏวามีการรับรองความถูกตองแทจริงในการปฏิบัติ

              งานของโจทกนอกสถานที่ จึงไมอาจรับฟงไดวาโจทกมีสิทธิไดรับเงินเบี้ยเลี้ยง สำหรับเงินตอบแทน

              ตามขอสัญญา MBO และ MIB นั้น โจทกเสนอขอมูลที่อางวาทำงานไดครบตามหลักเกณฑตาม

              หัวขอดัชนีชี้วัดและผลการดำเนินการตลอดจนคะแนนที่โจทกควรไดรับใหแกผูบริหารของจำเลย
              ทุกเดือนแลว แตจำเลยกลับไมไดแจงผลการพิจารณาใหโจทกทราบ และหากจำเลยเห็นวาโจทก

              ทำงานไมมีประสิทธิภาพไมสมควรไดรับเงินตอบแทนดังกลาว จำเลยยอมตองปฏิเสธใหชัดเจน

              พรอมเหตุผล มิใชนิ่งเฉย เมื่อเงินตอบแทน MBO และ MIB เปนเงินเพื่อสรางแรงจูงใจใหเกิด

              ประสิทธิภาพสูงสุดในการทำงานและประโยชนสูงสุดแกจำเลย และขอเท็จจริงปรากฏวาในป ๒๕๖๒
              ซึ่งเปนปที่โจทกปฏิบัติงาน จำเลยมีผลประกอบการกำไร (ขาดทุน) สุทธิดีกวาป ๒๕๖๑ จึงถือวา

              จำเลยไดรับประโยชนจากศักยภาพและความสามารถในการบริหารของโจทกแลว โจทกจึงมีสิทธิ


                                                     ๒๖๑
   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276