Page 281 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 281
คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๔๓๕/๒๕๖๔ นายทองลักษ บุญทล โจทก
บริษัทเรียล เอสซอเด
เจ.เอส. จำกัด จำเลย
ป.พ.พ. มาตรา ๘
พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๕
ตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๕ ไมไดกำหนดความหมาย
ของคำวา “เหตุสุดวิสัย” ไว จึงตองตีความตาม ป.พ.พ. มาตรา ๘ ที่บัญญัติวา คำวา
“เหตุสุดวิสัย” หมายความวา เหตุใด ๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดี จะใหผลพิบัติก็ดี เปนเหตุที่ไมอาจ
ปองกันไดแมทั้งบุคคลผูตองประสบหรือใกลจะตองประสบเหตุนั้นจะไดจัดการระมัดระวัง
ตามสมควรอันพึงคาดหมายไดจากบุคคลในฐานะและภาวะเชนนั้น เมื่อกิจการโรงแรม
ของจำเลยรับนักทองเที่ยวทั้งในประเทศและตางประเทศ เมื่อวันที่ ๒ เมษายน ๒๕๖๓
ผูวาราชการจังหวัดภูเก็ตมีคำสั่งใหปดโรงแรมเนื่องจากสถานการณการแพรระบาดของ
โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ตั้งแตวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๓ และวันที่ ๑๖ พฤษภาคม
๒๕๖๓ ยังคงมีคำสั่งใหคงมาตรการการปดโรงแรมและปดชองทางบกและชองทางน้ำ
หามเดินทางขามเขตจังหวัด เพื่อเฝาระวัง ควบคุม และปองกันการแพรระบาดตอไป ตอมา
ผูวาราชการจังหวัดภูเก็ตมีคำสั่งผอนคลายการบังคับการปดสถานที่โดยใหเปดโรงแรม
และเดินทางขามเขตพื้นที่จังหวัดภูเก็ตไดตั้งแตวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๓ เปนตนไป เห็นไดวา
ในชวงระหวางวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๓ ถึงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๓ โรงแรมจำเลย
จึงถูกปดกิจการและหามประชาชนเดินทางขามเขตจังหวัดภูเก็ต การที่จำเลยมีความจำเปน
ตองหยุดกิจการเปนการชั่วคราวดวยเหตุดังกลาวจึงเปนเหตุที่ไมอาจปองกันไดถือวาเปน
เหตุสุดวิสัยตาม ป.พ.พ. มาตรา ๘ ในชวงระยะเวลาดังกลาวจำเลยจึงไมตองจายเงินรอยละ
๗๕ ของคาจางในวันทำงานที่โจทกไดรับกอนหยุดกิจการตลอดระยะเวลาที่จำเลยไมได
ใหโจทกทำงานตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๕ แตตอมาเมื่อผูวา
ราชการจังหวัดภูเก็ตมีคำสั่งใหเปดโรงแรมและเดินทางขามเขตพื้นที่จังหวัดภูเก็ตไดตั้งแต
วันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๖๓ เปนตนไป ประชาชนจึงสามารถเดินทางเขาและออกจังหวัด
ภูเก็ตได การที่จำเลยอางวาแมจำเลยจะเปดโรงแรมก็จะไมมีนักทองเที่ยวจากตางประเทศ
เขาประเทศไทยนั้น แตจำเลยก็ยังสามารถรับนักทองเที่ยวจากภายในประเทศได
๒๗๑

