Page 346 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 346

เปนตนไปจนกวาขอเรียกรองจะสามารถตกลงกันได ตอมาวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๖๑ พนักงานประนอม

              ขอพิพาทแรงงานไกลเกลี่ยจนโจทกและสหภาพแรงงานสามารถตกลงกันได และมีการทำบันทึก

              ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางฉบับลงวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๖๑ ใหมีผลใชบังคับ ๑ ป โจทก
              ยกเลิกการปดงานตั้งแตวันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๖๑ และทยอยเรียกลูกจางเขาทำงานเปนกลุม ๆ

              โดยกอนใหเขาทำงานโจทกใหลูกจางที่เรียกมาเขารวมกิจกรรมตามที่โจทกกำหนด จำเลยรวม

              ทั้งสองและผูกลาวหาทั้งหมดเขารวมกิจกรรมตามที่โจทกกำหนดแลว แตโจทกยังไมเรียกใหกลับ

              เขาทำงาน ครั้นวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๑ โจทกมีหนังสือแจงจำเลยรวมทั้งสอง ผูกลาวหาและ
              สมาชิกสหภาพแรงงานที่ยังไมไดกลับเขาทำงานใหมารายงานตัวเพื่อกลับเขาทำงานภายในวันที่

              ๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๑ ผูกลาวหา จำเลยรวมทั้งสอง และสมาชิกสหภาพแรงงานคนอื่นรวม ๔๘ คน

              เขารายงานตัวเมื่อวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๑ โจทกใหทุกคนเขารับการอบรมเกี่ยวกับระเบียบ

              ขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานและความปลอดภัยในการทำงานจนถึงวันที่ ๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๑
              ตอมาวันที่ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๑ โจทกมีหนังสือแจงผูกลาวหาและจำเลยทั้งสองวาไมตองเขามา

              ทำงานในบริษัทจนกวาจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลง อางวาประพฤติตนเปนปฏิปกษตอโจทก เชน

              สงเสียงเอะอะ แสดงกิริยาไมเหมาะสม จนพนักงานอื่นตื่นตระหนกและกังวลถึงความไมปลอดภัย

              ในการทำงาน โดยโจทกจายคาจางและสวัสดิการใหตามปกติ ผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสองยื่น
              คำรองตอจำเลย กลาวหาวาโจทกกระทำการอันไมเปนธรรมตอผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสอง

              จำเลยมีคำสั่งคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ ที่ ๓๕๑-๓๗๗/๒๕๖๑ ลงวันที่ ๖ ธันวาคม ๒๕๖๑ วา

              การที่โจทกไมใหผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสองเขาทำงานและไมมอบหมายงานเปนการฝาฝน

              มาตรา ๑๒๑ (๑) และ (๒) แหงพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ เปนการกระทำ
              อันไมเปนธรรม ใหโจทกจัดใหผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสองเขาทำงานและมอบหมายงานใน

              ตำแหนงหนาที่เดิมหรือไมต่ำกวาเดิม โดยไดรับสิทธิประโยชนและสวัสดิการไมต่ำกวาเดิม แลว

              วินิจฉัยวา ขอเท็จจริงฟงไมไดวาผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสองกระทำการเปนปฏิปกษตอโจทก

              การที่โจทกไมมอบหมายงานและหามไมใหผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสองเขาไปทำงานเปนเพราะ
              เหตุที่ผูกลาวหาและจำเลยรวมทั้งสองเปนสมาชิกของสหภาพแรงงานไดนัดชุมนุมและยื่นขอเรียกรอง

              ตอพนักงานเจาหนาที่ตามกฎหมายวาดวยการคุมครองแรงงาน ฝาฝนพระราชบัญญัติแรงงาน

              สัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ (๑) และ (๒) เปนการกระทำอันไมเปนธรรม คำสั่งของจำเลย

              ชอบแลว ไมมีเหตุที่จะเพิกถอนคำสั่งของจำเลย







                                                     ๓๓๖
   341   342   343   344   345   346   347   348   349   350   351