Page 274 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

พยานจำเลยเบิกความวาเงินจำนวน ๕๐,๐๐๐ บาท ที่จำเลยจายพรอมเงินเดือนประจำเดือน

ธันวาคม ๒๕๖๒ เปนการจายเงินคาเดินทางและคาทางดวนใหแกโจทกแลวเปนการบิดเบือน

ขอเท็จจริง และเปนการรับฟงพยานหลักฐานคลาดเคลื่อนนั้น แมจะฟงไดวาศาลแรงงานกลาง
ฟงขอเท็จจริงเกี่ยวกับเลขบัญชีที่จำเลยโอนคาเดินทางและคาทางดวนคลาดเคลื่อนโดยไมใชเลขบัญชี

ธนาคารของโจทกก็ตาม แตเมื่อโจทกยอมรับในอุทธรณแลววาจำเลยไดโอนเงินเดือนประจำเดือน

ธันวาคม ๒๕๖๒ พรอมกับเงินไดอื่น ๆ จำนวน ๕๐,๐๐๐ บาท เขาบัญชีเลขที่ ๑๔๒๒๐๙๕๑๗๔

ของโจทกจริง โดยโจทกมิไดแสดงใหเห็นวาเงินดังกลาวเปนเงินรายไดอยางอื่นที่โจทกมีสิทธิไดรับ
นอกเหนือจากคาเดินทางและคาทางดวน กรณีจึงรับฟงไดตามอุทธรณของโจทกวาจำเลยจายเงิน

คาเดินทางและคาทางดวนเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม ๒๕๖๒ ใหแกโจทกครบถวนแลวโดย

จายรวมอยูในเงินจำนวน ๕๐,๐๐๐ บาท สวนเงินเบี้ยเลี้ยงนั้น โจทกฟองวา โจทกมีสิทธิไดรับเงิน

เบี้ยเลี้ยงตั้งแตเขาเปนลูกจางโจทกจนถึงวันเลิกจางในอัตราวันละ ๕๐๐ บาท รวม ๕๖ วัน แตจำเลย
ไมยอมจาย จำเลยใหการวา จำเลยจายเงินเบี้ยเลี้ยงใหแกโจทกแลว อันแสดงใหเห็นวาจำเลย

ยอมรับวาโจทกมีสิทธิไดรับเงินเบี้ยเลี้ยงในกรณีที่ปฏิบัติงานนอกสถานที่จริง คงตอสูเพียงวาจำเลย

จายเงินเบี้ยเลี้ยงครบถวนแลว ดังนั้นคดีจึงมีประเด็นเกี่ยวกับเงินเบี้ยเลี้ยงเพียงวาโจทกมีสิทธิไดรับ

เงินเบี้ยเลี้ยงเทาใด และจำเลยจายเงินเบี้ยเลี้ยงใหแกโจทกครบถวนหรือไม การที่ศาลแรงงานกลาง
รับฟงขอเท็จจริงวาสัญญาจางแรงงานระหวางโจทกกับจำเลยไมมีขอสัญญาหรือขอตกลงใด ๆ

ที่นายจางจะตองจายคาไปปฏิบัติงานนอกสถานที่ใหแกลูกจาง และเอกสารการขอเบิกเงินเบี้ยเลี้ยง

ในการปฏิบัติงานนอกสถานที่เปนเอกสารที่โจทกจัดทำขึ้นแตเพียงฝายเดียวโดยไมปรากฏวา

มีการรับรองความถูกตองแทจริงในการปฏิบัติงานของโจทกนอกสถานที่ แลววินิจฉัยวา พยาน
หลักฐานของโจทกไมอาจรับฟงไดวาโจทกมีสิทธิไดรับเงินเบี้ยเลี้ยง จึงเปนการวินิจฉัยนอกเหนือ

จากที่จำเลยใหการและฟงขอเท็จจริงไมครบถวน ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นสมควรยอน

สำนวนใหศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงหรือสืบพยานโจทกและจำเลยเพื่อฟงขอเท็จจริงดังกลาว

เสียกอนแลววินิจฉัยตอไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพงมาตรา ๒๔๓ (๓) (ข)
ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗

มีปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกประการสุดทายวา ศาลแรงงานกลางพิพากษา

ใหจำเลยชำระดอกเบี้ยของสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาในอัตรารอยละ ๗.๕ ตอปชอบดวย

กฎหมายหรือไม โดยโจทกอุทธรณวา พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๙
ฉบับแกไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๕๖๒ กำหนดใหนายจางตองเสียดอกเบี้ยจากการจายสินจางแทนการ

บอกกลาวลวงหนาลาชาในอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาใหจำเลยเสียดอกเบี้ย

๒๖๔