Page 344 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๐๐๘/๒๕๖๓ บริษัทมิตซูบิชิ อีเล็คทริค

คอนซูมเมอร โปรดักส

(ประเทศไทย) จำกัด โจทก

คณะกรรมการ
แรงงานสัมพันธ จำเลย

นายเชิด นามสงคราม

กับพวก จำเลยรวม

พ.ร.บ. แรงงานสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๔๑, ๑๒๑, ๑๒๕

การที่จำเลยมีคำสั่งใหโจทกจัดใหจำเลยรวมทั้งสองเขาทำงานและมอบหมายงาน

ใหในตำแหนงเดิมหรือไมต่ำกวาเดิม เปนการใชอำนาจของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ
ในกรณีที่เห็นวาการกระทำของนายจางเปนการกระทำอันไมเปนธรรม ตาม พ.ร.บ.

แรงงานสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๔๑ (๔) ประกอบมาตรา ๑๒๕ หาใชเปนการกาวลวง

เขาไปใชสิทธิบริหารกิจการตามปกติของโจทกไม
โจทกกับจำเลยรวมทั้งสองมีนิติสัมพันธตอกันตามสัญญาจางแรงงาน ซึ่งเปน

สัญญาตางตอบแทนที่นายจางและลูกจางจะตองปฏิบัติการชำระหนี้ตอบแทนซึ่งกันและกัน

กลาวคือ ลูกจางมีหนาที่ทำงานใหแกนายจาง และนายจางมีหนาที่จายคาจางตอบแทน

ตลอดเวลาที่ลูกจางทำงานให ดังนั้น แมโจทกในฐานะนายจางจะมีสิทธิบังคับบัญชาและ

บริหารงานภายในของตนดวยการไมมอบหมายงานใหแกผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสอง
ซึ่งเปนลูกจาง โดยที่ยังคงจายคาจางและสวัสดิการใหลูกจางตามสิทธิที่จะไดรับก็ตาม

แตการใชสิทธิเชนวานั้นจะตองเปนไปโดยสุจริตและไมขัดตอวัตถุประสงคของ

การจางแรงงานดวย
โจทกไมใหจำเลยรวมทั้งสองเขามาทำงานและไมมอบหมายงานใหทำตั้งแต

ปดงานตลอดมาเปนเวลานานถึง ๙ เดือน นับวาเนิ่นนานเกินกวาการพิจารณาหาตำแหนง

งานใหตามปกติมาก ทั้งนี้เพราะจำเลยรวมทั้งสองตางก็มีตำแหนงงานเดิมอยูแลว โดยไม

ปรากฏวาจำเลยรวมทั้งสองมีความบกพรองในการทำงานหรือความสามารถไมเหมาะสม

ถึงขนาดตองเปลี่ยนตำแหนงงานใหม พฤติการณแสดงวา โจทกมิไดประสงคที่จะใหจำเลยรวม
ทั้งสองทำงานใหตามวัตถุประสงคของสัญญาจางที่มีตอกัน แตมีเจตนากลั่นแกลง

๓๓๔