Page 279 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เปลี่ยนแปลง โอน หรือควบกับนิติบุคคลใด ที่มีผลทำใหลูกจางไปเปนลูกจางของนายจางใหม

เมื่อพิจารณาจากขอตกลงซื้อขายกิจการระหวางผูรอง กับบริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย)

จำกัด แลว ไมมีขอตกลงขอใดที่เปนการตกลงอันมีผลทำใหผูคัดคานทั้งเจ็ดไปเปนลูกจางของ
บริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด เพียงแตมีขอตกลงเกี่ยวกับการเลิกจางพนักงานของ

ผูรองในขอ ๗ ตั้งแตขอ ๗.๑ ถึงขอ ๗.๓ วา พนักงานที่อยูภายใตการจางงานของผูรอง ผูรองจะ

ดำเนินการเลิกจาง และผูรองจะเปนผูดำเนินการเจรจากับกลุมพนักงานที่ยังไมสิ้นสุดสภาพการจาง

เพื่อดำเนินการเลิกจาง โดยผูรองจะเปนผูรับผิดชอบในคาใชจายทั้งหมดที่อาจเกิดขึ้นจากการ
ดำเนินการเลิกจางดังกลาวเทานั้น โดยไมมีการตกลงใหผูคัดคานทั้งเจ็ดโอนไปเปนพนักงานของ

บริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด หรือบริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด ตกลง

รับผูคัดคานทั้งเจ็ดไปเปนพนักงานของตน ดังนั้น การทำสัญญาตกลงซื้อขายกิจการระหวางผูรอง

กับบริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด หามีผลทำใหผูคัดคานทั้งเจ็ดไปเปนลูกจางของ
บริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด แมผูคัดคานทั้งเจ็ดจะสงหนังสือยินยอมไปเปนลูกจาง

ของบริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด ใหแกผูรองและบริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย)

จำกัด เมื่อวันที่ ๙ มกราคม ๒๕๖๓ ก็ไมมีผลทำใหผูคัดคานทั้งเจ็ดไปเปนลูกจางของบริษัทสุพรีม

เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด เชนกัน เพราะไมมีการตกลงใดที่มีผลใหมีการเปลี่ยนตัวนายจาง
เกิดขึ้นตั้งแตแรกดังกลาว แมตอมาผูคัดคานทั้งเจ็ดจะยินยอมไปเปนลูกจางของบริษัทสุพรีม

เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด ก็ตาม ผูรองจึงยังคงเปนนายจางของผูคัดคานทั้งเจ็ด ที่ศาลแรงงาน

ภาค ๒ เห็นวาสถานะความเปนนายจางของผูรองสิ้นสุดลงแลวตั้งแตวันที่ผูคัดคานทั้งเจ็ดยินยอม

ไปเปนลูกจางของบริษัทสุพรีม เฟลตัล (ประเทศไทย) จำกัด เมื่อวันที่ ๙ มกราคม ๒๕๖๓ นั้น
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของผูรองฟงขึ้น

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตอไปวา กรณีมีเหตุทำใหตองเลิกจางผูคัดคานทั้งเจ็ดหรือไม

เห็นวา การที่นายจางตองไดรับอนุญาตจากศาลแรงงานเพื่อขอเลิกจางลูกจางที่เปนกรรมการลูกจาง

ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๕๒ นั้น เพื่อเปนการคุมครองลูกจางที่
เปนกรรมการลูกจางมิใหถูกนายจางกลั่นแกลงอันเปนเหตุใหกระทบกระเทือนตอการปฏิบัติหนาที่

ของกรรมการลูกจาง โดยใหอำนาจศาลแรงงานพิจารณากลั่นกรองอีกชั้นหนึ่งวามีเหตุสมควรและ

เพียงพอที่จะเลิกจางลูกจางที่เปนกรรมการลูกจางไดหรือไม ซึ่งศาลแรงงานภาค ๒ ฟงขอเท็จจริง

วาปจจุบันผูรองปดกิจการแลวอยูในระหวางการชำระบัญชี คงเหลือเพียงผูคัดคานทั้งเจ็ด เมื่อเดือน
กันยายน ๒๕๖๐ ผูรองขายกิจการเฉพาะกลุมงานเบาะรถยนตแกบริษัทแอเดียนท แอนด ซัมมิท

คอรปอเรชั่น อินทีเรียส จำกัด คงเหลือกิจการตกแตงภายในรถยนตผูคัดคานทั้งเจ็ดยังเปนลูกจาง

๒๖๙