Page 340 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เมื่อวันที่ ๗ มีนาคม ๒๕๖๑ จำเลยตองมอบหมายงานใหโจทกที่ ๒ และที่ ๖ ทำในตำแหนงหนาที่เดิม

หรือเทียบเทาตำแหนงหนาที่เดิมโดยไดรับคาจางไมนอยกวาคาจางอัตราสุดทายกอนถูกเลิกจาง

สำหรับโจทกที่ ๒ เดือนละ ๑๕,๓๔๙ บาท และโจทกที่ ๖ เดือนละ ๑๔,๑๑๘ บาท ปญหาเกี่ยวกับ
การใชสิทธิโดยไมสุจริตเปนขอกฎหมายอันเกี่ยวดวยความสงบเรียบรอยของประชาชน แมคูความ

จะมิไดยกขึ้นวากันมาแลวในศาลแรงงานภาค ๑ โจทกที่ ๒ และที่ ๖ ยอมมีสิทธิยกขึ้นอุทธรณได

ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคสอง ประกอบพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗ ที่ศาลแรงงานภาค ๑
วินิจฉัยคดีสวนนี้มานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวยในผล อุทธรณของโจทกที่ ๒

และที่ ๖ ขอนี้ฟงขึ้น สวนอุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้น

สวนที่โจทกที่ ๒ และที่ ๖ อุทธรณวา หนังสือตกลงและยินยอมรับสภาพการจางตามที่

บริษัทเรียกรอง ลงวันที่ ๗ มีนาคม ๒๕๖๑ และคำสั่งใหปฏิบัติงานของจำเลย ลงวันที่ ๗ มีนาคม ๒๕๖๑
ขัดและแยงตอขอเรียกรองของจำเลยที่ขอเปลี่ยนแปลงขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจาง

ลงวันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๖ ไมเปนคุณยิ่งกวาแกโจทกที่ ๒ และที่ ๖ ทำใหจำเลยไดเปรียบ

โจทกที่ ๒ และที่ ๖ กับสมาชิกสหภาพแรงงานเกินสมควร จึงมีเหตุใหเพิกถอนเอกสารทั้งสองฉบับ

ดังกลาว และที่จำเลยอุทธรณวา ศาลแรงงานกลางรับฟงขอเท็จจริงขัดตอพยานหลักฐานในสำนวน
เนื่องจากโจทกที่ ๒ และโจทกที่ ๖ ไมไดลงชื่อในหนังสือตกลงและยินยอมรับสภาพการจางตาม

ที่จำเลยเรียกรอง ลงวันที่ ๗ มีนาคม ๒๕๖๑ นั้น เห็นวา เมื่อวินิจฉัยวา โจทกที่ ๒ และที่ ๖ จะได

ลงชื่อในหนังสือตกลงและยินยอมรับสภาพการจางตามที่บริษัทเรียกรองหรือไมก็ตาม การที่จำเลย

ไมยอมรับโจทกที่ ๒ และที่ ๖ กับพวกซึ่งถูกจำเลยเลิกจางกลับเขาทำงานอันเปนการไมถือปฏิบัติ
ตามคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธที่ ๑๑๑-๔๐๖/๒๕๕๖ และพฤติการณตอเนื่องภายหลัง

จากนั้นของจำเลยเพื่อจะไมตองรับโจทกที่ ๒ และที่ ๖ กับพวกซึ่งถูกจำเลยเลิกจางกลับเขาทำงาน

ตามคำสั่งดังกลาวเปนการใชสิทธิโดยไมสุจริต กับคำสั่งใหปฏิบัติงานของจำเลยที่จำเลยสั่งใหโจทก

ที่ ๒ และที่ ๖ ไปปฏิบัติงานหนาที่ขูดสี ทาสี อัตราคาจางเดือนละ ๙,๖๐๐ บาท ไมผูกพันโจทก
ที่ ๒ และที่ ๖ โดยไมจำตองเพิกถอนแลว อุทธรณของโจทกที่ ๒ และที่ ๖ กับอุทธรณของจำเลย

ดังกลาว จึงไมทำใหผลของคำพิพากษาเปลี่ยนแปลงไป ถือเปนอุทธรณที่ไมเปนสาระแกคดีอันควร

ไดรับการวินิจฉัย ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕

วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีการพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒
มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

๓๓๐